En het was weer een koude nacht. De kachel sloeg weer diverse keren aan vannacht. Dus vanmorgen voor we eruit gingen eerst maar even de kachel opgestookt, zodat het een beetje aangenaam is in de camper. Na het ontbijt verlaten we de Grand Canyon en rijden we naar Williams, een van de steden aan route 66, waar we gelijk maar boodschappen doen bij Safeway. En omdat ik nog de klantenkaart heb van vorig jaar ‘besparen’ we zomaar $ 10 dollar op onze aankopen.

Daarna nemen we eerst een stuk van de Interstate, om vervolgens af te slaan naar Route 66. We rijden door diverse verlaten dorpjes en ook door dorpjes die voor de toeristen zijn opgeleukt als onderdeel van route 66. Het eerste deel van de route is tamelijk eentonig, vlak, door woestijngebied met enkele bergen op de achtergrond. Op een gegeven moment hebben we een chauffeurs wissel. Koen past namelijk achter het stuur en rijdt een stuk van Route 66. En dat gaat hartstikke goed. Wel vreemd voor mij om na al die jaren, op de passagiersstoel te zitten. Wel leuk dat Koen ook een stuk van Route 66 heeft gereden.

Na verloop van tijd bereiken we Kingman, een plaats waar ik vorig jaar met Marit nog gestaan heb op een camping, en daar neem ik het stuur weer over. We stoppen even en Koen en ik gaan een wapen annex pawn shop in waar ze uiteraard diverse wapens verkopen. Daar loopt in Nederland een gewone agent nog niet mee, wat hier allemaal te koop is. Het enige is wel dat je een ID-kaart van Arizona moet laten zien. Omdat we die niet hebben en anders later problemen bij de douane verwachten, gaan we niet tot aankoop over.

Daarna vervolgen we onze weg over Route 66, en komen we in de echte bergen terecht. De Route 66 kronkelt zich omhoog en de camper gaat in een lage versnelling de berg op. Bij de Sitgreaves pas aangekomen genieten we van de vergezichten en al snel daarna beginnen we de afdaling naar Oatman.

Daar aangekomen overheerst het gevoel van ‘wat een toeristische bende hier’ met ezels en allerlei oud gemaakte gebouwen. Koen en ik hebben niet de behoefte om uit te stappen en we volgen Route 66 verder, helemaal tot het begin, nabij de Colorado rivier, op de grens van Arizona met California. Daar pakken we de snelweg naar Needles, waar onze camping is. We worden daar hartelijk welkom geheten door de eigenaresse, die ons een upgrade qua plek heeft gegeven. In plaats van op een soort grindveldje bij de receptie (met wifi), staan we 50 meter verder op het gras met direct zicht en dus langs de Colorado rivier (weliswaar zonder wifi). En de temperatuur is hier gewoon weer lekker. Dus de lange broek gaat uit en de korte broek weer aan. Tijd voor een koud biertje aan de picknick tafel, direct langs de Colorado rivier, wat wil je nog meer.

Na het avondeten, zitten we nog lang buiten te praten met onze buren, full timers, Jay en Cathy, die in een bus van 40 feet rijden, weegt 18.000 kg en is werkelijk van alle gemakken voorzien. ‘Dat heb je als je een rijke vrouw trouwt’, zegt Jay. Het was een gezellige avond met leuke gespreksonderwerpen. Daarna werk ik nog even het verslag en de foto’s bij, voordat we gaan slapen.

Bekijk ook de andere foto’s van deze dag.

En de kachel is aangegaan. Het was echt koud, dus een beetje warmte konden we wel gebruiken. Om die reden gingen we ook snel onder de warme dekens. ’s Nachts werd ik wakker omdat de kachel, hoewel die op zijn laagst stond, toch aanging, zo koud was het, ca. 6 C in de camper en rond het vriespunt buiten. Dus toen we opstonden de kachel maar even verder opgestookt. Na het ontbijt zijn we naar Market Plaza gelopen, omdat daar wifi is en Koen contact kon zoeken met Isabel om haar te feliciteren met haar verjaardag. Het is me wat, ben je jarig en zit je vriend met zijn vader ver weg, nota bene in de Grand Canyon. Daarom Isabel ook langs deze weg: van harte gefeliciteerd!

