Vandaag is weer een reisdag, met heel wat kilometers. We nemen afscheid van de mooie camping aan de voet van Mount Robson en gaan op pad richting Clearwater. Waar die naam vandaan komt met al die smeltende sneeuw laat zich raden. Onderweg stoppen we eerst om nog even een blik te werpen op Mount Robson, de hoogste berg van Canada. Daarna rijden we een stukje door om weer even de benen te activeren met een kleine wandeling naar de Rearguard Falls, een mooie waterval op een kwartiertje lopen van de camper. Hierna doen we boodschappen in Valemount, waar we ook een fles Canadese Savignon Blanc kopen, en ’s avonds blijkt dat een heerlijk wijntje te zijn.

We vervolgen onze weg door het Canadese landschap. De echte hoge pieken hebben we achter ons gelaten, we rijden door een gebied met bredere valleien, en zien zelfs koeien in de velden staan. Na een lange rit bereiken we Clearwater, het stadje dat de poort vormt naar Wells Grey Park. Na getankt te hebben rijden we richting het park, waar we na zo’n 60 kilometer onze camping bereiken. Deze ligt weer midden in de natuur, geen voorzieningen verder, wel een hele mooie plek, met helaas heel veel muggen. Eerst zitten die alleen maar buiten, maar zodra er een deur open gaat, zwermen de muggen naar binnen.

Om die reden maken we ’s avonds maar een vuur, in de vuurkorf die bij de plek staat. Door de rook zijn de muggen de weg kwijt en is het buiten goed te doen. Zoals we nog gewend zijn vanuit Scandinavië komen later de worstjes aan de beurt, deze worden in het vuur opgewarmd en smaken daarna dan ook heerlijk. Enig minpuntje is dat de houtblokken enorm groot zijn en het zonder bijl (die had ik achteraf toch beter wel mee kunnen nemen) lastig is om die grote blokken goed te laten branden. Gelukkig hebben we heel veel folders van de eerder bezochte plaatsen, die het prima doen in het vuur. Nadat het donker was geworden, rond een uur of 10, breken we de boel op.

Bekijk ook de andere foto’s van deze dag. Hieronder de route van deze dag:

Vandaag verlaten we weer Jasper en de provincie Alberta, om terug te rijden naar British Columbia. We winnen weer een uur, want het is in BC een uur vroeger. Het is een mooie rit, met links en rechts weer bergtoppen van 2.500 meter en meer. Al snel rijden we het Mt. Robson Provincial Park in, en daar stappen we uit om een waterval te bekijken, en daar zijn we de enige toeschouwers.

Bij het visitors center halen we wat folders op van de plekken waar we de komende tijd naar toe gaan. We hadden al eerder gelezen dat er een mooie camping was, vlakbij het bezoekerscentrum. Daar rijden we naar toe en vinden we een hele mooie plek, met direct zicht op de Robson River. We lunchen lekker aan onze ‘eigen’ picknicktafel met het meegebrachte kleed, want dat stond in alle reisaanbevelingen: neem je eigen tafelkleed mee.

De dichtstbijzijnde buren in ons rijtje staan zo’n 150 tot 200 meter verderop, dus daar zullen we geen last van hebben. ’s Middags lezen we wat en lopen nog even naar de rivier, met weer zicht op alle bergen. Een rustig dagje na alle indrukvolle ervaringen van de afgelopen dagen.

Kijk hier voor alle foto’s van deze dag. Hieronder de route van deze dag:

We werden wakker met een strak blauwe lucht, dus na het ontbijt snel op pad. Het eerste wat we zagen toen we op de camping reden was een hert, dat ons min of meer gedag zei. Vandaag stond de omgeving van Jasper op het programma. We reden met de camper de Maligne Lake Road op en zagen gelijk een grizzly beer tussen de struiken. We stapten uit bij de Maligne Canyon en maakten een wandeling langs de canyon en op diverse plekken konden we vanaf bruggen diep in de canyon kijken. Wat we eerst waren afgedaald, moesten we weer stijgen en een blauwe lucht met zon betekent dan zweten, maar ons hoor je daarover niet klagen.

Nadat we weer verder gereden waren, zagen we een stuk in het bos een moeder beer met twee kleine beertjes, en dan is het voor mensen oppassen geblazen. Gelukkig doet een telelens dan wonderen en konden we de drie beren goed vastleggen, heel leuk om dit zo te zien. Deze reis is een aaneenschakeling van mooie vergezichten, en al snel hadden we er weer een te pakken, namelijk Medicine Lake. Dit meer was ijsvrij, helaas een zwakke wind, dus een kleine rimpeling op het water.

Het volgende meer, het Meligne Lake, was helaas nog niet ijsvrij, dus een boottocht maken over dit een na grootste gletsjer meer ter wereld (Baikalmeer is het grootste) was niet mogelijk. Het uitzicht was er niet minder om. We vervolgden onze rit naar de Athabasca Falls, waar het water van de Athabasca gletsjer, die we gisteren bezocht hadden, zich door een canyon stort. Wat een geweld.

