Vanochtend verlieten we rond 8:45 uur de Watchman campground in Zion, om richting Las Vegas te rijden. We maakten een kleine omweg binnen door via de Hoover Dam. Het was hier een groot circus. Bij een controlepunt moesten we de camper stoppen, de sleutels eruit en werd er door een beveiligingsagent gecontroleerd of we niets verdachts bij ons hadden. Een aantal luiken van de camper moesten voor hem opengemaakt worden. Later moest hij ook in de camper kijken. Uiteraard geen bijzonderheden en konden we doorrijden, over de dam op zoek naar een parkeerplaats. Dat lukte ergens boven op de berg, dus om de dam te bezoeken, konden we diverse trappen af, die we daarna natuurlijk weer op moesten, en dat bij zo’n 38 C in de schaduw. We liepen over de dam en hadden het toen wel gezien, de eerdere dam over de Glen Canyon vonden we leuker dan deze.

Zwetend kwamen we bij de camper terug en reden we richting Las Vegas. Vanuit de bergen zagen we de stad goed liggen en vrij gemakkelijk reden we naar onze camperplek, direct aan de Strip, waar alle hotels en casino’s zitten. Ik had pas voor morgenavond een reservering vooraf gemaakt, we konden makkelijk nog een nacht erbij boeken. We reden de camper naar onze plek, sloten de stroom aan en gelijk daarna de Airco. Wat is het bloed verzengend heet in Las Vegas.

Terwijl ik over het terrein loopt, zie ik in de verte 2 bekenden van mij richting onze camper lopen, namelijk 2 collega’s Ko en Marja. We wisten wel van elkaar dat we hier zouden zijn, rond dezelfde tijd maar niet precies wanneer en waar. Het grappige is dat ze 2 plekjes voor ons staan. We stappen de inmiddels al wat afgekoelde camper van ons in, waar we vakantie ervaringen uitwisselen. Ko en Marja reizen al vele jaren naar de VS en voor ons is het de eerste keer. We drinken wat, bekijken de camper van Marja en Ko, met slide out, groot TV scherm en zo. Daarna gaan Marit en ik de stad in.

We kopen een kaartje voor de bus en stappen in de dubbeldekker, die ons verder op de Strip brengt. Bij Palazzo stappen we uit. We bewonderen de ‘Toren van Sienna’, de ‘Rialto brug’, en ‘Grand Canal’ met echte gondels. We lopen door het enorme complex, met uiteraard allerlei gokkasten en winkels. Wat een enorm groot opgezet geheel met echt mooie wanden en plafonds, zelfs met een ‘echt Italiaans plein’. Buiten verwonderen we ons over de enorme auto’s, de ‘Eifeltoren’ en allerlei andere bijzonderheden. Bij het Belaggio kijken we naar de show met muziek en fonteinen, voor het hotel. We lopen een stukje terug en gaan het Caesars Palace in. Omdat de klok weer een uur terug is gegaan en de dag aardig opschiet, hebben we trek gekregen en gaan we eten bij Gordon Ramsey’s Pub. Marit eet daar een grote salade met franse frietjes, ik kies voor de supergrote Ribeye met speciale aardappelpuree.

Na het eten lopen we nog door en langs een aantal hotels, om ons iedere keer weer te verbazen over de gekte hier. Het laatste stukje pakken we de bus naar onze camperplek bij Circus Circus. Bij de camper aangekomen, waar we de airco hebben laten aanstaan, is het binnen 26 C en buiten 28 C. We zetten de airco nog wat koeler en praten nog wat na over deze bijzondere ervaring in Las Vegas. Morgen zullen we wat later opstaan, na iedere dag 7 uur, om daarna verder Las Vegas te verkennen.

Bekijk ook de andere foto’s van deze 13^e dag.

Vanochtend lieten we Bryce Canyon NP achterons om richting Zion te rijden. Het was weer een mooie route, door een bergachtig landschap, met hier en daar een aantal riviertjes, die het land van water voorzien. Nadat we het Zion NP ingereden waren moesten we bij de 2^e tunnel stoppen. Want we waren te breed en te hoog om zo door de tunnel te kunnen. We moesten in het midden van de tunnel rijden met de camper. We hadden daarvoor een speciale ticket gekocht, die we bij een ranger moesten afgeven, en dan zou voor ons het verkeer van de andere kant worden stilgelegd. Zodra de laatste auto van de andere kant er was het letterlijk het stokje overgaf, kregen wij het sein dat we mochten rijden. In het midden van de tunnel bereikten we veilig de andere kant. Daar wachten ons nog een aantal haarspeldbochten en mooie panorama’s.

