Vanmorgen toen ik wakker werd zag ik door het dakluik al blauwe lucht. Wel even wat anders na alle dreigende luchten van gisteren. En bij het openen van de camperdeur vielen de zonnestralen naar binnen. Na het ontbijt namen we afscheid van de Joshua Trees en reden we richting Palm Springs, wat neerkwam op een grote afdaling van ca. 1000 m, met wel sneeuw op de hoogste toppen.

Het moet gezegd Palm Springs en de aanliggende steden zijn geen verkeerde plek om te wonen. Uiteraard heel veel palm bomen, maar ook veel groen. Ik denk dat er iedere dag flink beregend wordt om het gras zo groen te laten zijn. Zo rijden we verder over de lange boulevards, en duiken daarna weer de snelweg, de Interstate op, richting Mexicaanse grens. En natuurlijk gaan we niet de grens over, we pakken 2nd Street en rijden op een gegeven moment parallel aan de Amerikaans-Mexicaanse grens. Deze is goed zichtbaar door zoals wij het noemen het ijzeren gordijn, dat Mexico scheidt van de Verenigde Staten. Wat ons ook opvalt is dat er overal Border Patrol auto’s staan, waarschijnlijk om gelukszoekers direct in de kraag te pakken en linea recta terug te sturen naar Mexico. We geven ze hier weinig kans om ongezien de grens te passeren.

Helaas is een stuk verder de weg langs de grens afgesloten en worden we omgeleid naar de doorgaande weg, die we nemen richting Yuma. Onderweg zien we meermaals de grens als een gordijn door het landschap terug. Opvallend mooi zijn de Imperial Sand Dunes, gewoon echte zandduinen. Op een gegeven moment gaan we weg van de snelweg en via allerlei landbouw wegen, de een nog slechter dan de ander, via omleidingen, bereiken we onze overnachtingsplek voor vandaag. Die ligt aan een zijtak / meer van de Colorado rivier. We staan hoog op een plateau, zo’n 100 meter boven het water en hebben vanaf onze plek een schitterend uitzicht op het water en de bergen. En de temperatuur is goed te noemen, die tikt eventjes de 35 C aan, lekker weertje vinden ze hier. We zitten buiten in onze stoeltjes met een biertje in de hand te genieten van het uitzicht, waar we uiteraard voor jullie ook een paar foto’s van gemaakt hebben.

’s Avonds moeten we helaas vanwege de muggen naar binnen, en met de meeste ramen open wordt het wel aangenaam in de camper. Helaas geen bereik met de mobiele telefoon, dus volgt dit verslag later.

Bekijk ook de andere foto’s van deze dag.

Vanmorgen op tijd opgestaan want we moesten een eind rijden, ca. 245 mijl ofwel ca. 400 km. Na het ontbijt gaan we op weg naar het Joshua Tree National Park. We verlaten de camping waar we twee dagen gestaan hebben en rijden richting de snelweg. Daar zijn we niet de enigen, want menig automobilist is op weg naar zijn werk in Los Angeles. Maar alles bij elkaar valt het niet tegen want we rijden langs de noordkant van Los Angeles, langs allerlei bekende en beruchte plaatsen, waaronder San Bernandino en met een betere uitstraling Palm Springs.

In de loop van de middag bereiken we de zuidelijke ingang van het Joshua Tree Park, waar we het park binnen rijden. Dit deel van het park heb ik ook nog niet gezien en we stoppen op meerdere plekken om van de natuur en de uitzichten te genieten. Op de achtergrond horen we wel steeds het geluid van onweer, want er hangt een enorm donkere lucht, die gelukkig steeds achter ons blijft.

Onderweg worden er vele foto’s gemaakt en bij de Skull Rock parkeren we de camper en beklimmen we de rotsen om een goede foto van de schedel rots te kunnen maken. De Skull Rock vormt een onderdeel van de Jumbo Rocks, gigantisch grote afgeronde gele rotsblokken.

We wilden eigenlijk naar Key View rijden, alleen was dat voor campers en bussen geen optie. Daarom reden we door naar Hidden Valley, waar we de camper parkeerden en een wandeling door de Valley maakten, Marit herkent dit vast nog wel. Het is goed merkbaar dat het voorjaar is want allerlei cactussen en andere planten in de woestijn staan vol in bloei, schitterend om te zien al die verschillende kleuren van deze planten.

Na de Valley stappen we weer in en rijden we door naar onze camping, waar een mooi plekje hebben. Koen hakt daar het hout in brandbare stukken, de stoeltjes zetten we klaar en met een biertje is het dan al snel goed, met in de verte op de koop toe een mooie regenboog. Helaas gaat het na verloop van tijd druppelen en gaan we maar naar binnen. Daar maken we het eten en werk ik ’s avonds het verslag verder bij en maken we een selectie uit de vele foto’s die we vandaag gemaakt hebben. Het was na twee dagen Los Angeles vandaag een mooie dag in de natuur.