We lopen van Market Plaza naar de bus en rijden naar het overstappunt met de bus die de westelijke kant van de Grand Canyon bestrijkt. De eerste stop slaan we over en bij de 2^e stop Maricopa point stappen we uit. Daar maken we meerdere foto’s en besluiten langs de rand naar de volgende stop te lopen, Powell Point, genoemd naar de ontdekkingsreiziger.

We lopen door tot Hopi Point waar we weer op de bus stappen. Maar niet voor lang want bij Mojave Point stappen we weer uit, bekijken de Canyon en lopen door naar The Abyss. Het leuke is dat ik nu met Koen toevallig precies andere stukken gelopen heb, dan vorig jaar met Marit.

Na The Abyss stappen we weer in en rijden we tot het eind, Hermits Rest. Daar bekijken we weer alle prachtige souvenirs en daar laten we het ook bij. We nemen de bus weer terug, stappen over op de andere bus en komen uiteindelijk weer bij de camper uit, waar we lunchen. Daarna rijden we met de camper naar Market Plaza, vanwege het wifi dat hier is. Dat biedt mij de kans om het verslag van gisteren en het deel van vandaag tot hier, online te zetten.

Zo direct rijden we het park uit naar het vliegveld, vanaf waar we een helikopter vlucht over de Grand Canyon gaan maken. Koen en ik hebben gekozen voor de Imperial Tour, de langste vlucht (en dus ook duurste) die hier te boeken was, een vlucht van ca. 50 minuten. Gelukkig is een deel van deze vlucht gesponsord door mij moeder / Koen’s oma: Ma bedankt !

Bij het vliegveld aangekomen worden we eerst gewogen, want op basis van alle passagiers wordt de stoelverdeling gemaakt. Daarna volgt een veiligheidsinstructie, en krijgen we zelfs een opgevouwen zwemvest mee. Het blijft natuurlijk vliegen boven de Colorado rivier. Ondertussen komt er ook nog een bruidspaar binnen die in het kader van hun huwelijk een vlucht over de Grand Canyon maken. En wij maar denken dat het op dit tijdstip, 16 uur, de laatste vlucht van de dag, niet zo druk zou zijn. Uiteindelijk vertrekken er 4 helikopters. Wij zitten met z’n zessen en de piloot in een grote helikopter. Het bruidspaar voorin, Koen en ik links achterin. We stijgen op en vliegen eerst over een groot deel van het bos dat hier is. Onderweg krijgen we aangepaste muziek over onze koptelefoon, zoals Drivers Seat, Africa Bamba, e.d. Ondertussen vertelde de piloot het een en ander. Het mooiste moment was toen we het bos achter ons lieten en zo over de rand de Canyon invlogen.

Wat een diepte en een ruimte. We maken vele foto’s en genieten van het enorme uitzicht. We vliegen uiteindelijk naar de noord kant, zien daar boven op enkele bisons en vliegen dan weer de Canyon over richting vliegveld. Onderweg vliegen we nog door een sneeuwbui. Het is hier nog echt geen zomer. Wanneer we landen zijn we een hele mooie ervaring rijker.

We stappen weer in ons voertuig met vier wielen en rijden terug naar de camping. Na het eten willen we kijken of er een mooie zonsondergang is vandaag. Daarvoor rijden we naar Grandview Point, waar we gelukkig de camper kunnen parkeren. We lopen naar de rand, waar we de zonsondergang goed kunnen zien.

De bergen worden schitterend rood aangelicht door de ondergaande zon. En precies op het moment dat de zon ondergaat, steekt er een koude wind op. We hebben wel genoeg gezien vandaag en nadat we bij de camper zijn, rijden we terug naar de camping. Onderweg stoken we de kachel van de auto flink op, zodat het een beetje warm is, wanneer we vanavond het verslag bijwerken en de foto’s uitsorteren. Alles bij elkaar een hele mooie dag, waarin we alle aspecten van de Grand Canyon gezien hebben.

Het belooft weer een koude nacht te worden. Morgen gaan we weer naar de warmte !

Bekijk ook alle andere foto’s van deze dag.