We bereikten even na 11 uur onze camping in het nationale park en konden omdat ik gereserveerd had gelijk inchecken. Net als vorige keren maar goed dat ik een plekje had besproken want alles was vol. We zetten de camper op onze plek en dronken in de schaduw van een boom aan onze picknick tafel een kopje koffie, genieten van het schitterende uitzicht op de rood gekleurde rotsen. Na de lunch liepen we naar het bezoekerscentrum waar we snel door heen liepen, op weg naar de shuttlebus, die ook in dit park rijd. We stapten in en reden helemaal naar het einde van de canyon, althans zover als de bus kon komen. Daar stapten we uit en liepen we een stukje de canyon in, het geplaveide deel, want om echt de canyon in te gaan moet je een snelstromende rivier oversteken en daar hadden we geen schoenen voor bij ons.

Na genoten te hebben van het uitzicht liepen we weer terug naar de bus, om een halte mee te rijden. De volgende stop was een rots in een kom waar water uit de rotsen liep en allerlei planten groeiden tegen de rots aan. We stapten weer op de bus en bij de volgende stop, volgden we een hike langs de rechteroever van de rivier. Alleen in plaats van de rivier te volgen, was het eerst klimmen geblazen en dat bij temperaturen van tegen de 40 C, dan valt dat niet mee. Maar ons hoor je niet klagen, we kiezen hier zelf voor en hebben dan ook een mooie wandeling. Uiteindelijk komen we weer bij een stop van de shuttlebus aan, die we nemen richting camping. Twee haltes voor de camping stappen we uit en lopen weer een stuk. Het lijkt wel of we alleen op de wereld zijn, want we komen niemand tegen onderweg. We maken een tussenstop bij het museum van Zion NP. Daar leren we wat over de geschiedenis van dit gebied, van de indianen tot de Mormonen die zich hier vestigden.

Het laatste stuk rijden we met de bus terug en dan is het vanaf het bezoekerscentrum nog een klein stukje lopen naar de camper, die achteraan op camping Watchman staat. Daar gaan de schoenen uit en het blikje bier open, heerlijk! We komen buiten een beetje bij en zetten de airco aan in de camper, want binnen is het niet te harden zo heet, de thermometer kan het niet meer weergeven, dus is het in ieder geval meer dan 40 C binnen.

Zodra het een beetje afgekoeld is, maken we eten en na het eten stook ik weer een vuurtje op. Het is gewoon zwoel buiten, heerlijk weer en ik denk dan ook dat het niet zo koud zal worden als afgelopen nacht, toen de buitentemperatuur 1 C was geweest en het binnen 7 C was. Dat was weer een bijzondere dag tijdens onze reis door de VS. Ieder park is weer anders en zo zijn eigen charme.

Bekijk ook de andere foto’s van deze 12^e dag in Zion.

Deze morgen was het weer standard programma: vroeg opstaan en ontbijten en even na 8 uur vertrekken van de camping. Wel leuk als je ’s morgens wakker wordt en naar het toiletgebouw loopt, dat de hertjes gewoon rustig over de camping lopen. We vervolgden onze reis naar het westen via een ontzettend afwisselende route over eerst Highway 24 en later werd het nog mooier op HW 12. We stopten diverse keren onderweg om van de mooie vergezichten te genieten. En dat we ver konden kijken bleek wel uit de hoogte waarop we op een gegeven moment reden, 9000 feet ofwel 2.700 m, echt hoog dus.

Rond een uurtje of twaalf bereikten we de omgeving van onze camping, Ruby’s Inn Campground. Net daarvoor lag de werkelijke Inn en dat leek volgens ons toch wel een beetje op Valkenburg. Busladingen vol toeristen die door de winkel liepen, op zoek naar hele mooie souvenirs. Wij konden ze niet vinden. En het brood hier was ook aanmerkelijk duurder (2x) dan we gewend zijn, maar ja daarvoor zit je wel bij een van de drukbezochtste parken van de VS. We checkten snel in bij de camping, keken even naar onze plek en gingen daarna direct het Bryce Canyon National Park in. Omdat alle bezienswaardigheden aan de linkerkant liggen reden we eerst naar het einde van het park. Daar stapten we uit en keken we uit op de bijzondere vormen in de rotsen, de Hoodoos, zoals ze hier genoemd werden, alsof het allemaal mannetjes/vrouwtjes zijn die naast elkaar staan. De foto’s laten het weer beter zien, dan ik kan beschrijven.

