Tennessee Valley Trailhead en Cubita

Dag 06: zat. 24-10-2026 – San Francisco – 21 °C – ☀️

Vanmorgen lopen we eerst de heuvel af naar het huis van Caity en Wouter. Daar zijn al de ouders van Caity. Er wordt een plan gemaakt over onze verplaatsing over de Golden Gate Brug naar de Tennessee Valley Trailhead. Caity rijdt als een lokale gids ons, Koen, Marit en mij, in haar mini door SF.

Wouter neemt met Deb en Mike, de ouders van Caity, een Über naar het begin van de trail. Hiervoor moeten we wel de Golden Gate Bridge over en zien we in de verte o.a. Alcatraz liggen en hebben we een mooi uitzicht op SF. 

Wanneer iedereen ter plaatse is lopen we de Tennessee Valley Trailhead. Een mooie wandeling door een droog en bergachtig landschap. De route, die af en toe nog aardig klimt en daalt, eindigt uiteindelijk aan zee. Op de terugweg nemen we de Lower Tennessee Valley Trailhead. Terug bij de auto hebben we ongeveer 8 km afgelegd heen en terug. Hieronder een foto impressie. 

Omdat het lunchtijd is brengt Caity iedereen naar een restaurant, met de naam: Hook Fish Co. at Proof Lab Beer Garden. omdat we niet de enigen zijn die trek hebben moeten we wel even wachten voor we aan tafel kunnen. Maar dat wachten was het zeker waard, want hier eten we tortilla’s en burrito’s, beiden met vis. Dan wordt het tijd om terug naar SF te gaan, want Caity heeft voor vanavond voor het diner een reservering staan voor eten in een Cubaans restaurant, dat zit op het dak van een hoog gebouw, met mooi uitzicht op SF. Caity brengt ons weer terug naar ons appartement, daar kleden we ons om en lopen wij naar het restaurant Cubita. De anderen kiezen voor een taxi. 

Laten ze bij Cubita nu heerlijke cocktails maken, dus kiest iedereen er een uit de lijst met de meest mooie namen. En het moet gezegd, het waren prima cocktails. Omdat we laat gelunched hebben, bestellen we meerdere voorgerechten en kleine gerechten, en geen grote hoofdgerechten. Dat blijkt een goede zet en zodoende kunnen we meerdere gerechten proeven, onderwijl genietend van het uitzicht.

Hier nemen we afscheid van Deb en Mike. Die vliegen morgen naar San Diego, en wij weer naar huis. Zo nemen zij ook afscheid van hun dochter.

We hoeven niet met het openbaar vervoer naar huis, want Koen heeft een Waymo besteld. Deze keer mag Marit voorin zitten. Net als ik eerder vindt zij het ook vreemd om zo voorin te zitten, zonder bestuurder naast je in een taxi die dwars door SF ons naar ons tijdelijk huis terugbrengt.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *