Na een nog koudere nacht verlaten we op tijd onze camperplek in het Yoho nationaal park. We rijden verder over Trans Canadian Highway 1 richting Banff, onze eindbestemming van vandaag. Eerst stoppen we bij de Spiral Tunnels, waarin de trein als een soort spiraal door de bergen heen naar boven kronkelt. Bij het plaatsje Lake Louis verlaten we de snelweg om naar het gelijknamige meer te rijden. Dit meer is een van de bekendste plekken in de Rocky Mountains. En dat is te merken aan de Japanners en Chinezen die met tablets foto’s aan het maken zijn van het meer.

Wij hebben onze bergschoenen aangetrokken en wandelen deels door de sneeuw, die hier nog volop ligt, langs het grotendeels bevroren meer tot het einde. Daar kunnen we niet meer verder vanwege de sneeuw en het lawine gevaar. Gelukkig voor ons is de regen overgegaan in een tijdelijk zonnetje, zodat we nog even kunnen genieten van de zon op het meer en de bergen. ’s Zomers is het meer natuurlijk helemaal ijsvrij, mooi blauw van kleur, alleen zullen dan de parkeerplaatsen meer dan vol staan, iets waar we nu geen last van hebben.

Na Lake Louis rijden we door naar Lake Loraine, een kleiner meer en iets minder druk bezocht. Ook dit meer is nog bedekt met een dikke laag ijs en sneeuw, en helaas is de regen weer terug. We rijden terug naar het dorpje waar we nog even inkopen doen en vervolgen onze weg over de Bow Valley Parkway, een mooie alternatieve route richting Banff, parallel aan de snelweg, maar dan vele malen mooier. Ook hier rijden we weer langs een plek waar de Canadezen tijdens de 1^e Wereldoorlog diverse vooral Oost Europeanen hebben geïnterneerd, omdat zij behoorden tot de tegenstanders van de Geallieerden.

Rond 16 uur bereiken we Banff, waar we een camping nemen voor de komende 2 nachten. Het is weer een camping in een natuurpark, met mooie plaatsen, voorzien van elektriciteit, wateraansluiting en vuilwaterafvoer. Als we om ons heen kijken zitten wij in een mini camper, vergeleken met al die enorm grote slide-out campers, waar de meeste andere kampeerders (als je dag nog zo mag noemen) in verblijven, veelal met z’n tweeën. In de verte zie ik blauw tussen de wolken door komen, wie weet wat dat voor morgen betekent.

Na een hele koude nacht werden we wakker met een zonnetje dat de wolken probeerde te verdrijven en wat in de loop van de dag steeds beter lukte. We vertrokken lekker op tijd van de heerlijk rustige camping om in Revelstroke nog even boodschappen te doen. Het spoorwegmuseum hebben we niet bezocht want er stond vandaag met dit mooie weer vooral natuur op het programma. En de eerste verrassing was dat we een moeder beer met een jong langs de kant van de weg zagen. Heel bijzonder om te zien.

De eerste stop was een natuurpad op houten vlonders, het Skunk Gabbage trail, nog in het Revelstroke National Park. Naast de bijzondere planten die hier groeien, was het ook een mooi gebied met allerlei vogels, en dat was goed te horen. Wat een mooie natuur is hier toch. We reden verder naar het Giant Cedar Forest, met enorme Cedar bomen, van 500 tot 1.000 jaar oud. Die bomen stonden er al, toen Columbus America nog moest ontdekken.

Inmiddels hadden we het Revelstroke Park verlaten en reden we het Glacier National Park in, waar we stopten bij het Roger Pass bezoekerscentrum. Daar kregen we een goed beeld van de enorme uitdagingen in de winter bij het openhouden van de weg en het spoor, bij 14 meter sneeuwval in de winter.

We eindigden tenslotte in het Yoho National Park, waar we weer midden in de natuur op een terrein staan, met weinig tot geen voorzieningen. Het uitzicht is adembenemend op alle pieken, die met sneeuw bedekt zijn. We lopen nog een naar een rivier en een oude lawine die een berg is afkomen schuiven. Bij de camper zitten we nog even buiten en gaan daarna, wanneer de zon achter de bergen verdwijnt naar binnen, benieuwd hoe koud het komende nacht zal zijn. Op de achtergrond horen we periodiek een hele lange trein de bergen opgaan.

Hieronder de route van vandaag, klik op de kaart voor een vergroting. Bekijk ook alle foto’s van vandaag via deze link.

