Dag 12 – Zo. 31 mei 2026 – Grenze Jacobselv – 5 km 👟 – 10 °C – ☀️

Vanmorgen rustig aangedaan en na het ontbijt met een kop koffie de Barentzzee afturen naar walvissen  en zeehonden. En zowaar, zagen we in de verte weer een aantal walvissen langskomen.

Het blijft een fascinerend gezicht, die grote beesten. Ook zien we nog een zeehond, alleen te ver weg om goed op de foto te kunnen zetten. Dan maar wat foto’s van de fjord waar we op uitkijken vanuit de camper.

Hierna trekken we de wandelschoenen aan voor een wandeling vanaf onze camperplek. Die gaat eerst flink omhoog. Daar komen we op een soort plateau, waar ook de opgang naar het uitkijkpunt van het Noorse leger zit. Marit loopt die kant op en stopt uiteindelijk bij de gele borden. 

Vanaf het plateau is nog enigszins te zien hoe de route verder gaat. Even later hebben we geen idee meer hoe het pad verder gaat en hebben we  echt de digitale kaart nodig om te bepalen welke route we moeten volgen. Dat lukt gelukkig en na flink afgedaald te zijn bereiken we weer de weg. Vanaf daar lopen we over de weg terug, om eerst nog een blik op de grensrivier te werpen en daarna het kleine kerkhof te bekijken dat bij de kapel ligt, waar we gisteren waren voor de uitvoering. Hierna lopen we terug naar onze camper.

Morgen gaan we weer verkassen en beginnen we feitelijk aan de terugreis, waar we 4 weken de tijd voor hebben.

Dag 11 – Zat. 30 mei 2026 – Sevettjärvi > Grense Jacobselv – 135 km – 11 °C – ☁️ ☀️

Vanmorgen, net voordat we vertrekken van onze camperplek bij de lokale bar, ligt het meer er bijna als een spiegel bij. Jammer dat er geen zonnetje is. Maar gelukkig is het droog, nadat het vannacht geregend heeft.

We rijden om 10 uur Finse tijd weg, als we straks de grens met Noorwegen overgaan, winnen we weer een uur tijd. Het landschap in Finland is redelijk saai. Wel natuurlijk overal meren, maar voor de rest weinig anders, afgezien van de bomen.

Na een halfuur rijden passeren we de Fins-Noorse grens, dat zeggen de borden, voor de rest zien we geen grenswachten of iets dergelijks. Kunnen we weer ongestoord doorrijden met ons proviand en bescheiden drankvoorraad.

We tanken in Noorwegen, daar is het, hoewel je het niet zou verwachten goedkoper dan in Finland. Hierna volgen we de borden zoals hieronder op de foto is te zien.

Even later rijden we niet door naar Moermansk, wat ontzettend ver klinkt, maar buigen we toch maar af naar Grense Jacobselv. Wat volgt is een rit van ca. 60 kilometer over een hobbelige weg. Kuilen en gaten ontwijken is troef hier. Onderweg rijden we langs een rivier die de grens vormt tussen Noorwegen en Rusland. Hier stond dus vroeger het IJzeren gordijn, zogenaamd om de Russische bevolking te beschermen tegen al het kwaad uit het westen. Dat het hier serieus er aan toe gaat bewijzen de diverse borden langs de weg. En ook de diverse wachttorens aan Russische en Noorse kant, waar men elkaar in de gaten houdt, denken we.

We rijden langs een mooie kerkje, en zonder problemen bereiken we onze off grid camperplaats. Eentje die we vorig jaar al op het programma hadden staan, maar die door mijn buiteling met het afwasteiltje en de gevolgen daarvan, niet door kon gaan. We hebben een van de weinige plekjes vooraan, omdat er een evenement gepland staat voor later deze middag.

We hebben een fantastisch uitzicht vanuit de camper op de Berentz zee, dus drinken we met de stoelen deze keer niet gedraaid een kop koffie. Ons doel voor deze reis is nu wel behaald. En we voelen ons veilig met het Noorse leger, dat waakt over ons.

Het evenement betreft de viering van 200 jaar officiële grens tussen Noorwegen en Rusland en de onthulling van informatie borden, die de geschiedenis van dit gebied beschrijven. Hiervoor zijn ca. 120 klapstoelen neergezet voor genodigden , die met de bus hier naartoe zijn gebracht. Omdat alles in het Noors is, is het wat lastig te volgen voor ons.

We lopen daarna richting het kerkje. Een wandeling van ca. 2 kilometer. In de verte zien we de Russische kant van de grens. Heel bijzonder.

