Dwars over naar de westkust

Dag 14 – Di. 2 juni 2026 – Laksnes > Alta – 310 km – 20°C – ☀️

Vanmorgen, na een douche in de camper, rijden we na het ontbijt weg, richting westen. De route voert ons continue langs de grensrivier met regelmatig hele mooie vergezichten.

Onze eerste stop is op een rustplaats, waar we net als gisteren weer onze cassette automatisch kunnen laten reinigen. Hierdoor kunnen we weer off grid staan de komende nachten. Uiteraard drinken we in het zonnetje en zittend aan de picknick tafel een kop koffie.

We rijden weer verder en onze volgende stop is in Karasjok. In dit stadje zetelt het Noorse Sami parlement. De Sami zijn de oorspronkelijke inheemse bevolking die een nomadisch bestaan hadden en afhankelijk van het jaargetij in het noorden of meer naar het zuiden bivakkeerden. Wij lopen langs het bijzondere gebouw, helaas kunnen we het niet van binnen bekijken.

In dit stadje, waar de Nazi’s tijdens de 2e Wereldoorlog vreselijk hebben huisgehouden, is een gebouw gespaard gebleven, de oude kerk. Helaas is deze kerk ook gesloten en kunnen we alleen de buitenkant bekijken, en ook een wiedergutmachungs gedenkplaat van een evangelische gemeente uit een kleine Duitse stad..

Onze route gaat verder richting Alta, aan de westkust. Steeds volgen we de grensrivier die via allerlei kleine zijriviertjes extra water aangevoerd krijgt. Zo ook bij onze we koffiestop.

De route gaat later door over een soort ‘hoogvlakte’. Onderweg komen we af en toe rendieren tegen. Toen Marit een heel jong rendiertje op de foto zetten, hoorden we ook hoe het jong zijn moeder riep, aan de andere kant van het hek. 

 De GPS geeft aan dat we op ongeveer 400 meter hoogte zitten, alles is redelijk kaal en vooral leeg. Zo ook de plek waar we stoppen voor de lunch. En druk is ook vooral niet.

 

De laatste etappe zijn we vooral weer aan het afdalen, soms geleidelijk, soms via een kloof een stuk forser. Dat het hier koud kan zijn, blijkt wel als we even stoppen om het ijs, dat nog op het meer licht, te bekijken en te fotograferen.

 
 

Rond 15 uur arriveren we op de camperplaats in Alta, waar al meerdere campers staan. We installeren ons snel (betekent: we draaien de gaskraan open voor de koelkast) en lopen via een klein paadje vanaf de camperplek zo het stadje in. Het is vooral allemaal nieuwbouw en daarin zitten veel winkels. Het enige interessante gebouw is de Noorderlicht kathedraal. Alleen, die is dicht. Helaas.

We lopen wat langs en door sommige winkels, doen wat boodschappen, we kopen vooral water en lopen daarna terug naar de camper. ’s Avonds kijken we op de kaart hoe we morgen zullen rijden.


Heel even terug in Finland

Dag 13 – Ma. 1 juni 2026 – Grense Jacobselv > Laksnes – 250 km – 13 °C – ☁️

Vanmorgen zijn we op tijd opgestaan, want we gaan weer verkassen. Nadat alles weer opgeborgen is, rijden we weg van ons mooie plekje met fantastisch uitzicht op zee. Het eerste stuk van de route gaat eerst over een zogenaamde dirt-road, daarna rijden we wel op asfalt, alleen heeft dat zijn beste tijd gehad. Dus kuilen en gaten ontwijken is de opdracht. Na een uur hobbelen bereiken we een kruising waar we links naar Moermansk kunnen of rechts naar Kirkenes. We stoppen eerst maar even op de parkeerplaats, waar ook net een bus gelost is, met passagiers die net als wij, de grensovergang naar Rusland willen zien. Er valt weinig te zien overigens.

Nadat we weer ingestapt zijn kiezen we toch voor Kirkenes. Daar doen we eerst wat boodschappen en daarna pinnen we wat Noorse Kronen, voor je weet maar nooit, en lopen we door het compacte ongezellige centrum. We zijn snel uitgekeken en verlaten daarna Kirkenes, om richting het westen te rijden. Onderweg stoppen we bij een grote waterval, waar wij helaas geen zalmen zien springen, wat wel zo kan zijn, hebben we elders gelezen.

Klik op de foto om het water te zien en te horen stromen

Nadat we geluncht hebben op deze plek, rijden we verder. Mijn medepassagier maakt regelmatig foto’s onderweg. Hieronder een impressie, waarbij voor de hoge fietser geldt, dat we die al eerder tijdens onze reis ingehaald hebben, ergens in Finland. We weten alleen nog niet, hoe hij opstapt en weggefietst. Vragen we hem, als we hem nog een keer tegenkomen.

Bij een mooie brug maken we nog een tussenstop om even de benen te strekken en om gelijk volautomatisch de cassette van het chemisch toilet in een automaat te laten reinigen. Super service van die Noren.

Het vervolg van onze route voert langs weer een grensrivier, deze keer tussen Noorwegen en Finland. We kiezen ervoor om langs de Noorse kant van de rivier te rijden en rond 16 uur parkeren we de camper op een picknick plaats, net even van de weg af, waar ook al een andere camper staat. Dit wordt onze overnachtingsplek, net voor weer een brug, deze vormt de grensovergang naar Finland. We lopen over de brug Finland in, langs de ‘hardwerkende douaniers’ die vooral Noren controleren die vanuit Finland weer naar Noorwegen gaan. Wij mogen ongehinderd doorlopen. En zo zijn we weer even in Finland.

Na de plaatselijke ijzerwaren handel/postkantoor/supermarkt bezocht te hebben, lopen we weer terug naar Noorwegen. Daar breekt nog even het zonnetje door, zodat het behaaglijk warm wordt in de camper.