Morgen op naar de Mexicaanse grens.

Momenteel gaat het plaatsen van foto’s op de site niet goed, ik hoop dat dit snel opgelost is en ik weer de foto’s met jullie kan delen.

Vanmorgen op tijd opgestaan, want vandaag gaan we naar de NBA wedstrijd van de LA Clippers tegen Dallas Mavericks in het Staples centre in hartje Los Angeles. Na het ontbijt rijden we met de camper naar de opstapplaats van de Metro Orange bus lijn. Daar parkeren we de camper en laden we de OV pas, die we bij de receptie van de camping konden lenen, op met een dagpas, zodat we onbeperkt kunnen reizen met het OV vandaag.

De bus komt al snel en brengt ons via een vrije busbaan naar de echte Metro. Die brengt ons snel naar down town LA. We stappen uit bij 7th Street en lopen naar 11th Street. Daar aangekomen zien we het stadion al en maken we een paar foto’s, nadat zijn shirt van de LA Clippers heeft aangetrokken, want dat hoort er natuurlijk wel bij.

Daarna gaan we in de rij staan bij onze ingang en al snel mogen we naar binnen. Eerst gaan we op zoek naar een cap voor Koen. Helaas allemaal te klein. Daarna krijgt Koen eindelijk zijn eerste hamburger, want bij Mc. Donalds halen we voor ieder van ons een hamburgers menu, want we zitten hier nog wel even. Kort daarop komen we nog een shop tegen, die wel een passende cap hebben voor Koen, die natuurlijk gelijk op gaat. Dan is het tijd om naar binnen te gaan en zoeken we onze plekken op in de bovenste ring. En verrassend genoeg is het uitzicht daar prima, ondanks dat we heel hoog zitten. We zien het stadion langzaam vollopen en de spelers zien we alvast een beetje ingooien.

Na ruim 1,5 uur is het zover en begint om 12:30 uur de wedstrijd echt. In principe zijn er 4 kwarten van ieder 12 minuten, maar door alle overtredingen, time outs en korte breaks tussen de kwarten, duurt de wedstrijd ruim 2 uur. Het is zoveel echter om het live te zien dan op de televisie en Koen, maar ook ik, genieten met volle teugen van de wedstrijd, die ik overigens van Koen aangeboden heb gekregen !

Gelukkig voor ons winnen de LA Clippers met 98 tegen 91 en kunnen we met een goed gevoel het stadion verlaten, met vele duizenden anderen. We lopen weer terug naar de metro en beginnen aan het eerste deel van de terugreis. Onderweg stappen we uit bij Hollywood boulevard om over de walk of fame te lopen. Een leuke ervaring om al die bekende namen te lezen in het trottoir. Uiteraard verdient Johnny Cash een speciale vermelding, vanwege de vele cd’s die Koen van hem heeft. We lopen verder en zoeken daarna de bekende witte letters in de bergen op. En we krijgen daar een goed uitzicht op en maken daar uiteraard foto’s van. Die volgen zeker later. Hierna hebben we het wel gezien, mede omdat een deel van Hollywood boulevard is afgesloten i.v.m een activiteit van Game of Thrones. Dus pakken we de metro en gaan we terug naar de camper.

We rijden weer teug naar de camping, parkeren de camper en gaan even buiten zitten, want het is geen onaardig weer. De komende dagen wordt het weer alleen maar beter. Koen snijdt de uien en de paprika voor de macaroni, die ik later in de camper maak. Na het eten plannen we de route voor morgen, werk ik het verslag bij en drinken we nog wat. Morgen naar Joshua Tree National Park.

Vanmorgen na een goede nachtrust opgestaan en ons klaar gemaakt voor vertrek richting Cruise America, om de camper op te halen. Het regent dat het giet en het uitzicht uit het hotel was al niet veel, door dit slechte weer ziet het er niet beter uit.

Deze keer helaas voor Koen geen hamburger als ontbijt, slechts een croissant en een Danish apple pastry, met een kopje thee erbij. Daarna alles weer in de koffers gestopt en naar de receptie om uit te checken. Inmiddels was onze taxi chauffeur al gearriveerd en konden we nadat alle tassen en koffers in de achterbak zaten, instappen voor een rit naar Cruise America. Doordat het zaterdag was en we de stad uitreden was het rustig op de Highway en ruim voor 11 uur arriveerden we bij Cruise America. Daar waren we de eersten van vandaag om de camper op te halen. We werden snel geholpen, kregen de sleutel van de camper mee en konden onze spullen in de camper zetten. Omdat er geen kookset en borden waren, werden deze nog snel gehaald voor ons en kregen we alles nieuw, nog zo in de doos, wel zo lekker. Twee keer kregen we van terugkerende Amerikanen nog spullen die zij overhadden aangeboden, variërend van schoonmaakspullen, toiletblokjes tot water en ijs. Dus dat was erg aardig en mooi meegenomen voor ons, scheelt weer met boodschappen doen.