De regen is de hele nacht doorgegaan en pas rond een uurtje of 6 werd het droog. Vandaag douchen we voor het eerst in de camper en dat gaat goed, warm water en een lekkere straal. Na het ontbijt doen we nog even snel inkopen in Nakusp en rijden dan naar Gelana Bay, waar we met een veerboot moeten overvaren. Omdat het rustig is, kunnen we gelijk aan boord en is het genieten van het uitzicht.

Na de pont stoppen we in een provinciaal park voor koffie en genieten we van het uitzicht. We rijden verder richting Revelstroke. Daar aangekomen gaan we naar het nationaal park van Revelstroke. Helaas voor ons is de weg naar boven nog niet helemaal sneeuwvrij en kunnen we slechts tot halverwege rijden met de camper. Daar stappen we uit en vervolgen lopend onze route. Helaas is het gaan regenen en hoewel we onze regenjas aanhebben, is het toch geen feest. Zodra we de eerste sneeuw op de weg bereikt hebben, leggen we dit vast op de digitale camera en lopen we weer terug naar de camper.

We verlaten het park weer en rijden via de enorme Revelstroke stuwdam naar onze overnachtingsplaats, weer in een provinciaal park, namelijk het Martha Creek Park. Daar kiezen we een mooie plaats met direct zicht op het water. We zitten zelfs nog even buiten in het zonnetje, helaas is dat van korte duur, want al snel vallen er weer druppels. We lezen nog wat en plannen onze route voor morgen.

Hieronder de route van vandaag, klik op de kaart voor een vergroting. Bekijk ook alle foto’s van vandaag via deze link.

Het is bewolkt maar droog wanneer we opstaan. Na het ontbijt rijden we richting Nelson, om eerst een van de vele dammen te zien, waar groene stroom wordt opgewekt. Nelson is een stadje met voor Canadese begrippen oude huizen. Deze zijn gelukkig gerestaureerd en daarom een bezienswaardigheid in Canada. We lopen door de oude straatjes en kijken naar de gerestaureerde gevels. Dit stadje was decor voor een aantal films en met de oude huizen kunnen we ons daarbij wel wat voorstellen.

Een volgende stop maken we in een provinciaal park, waar we, met zicht op het rijzende water van het meer, lunchen. We zien een bankje langzaam verdrinken in het water. Reden is vooral de smeltende sneeuw. De vergezichten op de gletsjers zijn, ondanks dat het zonnetje niet schijnt, toch mooi. In New Denver bezoeken we een museum dat gewijd is aan de internering van de Canadese Japanners tijdens de 2^e Wereldoorlog. Uit heel Canada werden de Japanners, na de aanval op Pearl Harbor, geïnterneerd in dorpen als New Denver. Inmiddels is het helaas gaan regenen en door de regen rijden we richting onze nachtstop in Naskup. Morgen weer verder, richting de echte Rockies.

Hieronder de route van vandaag, klik op de kaart voor een vergroting. Bekijk ook alle foto’s van vandaag via deze link.

Zo mooi als de camping is, zo rustig is het ook ’s nachts. We hoorden geen geluiden van auto’s, slechts de vogels op onze camping in Oliver. Na het ontbijt gaan we weer op stap. Eerst nog even boodschappen doen in Osoyoos, en daarna op weg naar Castlegar. In Osoyoos is het heerlijk weer en warm, de reden dat hier fruit en wijn geproduceerd wordt. De route naar Castlegar is mooi, we rijden door droge dorre gebieden, over passen tot 1.500 m hoog en langs meren, zoals Christina Lake, en op vaak zien we de besneeuwde toppen van de bergen.

Dit keer hebben we als overnachtingsplek gekozen voor een provinciaal park, het Syringa Park, zo’n 20 kilometer voorbij Catlegar. In het park zijn plaatsen voor campers zonder verdere voorzieningen, en omdat we alles bij ons hebben is dat geen punt. We worden in het park verwelkomd door de eenhoorntjes die ons op onze plek opwachten, en met een achteruit rijdende camper snel het ‘hazenpad’ kiezen. We gaan buiten zitten aan onze picknicktafel en met zicht op het meer geeft dit toch wel een vakantiegevoel. ’s Avonds genieten we van de ondergaande zon en drinken een kop koffie buiten.

Hieronder de route van vandaag, klik op de kaart voor een vergroting. Bekijk ook alle foto’s van vandaag via deze link.