Bij het kerkje aangekomen, blijkt dat daar het 2e deel van het evenement rond 200 jaar grens Noorwegen-Rusland wordt herdacht. Dus zoeken we een plekje op een van de banken en maken we weer eens een concert mee tijdens onze reis. Doet ons denken aan eerdere reizen in de VS en Zweden, waar we ook bij kerk concerten verzeild raakten. Terwijl Marit en ik, voor het officiële begin nog zitten te praten, worden we op onze schouder getikt door een dame. Blijkt dit een Nederlandse te zijn, die 50 jaar geleden als verpleegkundige in het ziekenhuis in Kirkenes is gaan werken. Het concert met koor en een ‘voorgangster’ die allerlei wetenswaardigheden over 1826, 200 jaar geleden, vertelt, is weer een leuke ervaring.

Na het concert lopen we weer terug naar onze camper, waar we weer genieten van het uitzicht. Hieronder nog een kaartje zodat je kan zien waar we momenteel zijn. De dikke zwarte lijn, is de formele grens, die nu 200 jaar bestaat.

Vanavond hebben we onze koffie buiten gedronken met zicht op de zee en de zon. Uit de wind en in het zonnetje was het gewoon lekker buiten. Even later zagen we op enige afstand van de kust een walvis langs zwemmen, helaas net te ver voor een goede foto. Al met al een mooie afsluiting van een mooie dag.

Dag 10 – Vr. 29 mei 2026 – Sodankylä > Sevettjärvi – 310 km –  👟 7 km – 17°C – ☀️ 🌧️ ☀️

Vanmorgen verlaten we rond half tien de camping in Sodankylä. De eerste stop is al na 500 m, bij de oude houten kerk. In tegenstelling tot wat de website vermeldt, is de kerk nog steeds gesloten. Dus daarom nog twee foto’s van de buitenkant.

We stappen weer in de camper en vervolgen onze weg om eerst nog AdBlue te kopen. Met zo’n moderne camper moet je dat in een aparte tank doen, voor een schonere motor (zeggen ze). AdBlue tanken lukt niet, ik heb de App niet, dus koop ik maar een jerrycan met 10 liter. Kunnen we voorlopig vooruit.

Onze volgende stop is Tankavaara. Daar is naast een museum over goudzoeken ook een nationaal park, het Urho Kekkonen National Park, met een geologische  trail van 7 kilometer door de Finse natuur. Dus doen we de wandelschoenen aan en gaan we van start. Het eerste stuk gaat over een goed begaanbaar gravel pad. Al snel houdt de gravel op en moeten we heel veel boomwortels ontwijken en klauteren over de losliggende keien. Het bordje over het goud museum negeren we, want dat is gesloten. Anders hadden we onze reis kunnen terugverdienen, want je kan ook zelf naar goud zoeken daar en met een goudpan aan de slag gaan. Helaas, gesloten, seizoen begint op 1 juni.

We volgen de trail verder en sommige stukken zijn flink zompig. We moeten oppassen dat het water niet onze schoenen inloopt. Sommige passages zijn te groot om te nemen en dan zoeken we een omweg, om toch een riviertje te passeren.

Na ruim 7 kilometer bereiken we weer onze camper, waar we eerst de schoenen laten drogen, want die zijn flink nat geworden. Hieronder de route van de trail.

Hierna kijken we waar we de komende nacht willen staan. De plek is al meerdere keren veranderd door ons en we komen uit op een plaatsje in Finland langs de doorgaande weg naar Kirkenes (Noorwegen). We rijden door een afwisselend landschap en is zelf een punt waar we bijna boven de boomgrens rijden, al ligt die grens in Finland beduidend lager dan in bijvoorbeeld de Alpen.

De locale camping is nog gesloten, bij een bar is een terrein waar we met de camper kunnen staan, met zicht op een meer. Dus weer een mooie plek. Later zal ik nog wat foto’s met avondlicht toevoegen. We zitten inmiddels zo noordelijk dat de zon niet meer ondergaat. Dat is wel vreemd  ’s avonds als je naar bed gaat en verwacht dat het dan donker moet zijn, maar absoluut niet is.

Hieronder de zonsopgang en zonsondergang in Leiden (bovenste plaatje) en die van de plek waar we nu zitten in Noord Finland (onderste plaatje).

Dag 09 – Do. 28 mei 2026 – Tervola > Sodankylä – 210 km – 5 tot 10 °C – ☁️ ☀️

Vanmorgen verlaten we rond 9:30 uur de camperplaats bij de kerk in Tervola. We rijden eerst een stuk binnendoor, langs de rivier om na een uur weer op de E67 uit te komen.

Onze eerste stop is in Rovanimie, bij het zogenaamde Kerstman dorp, dat ligt ter hoogte van de poolcirkel. Nu zijn we hier al eens eerder geweest, toen met Wouter en Koen, en op doorreis naar de Noordkaap. Maar nu is het enorm groot gemaakt, met allerlei Kerstman souvenier winkels, Kerstman restaurants, Kerstman supermarkt, Kerstman hotels en Kerstman accomodaties. Eerst kijken we even in de Kerstman souvenier winkel. Omdat er een harde noordenwind staat, directe kou vanaf de noordpool, trekken we onze winterjas aan en gaan we op Kerstman verkenning.