Vanochtend ging weer op tijd de wekker, een uitslaapvakantie wordt het niet voor Koen. Maar ja, we willen zo veel zien tijdens deze reis, dan moeten we dat er voor over hebben. Na het ontbijt rijden we de camping af, eerst om nog even te tanken, en daarna voor wat boodschappen. Daarna duiken we weer de Interstate op naar Flagstaff. Het waait enorm en soms kost het moeite om de camper onder controle te houden, zeker wanneer we ingehaald worden door die grote vrachtwagen. Bij Flagstaff verlaten we de snelweg en rijden we richting de oostelijke ingang van het Grand Canyon park. Op de rit er naar toe zien we al een hele grote bui hangen en niet veel later valt er natte sneeuw en wat hagel naar beneden. Gelukkig is de buitentemperatuur hoog genoeg en blijft het witte goedje niet liggen.

Na een mooie rit bereiken we de ingang van het park en laten we onze parkpas weer zien en mogen we door. Net na de ingang is al het eerste punt waar we uitstappen, namelijk Desert View. Daar lopen we naar de stenen toren, die daar gebouwd is.

Bij de toren is een mooi panoramapunt waar we een aantal foto’s maken. Daarna gaan we de toren in en klimmen naar boven. Het zicht op de Colorado rivier is adembenemend en we hebben geluk dat het droog is, en dat er zowaar een zonnetje schijnt. De vorige keer dat ik hier met Marit was, regende het. We vervolgen weer onze weg richting Grand Canyon Village en onderweg stoppen we nog diverse keren. Het leuke van deze stops is dat het hier relatief rustig is. En het uitzicht blijft heel mooi, iedere keer weer.

Even na 15 u bereiken we de camping, die ik vooraf gereserveerd heb en waar we twee dagen blijven. We lunchen in de camper en gaan daarna naar de halte van de shuttle bus. Die brengt ons naar het visitors centrum, dat we later willen bezoeken, want hier stappen we over op een andere shuttle bus die ons naar Yaki Point brengt.

Onderweg wordt het al steeds donkerder en wanneer we uitstappen vallen er al een paar hagelkorreltjes. Al snel worden dat er meer en voor we het weten zitten we in een witte wereld. We schuilen achter een aantal bomen en struiken en stappen snel in, zodra de bus arriveert. Het wordt steeds witter onderweg.

We zien diverse toeristen in korte broek en t-shirt lopen, terwijl wij met lange broek en winterjas aan het net niet koud hebben. Terug bij het Visitors centrum blijkt dit al dicht te zijn en stappen we over op een andere bus die ons door de hele Village rijdt tot bijna bij onze camping. Onderweg zet de buschauffeur Kerstliedjes in vanwege de witte wereld om ons heen. We stappen uit bij Market Plaza en lopen terug naar de camper. We zien nog twee herten, die weten waarschijnlijk ook niet wat hen overkomt met al die wittigheid. En dan te bedenken dat we 2 dagen geleden nog meer dan 30 C hadden en de airco in de camper aandeden. Straks gaat de kachel aan, dat weet ik wel. Na het avondeten is het weer tijd voor het verslag en de foto’s. Helaas geen wifi of internet, dus volgt dit bericht later, net als de foto’s.

Bekijk ook de andere foto’s van deze dag.

We stonden weer op met een zonnetje. Na het ontbijt verlaten we onze mooie camping, want vandaag staan de versteende bomen in het Petrified Forest op het programma. Het is nog wel even rijden naar dit nationale park, waarbij de route weer mooi en afwisselend is. Rijden we het ene moment nog tussen de cactussen in de woestijn, even later zitten we op grote hoogte, 7.500 feet, ofwel 2.500 m hoogte tussen de naaldbomen.

Halverwege de middag bereiken we het Petrified Forest. Met onze pas kunnen we weer zo het park in en krijgen we het advies van de park ranger om eerst het bezoekerscentrum te bekijken. Dat doen Koen en ik en daar kijken we ook naar een film over het verleden van dit gebied. Daarna lopen we naar buiten, waar al meerdere versteende bomen liggen. Het blijft een bijzonder iets om te zien, deze fossiele bomen.