Nadat we ons geïnstalleerd hadden in de camper, o.a. met de navigatie, vertrokken we richting de supermarkt, die vlak bij onze eerste camping ligt. Na een uurtje rijden komen we aan de noordkant van Los Angeles aan bij de Walmart, waar we de camper parkeren en met een boodschappenwagen gaan shoppen. Als snel blijkt 1 karretje te weinig en halen we een 2e karretje. We kopen van alles, van frisdrank, eten, water, stoeltjes tot bier en chips. Koen verbaast zich soms over de grote artikelen. In Nederland wordt het aangevoerd naar de winkel om verder klein gesneden te worden, hier ligt het klaar om mee te nemen naar huis.

Na 2 uur shoppen hebben we wel zo’n beetje alles, alleen nog geen hout om t.z.t vuurtje te stoken, maar dat komt nog wel, want in Los Angeles lijkt dat niet zo’n goed plan. Bij de camper aangekomen geven we alle boodschappen een plekje. En dat duurt wel even gelet op de hoeveelheid boodschappen.

Daarna rijden we binnen een kwartier naar onze eerste camper plek, Balboa RV park, in een redelijk rustig deel van LA. Redelijk want achter het camper park ligt Van Nuijs Airport, waar met enige regelmaat vliegtuigen opstijgen en helikopters vertrekken.

Nadat we staan gaan we eerst maar eens lunchen om 15:30 uur, want een beetje trek hadden we wel gekregen. Na de lunch pakken we rustig onze koffers uit, en maken de bedden op. Verder doen we rustig aan en eten we ’s avonds wat later. Nu zit ik dit verslag te typen en ligt Koen op zijn bed, boven de cabine, een serie te kijken op zijn telefoon. Het zal wel niet laat worden en dat is goed, want morgen gaan we naar de basketbal wedstrijd, waar Koen kaartjes voor gekocht heeft.

Vandaag is het dan zover. Koen en ik vertrekken naar de VS. Om 6:15 uur ging de wekker en maakten we ons klaar voor vertrek naar Schiphol. We worden weggebracht door Marit en Isabel. De rit naar Schiphol met de auto gaat snel en al snel staan we voor de vertrekhal. Daar nemen we afscheid van Marit en Isabel. Wel lekker om zo weggebracht te worden. Er zwaaien de dames uit en gaan de vertrekhal in.

Het inchecken gaat snel, zeker als dat een bekende van Koen blijkt te zijn. Na de security check en de paspoort controle zoeken we om 8:30 uur een plekje op om even te zitten en te wachten tot we aan boord kunnen gaan. Vanaf half elf start het boardingsproces. Altijd veel gedoe. Wij mogen als laatste groep aan boord, heeft als nadeel dat alle ruimte voor de handbagage al flink vol ligt.

Even voor de schema tijd van 11:10 uur verlaten we met het vliegtuig de gate. De vlucht naar Houston is toch wel een hele zit, met gelukkig extra beenruimte, want na circa 10,5 uur bereiken we onze overstaplocatie, Houston. Daar is het toch wel wat warmer dan bij ons, namelijk zo’n 25 tot 30 C, en dat merk je gelijk.

Daar start het feest van controle door Immigration, je koffer weer oppikken, en weer afgeven en opnieuw een veiligheidscheck. Gelukkig hebben we genoeg tijd, 3,5 uur voordat onze volgende vlucht vertrekt naar Los Angeles, dus hoeven we niet te hollen. We eten nog even een broodje en dan is het weer wachten tot we aan boord mogen. Ook hier mogen we weer als een van de laatsten aan boord. Na een vlucht van ongeveer 3,5 uur bereiken we een Los Angeles, waar het net geregend heeft. Het is toch wel wat frisser dan Houston, dus nadat we de koffers hebben opgehaald, trekken we onze winterjassen aan en gaan op zoek naar de shuttle bus. Deze komt na 10 minuten aanrijden en zet ons voor de deur van ons hotel, Crowne Plaza af. Daar checken we in, en brengen we onze koffers naar onze kamer, een goede kamer met 2 aparte bedden, wel zo fijn.

We eten beneden in het hotel nog even een pizza en gaan daarna weer terug naar onze kamer. Daar liggen we een beetje op bed, werk ik het verslag bij en vallen we na een heel lange nacht al snel in slaap. Morgen de camper halen.