Zoals op de laatste foto af te lezen valt, is het vandaag niet erg warm, eigenlijk koud genoeg voor de Kerstman. Maar wil je die zien of bij hem op schoot zitten, dan moet je daar flink voor lappen. Wij hebben onze beurt voorbij laten gaan. We lopen door naar de markering van de poolcirkel. Dit is het enige wat niet veranderd is, na al die jaren. Alles eromheen wel.

Na al het moois stappen we weer in en rijden we weer verder naar het noorden. Onderweg zien we dat de weg bijna 3 tot 4 keer zo breed wordt en dat wel zo’n 2 km lang. Wij vermoeden dat dit een soort reserve landingsbaan is, voor als de Oosterbuur agressief tegen de Finnen wordt. Hiernaast heeft dit stuk weg nog een functie, namelijk een passage voor rendieren. Want we zien hier na enkele eerdere exemplaren een aantal rendieren langs de weg lopen en nu is Marit op tijd om ze op de foto te zetten.

In Sodankylä aangekomen doen we nog een paar boodschappen bij de in Finland meest noordelijk gelegen Lidl. Oorspronkelijk zouden we vandaag nog verder rijden, om off grid te gaan staan. Maar omdat het toch wel fris is, kiezen we ervoor om op de camping in dit stadje te gaan staan. Daar aangekomen blijkt dat de camping nog in de winterstand is. De faciliteiten zijn beperkt open en er geldt nog het laag tarief.

We kiezen een plekje, parkeren de camper en trekken daarna onze bergschoenen aan om een wandeling te maken langs de rivieren die hier stromen. De route voert ons langs een van de oudste overgebleven houten kerk in Finland. Helaas is de kerk al gesloten, kijken of we morgenochtend binnen kunnen kijken. De nieuwe kerk staat in de steigers, dus daar geen foto’s van.

Ik schreef al dat het koud was, dat beeld wordt versterkt door de hopen sneeuw die we nog zien liggen. We lopen verder over een mooi pad langs de rivier. We komen bij een picknick hut, waar we binnen nog het vuur zien branden. Waarschijnlijk heeft iemand eerder zijn lunch hier bereid.

Wanneer we teruglopen richting de camper komen we nog een standbeeld tegen, het rendier standbeeld. Dit beeld eert het zware werk dat de Sámi (oorspronkelijke bewoners) hebben verricht in de ruige natuur van Lapland. Daar kunnen we ons van alles bij voorstellen, zeker als we lezen dat het hier in de winter wel kan afkoelen tot -50°C.

Gelukkig is het dan nu niet zo koud, maar wel fris genoeg om ’s avonds de kachel in de camper aan te zetten.

Dag 08 – Wo. 27 mei 2026 – Rosvik > Tervola – 210 km – 15°C – ☁️ ☁️

Vanmorgen verlaten we de camperplek bij het Dorpshuis in Rosvik om weer via de E4 verder naar het noorden te rijden. Eerst doen we nog wat laatste boodschappen in Lulea, en daarna rijden we door naar Haparanda, om daar de tank nog even vol te gooien, voor we Finland ingaan. We maken ook nog een lunch stop en besluiten nu we toch geparkeerd staan om toch nog even de Ikea in te gaan. Zijn we in Zweden in ieder geval daar ook geweest. Hierna rijden we richting de grens, die we gepasseerd zijn voor we het door hebben.

In Finland rijden we zowaar een stuk over een echte snelweg. Na zo’n 15 km verlaten we de snelweg en rijden we richting Rovanimie. Zo’n 75 km voor deze stad hebben we een off-grid camperplek uitgezocht, op een parkeerterrein bij een kerk. Daar parkeren we de camper en staan we tot nu toe als enige. Enkele uren na ons komt er nog een Spaanse camper naast ons staan. Dachten wij dat we al ver gereden hadden vanuit Nederland.

We lopen naar de grote kerk van Tervola, waar de deur van open staat. Dus lopen we naar binnen om de kerk van binnen te bekijken. Wat ons opvalt zijn de enorme kachels om de kerkgangers warm te houden. Hieronder wat foto’s van de buiten- en binnenkant van de kerk.

Omdat het buiten flink waait, voelt het fris aan en lopen we terug naar onze camper. Het is hier in Finland al een uur later dan in West Europa, dus zoeken we via internet een plekje waar we morgen kunnen staan met de camper, en werk ik het verslag bij.

Bij onze avondwandeling zien we nog de overblijfselen van de De ‘Winteroorlog’ van 1939-1940, ook wel bekend als de Russisch-Finse oorlog. Ook toen al agressie vanuit Rusland. De Finnen hielden de Russen 3 maanden tegen, mede door gebruik te maken de door hen geïmproviseerde brand granaat, de Molotov-cocktail, die de Finnen noemden naar de Russische minister van Buitenlandse Zaken. Na 3 maanden sloegen de Russen hard terug en uiteindelijk moesten de Finnen ruim 10 procent van Finland afgestaan aan Rusland.