We rijden verder door het park en stoppen op meerdere plekken om van de uitzichten en de bijzondere versteende bomen te genieten. We stoppen ook op een plek waar in vroeger tijden, zo’n 2000 jaar geleden, mensen gewoon hebben. Dat is naast wat restanten van gebouwen vooral merkbaar aan de inscripties op de rotsen. Tot op heden is niet goed bekend wat alle inscripties betekenen, maar een aantal spreken voor zich. Zo was er ook een die precies op 21 juni werd beschenen door de zon en daarmee hadden deze vroege bewoners al goed kijk op de zon en de sterren.

We vervolgen onze weg en stoppen nog een paar keer voor de mooie vergezichten. Wat een ruimte en wat een leegte hier. Onderweg kruisen we nog de oude route 66. Daarvan zijn in het park een paar overblijfselen voor de toeristen achtergelaten.

We bereiken de uitgang van het park en rijden via de snelweg naar Holbrook, waar we een plekje hebben gereserveerd op een KOA camping. Dat is wel even wennen na de camping van afgelopen nacht. Hier kunnen we wel even wassen en dat doen we maar. Na het eten bereiden we de route van morgen voor, en werk ik het verslag en de foto albums allemaal bij. Wel een uitdaging overigens met een internet verbinding, die er ongeveer elke 5 minuten uitklapt. Maar ja dat hebben we graag over voor het thuisfront natuurlijk. Morgen op pad naar de Grand Canyon.

Bekijk ook de andere foto’s van deze dag.

Vanmorgen werden we weer wakker met schitterend weer. De zon scheen er al lustig op los en toen we de gordijnen opendeden hadden we een schitterend panorama op het meer en de bergen. Na het ontbijt hebben we eerst de schoon water tank leeggemaakt, want die rook niet zo fris. Daarna schoon water gebufferd, zodat we er weer tegen aan kunnen. We rijden nog een klein stukje door naar Squaw Lake, een lager gelegen meer van de Colorado rivier.

Hierna rijden we richting Phoenix. Onderweg rijden we een deel van de Old Interstate 8. Die gaat dwars door het geïrrigeerde deel van de woestijn hier. Vreemd om te zien dat hier toch gewone gewassen worden gehouden, dankzij het water uit de rivier, want anders zou en kon hier niets groeien.

Na verloop van tijd houd die leuke oude weg op en komen we op de snelweg richting Tuscon. Grappige is dat Koen een shirt aan heeft met daarop Tuscon. Helaas gaan we daar niet naar toe, maar buigen we af naar Phoenix. Daar volgen we weer een andere mooie route dwars door de woestijn, en met overal hele grote cactussen. Doordat het nog voorjaar is, zitten er bovenin de cactussen witte bloemen. Een bijzonder gezicht. Onderweg doen we boodschappen en tanken we, voor de laagste prijs tot nu toe, $ 1.99 voor een gallon, omgerekend komt dat op € 0,40 per liter. Dus lekker goedkoop. Nou rijdt deze camper weer niet zo zuinig, 1 op 4, maar dat scheelt toch veel op onze hele reis.

Aan het einde van de middag bereiken we onze camping, ten noord oosten van Phoenix. Het is in een regionaal park en een mooi opgezette camping, midden in de natuur, met wel heel luxe water en stroom. Dat laatste komt goed uit, want dan kan de airco in de camper aan, want daar is het lekker warm zal ik maar zeggen, en kan de warmte daar een beetje uit zodat we een beetje normaal kunnen slapen. Zelf gaan Koen en ik buiten zitten, in de schaduw van de camper, daar is het goed uit te houden. Met een koud biertje genieten we van het mooie uitzicht op de cactussen, die hier in overvloed staan. In allerlei vormen en maten, wel wat anders dan de cactussen in een potje bij de Intratuin. Het plaatje wordt compleet gemaakt door de bergen op de achtergrond.

Tijdens het eten, gaan we even naar buiten om naar de schitterende zonsondergang te kijken. Wat een mooie kleuren en dat in combinatie met al die cactussen. Koen noemde het een plaatje uit een Wild Western ! Na het eten maakt Koen nog een vuurtje en werk ik weer het verslag bij. Morgen gaan we verder naar het nationale park Petrified Forest.

Bekijk ook de andere foto’s van deze dag.