Wanneer we vanmorgen wakker worden schijnt de zon en is er een strak blauwe lucht. We rijden om 9:30 uur weg van onze camping bij de zandduinen en doen onderweg voor de laatste keer boodschappen bij de Walmart. Hierna gaat onze route verder richting Las Vegas.

We nemen echter eerst een afslag en niet veel later rijden we door een landschap dat veel vergelijkenis met Mars vertoont. Overal intens rode rotsen, in de meest bijzondere vormen. Even verder is een plek die ‘Seven Sisters’ genoemd wordt.

We brengen ook een kort bezoek aan het visitors center en vervolgen daarna onze weg door het park. We rijden tot het eind van een zijweg in het park en bekijken daar de rotsen en de vele kleuren die ze hebben.

Bij een andere zijweg zien we zelfs rotsen die uit melk en pure chocolade lijken te bestaan. We maken nog diverse foto’s en daarna besluiten we naar Las Vegas te rijden.

Rond half zes ’s middags komen we daar aan en melden we ons bij de receptie van Circus Circus RV park en daar krijgen we een plek toegewezen voor de komende 2 nachten. We installeren de camper en zetten daarna de airco in de camper aan, want het is hier wel een beetje warmer dan we de afgelopen periode hebben meegemaakt.

Omdat we geen eten willen weggooien eten we onze restjes op, hamburgers, hash browns en sla. Hierna vertrekken we richting de Strip om daar de Deuce, de bus, naar Fremont Street te nemen. Het wordt ook wel down town Las Vegas genoemd. Na een ritje van circa 30 minuten arriveren we bij Fremont Street, waar het enorm druk is.

Het bijzondere is dat over het voetgangersgebied dat hier is, een enorm dak gebouwd is, waarop video’s geprojecteerd worden. En deze keer was het de groep The Killers, en dankzij de vele speakers klonk dit ook nog goed.

Daarna verbazen we ons over al het volk dat hier loopt en dat hier staat om geld te verdienen, van zeer schaars geklede dames en heren, via een man die met riet allerlei dingen vlecht, tot een slangeman die in een metalen doos van 50*50*50 kruipt. Onder wel staan er op 3 plaatsen nog bands te spelen, dus geluid en drukte genoeg. Als we alles wel gezien hebben, nemen we de bus weer terug naar Circus Circus en gaan we lekker slapen.

Na het ontbijt verlaten we onze camping in de Grand Canyon met wat sneeuw en hagel. De afgelopen nacht was goed koud, zodat we de kachel hebben laten aanstaan om te voorkomen dat de leidingen bevriezen en ook de warmwatervoorziening hebben we aan laten staan om die reden.We rijden via de oostelijke kant de Grand Canyon uit, maar niet voordat we nog een laatste stop maken bij de Grand View, een mooi uitzichtpunt waar ik al eens eerder met Koen ben geweest.Hierna is het echt einde Grand Canyon en rijden we door een leeg en indrukwekkend landschap, waar veel Navajo indianen wonen en langs de weg allerlei spullen proberen te verkopen. Je vraagt je wel af wie dat koopt.In de buurt van Vermillion Canyon stoppen we bij een Navajo Bridge, een oude brug over de Colorado rivier. Het is buiten lekker zonnig en warm en in de diepte zien we allemaal bootjes voorbij glijden door het water.Op een gegeven moment komt er een Amerikaanse Condor aangevlogen en die gaat onder de oude brug in het zonnetje zitten. Wat een enorm groot beest met een reuze spanwijdte. Mooi dat ik die op de foto heb kunnen zetten.We vervolgen onze route naar onze eindbestemming van vandaag, het Coral Pink Sand Dunes State Park. We laten de bergen grotendeels achter ons en ineens rijden we in een soort duinlandschap. Enorme rood gekleurde zandheuvels liggen hier in het landschap.Wanneer we op de camping zijn geïnstalleerd, lopen we naar een soort uitzichtpunt en later lopen we door de duinen, heel indrukwekkend.Deze duinen worden niet alleen door wandelaars gebruikt, ook door Amerikanen die met OHV – Off Highway Vehicles – door het zand racen. We zien op de camping zo’n OHV staan en deze lijkt rechtstreeks uit een Mad Max film te komen.Over films gesproken, in de zandduinen zijn meerdere films opgenomen in de jaren 60 en 70 met als belangrijkste reden om de indruk te geven dat de film zich afspeelt in de woestijn. En het moet gezegd wij hadden ook het idee dat we ergens in Afrika beland waren. Morgen onze laatste echte reisdag en dan door naar Las Vegas.