’s Avonds op onze camping in het Jasper Natuurpark liep er weer een hert vlak bij onze plek toen we aankwamen. We zetten de camper neer, sloten alles weer aan en genoten op de camping nog even van de zon. Dat was weer een mooie dag met ook nog eens lekker weer.

Kijk hier voor alle foto’s van deze dag.

Deze ochtend verlaten we Banff om richting Jasper te rijden, over de Icefield Highway. Na een klein stukje Trans Canadian Highway komen we op de Icefield Highway gelijk al een beer tegen. Toch wel bijzonder, deze beren zien er heel onschuldig uit, en zijn dat zeker niet. We vervolgen onze tour en rijden door een nog winters landschap. Vele wegen zijn nog gesloten en een wandeling maken is bij de meeste toeristische plekken ook nog niet mogelijk door de sneeuw.

Toch kunnen we even verderop een wandeling maken naar de Mistaya Canyon, waar een rivier zich via door de rotsen heeft geslepen en zogenaamde pot holes zijn ontstaan. Bij de camper aangekomen rijden we weer verder en de route is adembenemend. De panorama’s op de bergen met sneeuw zijn werkelijk ongelooflijk mooi. Rond een uur of 3 bereiken we het Icefield Center. Dat is de plek waar we met een enorme 6 wheel drive bus de gletsjer op willen gaan. Omdat we niet de enigen zijn is het even wachten tot 4 uur, dan kunnen wij naar boven, de gletsjer op.

Eerst gaan we met een gewone bus, een stuk de berg op. Daarna stappen we over in de Ice Explorer en dit speciale voertuig rijdt ons de gletsjer op via een steile helling van 32%, waarbij het een geluk is dat dit voertuig 6 wheel aandrijving heeft. Boven op de gletsjer aangekomen mogen we uitstappen en daar ongeveer een kwartiertje rondkijken. Het is erg indrukwekkend om boven op de gletsjer te staan en rond te kijken en ook om te horen dat de gletsjer in de loop der tijd flink is geslonken. Wanneer alle foto’s zijn gemaakt rijden we weer terug.

Inmiddels is het al rond half zes en we moeten nog ongeveer honderd kilometer rijden naar Jasper, waar we op camping in het nationale park willen overnachten. Onderweg zien we nog een beer en een berggeit. Rond half acht bereiken we de camping waar alle plaatsen met elektriciteit en ook die met aanvullend water en afvoer al bezet zijn, het is weekend zo leren we en dan zijn er ook veel Canadezen op stap. Dus vannacht een mooie plek in het bos, met onze eigen voorzieningen, morgen hebben we weer een full hook up plaats. Na deze lange dag, zullen we lekker slapen, midden in de natuur.

Kijk in de foto albums voor alle foto’s. Hieronder de route van deze dag:

Na veel regen vannacht, bleek dat dit circa 500 meter hoogte als sneeuw was gevallen, de bomen zagen er wit van. We hebben vandaag de omgeving van Banff verkend. Allereerst het stadje zelf, een echte toeristenstad. Dus lieten we dat snel achter ons en gingen we op pad naar Johnsen Lake. Daar hebben we wandeling rond het meer gemaakt, en dan is het verrassend zo weinig mensen als je tegenkomt. Omdat onderweg de brug was weggeslagen, moesten we via een ‘noodbrug’ van takken e.d. een stroompje oversteken. Een leuke wandeling, zeker als de zon steeds meer doorkomt. We zaten net in de auto en zagen een eland aan de bosrand staan.

Hierna reden we richting de skipiste van Banff, op Mount Norquay. Ik weet nog wel een persoon die daar met mij wil skiën in de winter. Onderweg zagen we eerst één en later vele ‘bighorn sheep’. Boven aangekomen hadden we een mooi zicht op Banff en alle bergen met volop witte toppen. Een volgende bestemming waren de Vermillion Lakes, een beetje zoals Canada er in de tijd voordat het ontdekt was, uitgezien moet hebben. Na de trein vele malen gehoord te hebben, stonden we nu vooraan bij de spoorwegovergang en hadden we goed zicht op de locomotief met ruim 50 wagons, voor Canadese begrippen een korte trein.

Het hoogtepunt, letterlijk en figuurlijk was de Banff Gondela, een kabelbaan waarmee we naar de top van Sulphur Mountain gingen. Boven aangekomen werd ons uiteraard weer gevraagd hoe onze rit was, want service staat hier hoog in het vaandel. Daarna liep ik door naar het voormalig Cosmic Ray Station, op een hoogte van 2.337 m. Vanaf daar was een schitterend panorama, ondanks het weer. Het heeft ook wel wat om daar in de vallende sneeuw te staan en waar de afgelopen nacht zo’n kleine 10 cm verse sneeuw was gevallen. Hierna weer naar beneden naar de camper. Onderweg nog even bier gekocht, dat kan hier alleen in speciale drankzaken. ’s Avonds aan de pancakes en alvast wat lezen voor onze tocht van morgen.