(Foto’s volgen later)Vanmorgen verlaten we weer vroeg de camping zodat we een plekje hebben op het parkeerterrein voor campers bij het visitors center. Want de parkeerterreinen lopen snel vol en dan is er voor een camper van 28 feet geen plek meer als je te laat bent.Nadat we gedouched zijn en hebben ontbeten gaan we naar het visitors center en bekijken we een film die het ontstaan van de canyon goed in beeld brengt. Daarna drinken we koffie in de camper en pakken we de bussen om uit te stappen waar we gisteren geëindigd zijn, namelijk Hopi Point. Daar pakken we het pad op om langs de rand richting het visitors centrum terug te lopen. Onderweg genieten we van de mooie vergezichten en maken we regelmatig foto’s.Al wat we dichter bij het bezoekerscentrum komen, wordt het steeds drukker. We lopen rustig door, Chinezen, Fransen en Amerikanen op slippers e.d. ontwijkend. Na een mooie wandeling zoeken we onze camper op en rijden we naar de camping om voor de derde keer on te checken. Nu staan we precies tegenover de plek waar we de eerste keer stonden. Met enkele oprijblokken zetten we de camper horizontaal en daarna hebben we een verlate lunch.Omdat er geen enkel bereik is en er bij de Market Place internet is volgens de kaart lopen we daar naar toe. Helaas lukt het niet om te internetten, gelukkig is er even verder een plaats waar we wel internet kunnen vinden en kan ik de verslagen van de afgelopen 2 dagen online zetten.Aangezien het nog vroeg is en we geen zin hebben om al de rest van de tijd in de camper te zitten, nemen we eerst de bus naar het visitors center en vandaar een bus naar een halte waar we nog niet geweest zijn. Daar aangekomen lopen we nog een stuk langs de rand wat we nog niet eerder gelopen hebben. Omdst het licht van de ondergaande zon al zo mooi is, lopen we maar door tot het visitors centrum.Dan is het echt genoeg geweest en nemen we de bus terug richting camping, wetende dat het vanaf de bushalte nog circa 1 kilometer lopen is tot de camper. Daar aangekomen vind ik dat ik wel een biertje verdiend heb. Vannacht belooft het ook weer koud te worden, dus zetten we de kachel maar in de antivries stand. Morgen gaan we weer verder op pad.

Vanmorgen bij het openen van de gordijnen is het gelijk duidelijk: het is winter in de Grand Canyon, want we zien sneeuw om ons heen.Wat een verschil met gisteren toen we nog in ons wandelshirt liepen te wandelen. Vannacht heeft het licht gevroren en alle neerslag die is gevallen, is in de vorm van hagel of sneeuw.Omdat we van plek moeten wisselen, verlaten we vroeg de camping en rijden we naar het Visitors Center, waar we op de camperparkeerplaats nog onze camper kunnen parkeren. Daar ontbijten we en daarna gaan we naar het Visitors Center om een film over de Grand Canyon te bekijken. Hierna is het tijd voor koffie.Vandaag nemen we de bus naar Hermits Rest, zeg maar de laatste halte van de bus en vandaar lopen we terug richting het centrum. Na een busrit van zo’n 3 kwartier bereiken we Hermits Rest en stappen we uit. We hebben onze donzen winterjassen aan, sjaal om, handschoenen aan en pet of muts op, want het waait nog steeds en daarbij sneeuwt het ook nog steeds licht.We lopen vele kilometers langs de rand van de Grand Canyon met overal weer mooie vergezichten. Eerst nog met mist en sneeuw, later breekt steeds meer de zon door, wat mooie panorama’s oplevert.Na bijna 10 kilometer gelopen te hebben, eerst over een geasfalteerd pad en later over een rotsig pad vinden we het genoeg voor vandaag en keren we via de shuttle bus weer terug naar het Visitors Centrum, waar we in onze camper stappen en richting de camping rijden, met onderweg nog even flink de verwarming aan in de auto om een beetje de camper op te warmen. We checken voor de 2e keer in en zoeken ons plekje op.’s Avonds eten we pizza, en lezen nog wat, en zo nu en dan springt de kachel aan om ons een beetje warm te houden. En te weten dat we enkele dagen geleden nog de airco in de camper hebben aangehad, omdat het zo warm was. Het kan snel omslaan het weer dat is wel duidelijk. Alleen nog niet morgen want dan is het overdag ook zo’n 7 graden en ’s nachts weer -3 C.

Nadat we de vorige avond gewaarschuwd zijn door de camp host over veel wind vandaag, valt het bij het opstaan nog mee, maar snel daarna neemt de wind flink in kracht toe. We gaan in Winslow eerst nog langs het postkantoor om enkele postzegels te kopen voor 2 kaarten die we nog moeten versturen.Daarna pakken we de Interstate 40 richting Flagstaff. Onderweg waait het enorm en dat is lastig met rijden, zeker wanneer er ook nog eens grote vrachtwagens op hoge snelheid ons inhalen. Ook de brandstofmeter laat zien dat we de wind flink tegen hebben.Dus in Flagstaff nog maar even getankt. Daarna rijden we door een bosrijke omgeving naar de Grand Canyon.Omdat we eerder al gereserveerd hebben kunnen we op de camping terecht, alleen waren we destijds laat met reserveren zodat we de komende 3 nachten steeds op een andere plek op de camping staan. Een beetje lastig, maar wanneer we het bord ‘Camping Full’ zien staan, nemen we dat ongemak maar voor lief. Na de lunch in de camper lopen we naar de bus die langs de camping rijdt. Hier rijden allemaal shuttle bussen die de bezoekers naar de verschillende plekken brengen, zodat er weinig ander verkeer is. Zo rijden wij naar de oostkant van het gebied en lopen vanaf daar terug langs de rand van de Canyon, onderweg genieten van de mooie vergezichten.Na een mooie wandeling pakken we de shuttle bus weer terug en stappen we bij onze camping weer uit.Vandaag was het nog lekker weer ondanks de wind en konden we wandelen in ons wandelshirt bij temperaturen van 22 C. Vannacht belooft een koude nacht te worden met lichte vorst tot -3 C.