Vanaf het einde van het park reden we weer terug en bij iedere parkeerplaats stapten we uit om te genieten van de uitzichten. Ongelooflijk wat een vooral rode kleuren zijn hier weer te zien. We genieten weer met volle teugen van dit mooie park. In de loop van de middag keren we terug naar de camping om even te wassen. Er is een supergrote wasserette met 20 wasmachines en 10 drogers dus dat gaat goed en vooral snel. Dan is alles weer fris voor de komende periode.

Nadat de was opgeborgen was, pakten we de boel weer in, om het nogmaals het park in te rijden, nu met ondergaande zon. En het moet gezegd, de kleuren zijn weer mooi en geven weer een andere kijk op het park. Bij Sunset Viewpoint was het een drukte van jewelste, gelukkig nog wel een plekje voor de camper, want met die 25 feet, ofwel 7,5 meter lang en 3,0 m breed heb je wel een aardig plekje nodig. We lopen naar de rand, waar zoals overal een hek staat en genieten van het uitzicht met de ondergaande zon. Hier worden weer vele foto’s gemaakt van de hoodoos. Daarna keren we terug naar de camping, waar we bij de invallende duisternis eten.

Het online zetten van de foto’s en de verhalen is een lastige, want het internet van de camping klapt er steeds uit. Ik doe mijn best om zoveel mogelijk online te krijgen, maar dat gaat niet makkelijk nu. De afgelopen dagen hadden we sowieso geen internet, vandaar dat er even radiostilte was. Met het steeds wegvallen van het internet nu, wordt het er ook niet makkelijker op.

Kijk ook naar alle foto’s van deze 11^e dag in Bryce Canyon.

Vanochtend weer op tijd eruit en na het douchen en ontbijten rijden we om 8:10 uur van de Devils Garden Campground in Arches National Park weg. Eerst rijden we weer door het hele park naar de uitgang en dan vervolgen we onze weg op brede doorgaande routes, naar het westen. Arches was het meest oostelijke punt van onze reis. Na de snelweg nemen we weg 24 richting Fruita, de centrale plaats in Capitol Reef National Park. We rijden via een schitterende route door de meest bizarre landschappen. Een film over Mars of Planet of the Apes kan hier zo opgenomen zijn, zo leeg en zo apart ziet het er onderweg uit.

We bereiken we rond 12 uur Fruita, waar we gelijk doorrijden naar de camping in het park. Gelukkig voor ons zijn er nog een paar plekken vrij en we kiezen de eerste de beste, met uiteraard weer een picknick tafel, BBQ en vuurring. We schrijven onszelf in en bij het dumpstation legen we de vuilwatertanks en vullen we het schone water aan. Nu was het daar rustig, morgenochtend misschien niet. Hierna verlaten we met de camper weer de camping en rijden we het park in. Onderweg stoppen we diverse keren om te genieten van al het natuurschoon. Wat een rode rotsen en een hoge bergen, gewoon ongelooflijk.

Aan het einde van de weg kunnen we met de camper niet verder, maken nog een paar mooie foto’s en keren om, terug naar de camping. We parkeren daar de camper op onze plek en lopen daarna naar het bezoekerscentrum, op papier 1 mijl. Al lopend door de hitte van de woestijn lijkt de weg ons wel wat langer, maar niet gezeurd, hier hebben we zelf voor gekozen. Wanneer we het bezoekerscentrum bereiken, kijken we binnen naar een film die meer uitlegt over het ontstaan van het park en de eerste pioniers die hier pas na 1850 kwamen in Fruita. Zoals Fruita al in de naam heeft, groeien hier allerlei fruitbomen. Daar leefde men van in deze streek. Nu is er geen permanente bewoning meer, er zijn wel diverse overblijfselen, zoals een school, een smederij en Giffort huis, waar we op de terugweg een heerlijke pie kopen, voor vanavond bij de koffie.

Na de film lopen we weer terug van het bezoekerscentrum naar de camper. Onderweg zien we nog meerdere herten, die ook over de camping schijnen te lopen, net als wilde fazanten. Omdat het heerlijk weer is en we in de schaduw van de bomen buiten kunnen zitten, leest Marit wat en werk ik het verslag bij, zodat ik dat met de foto’s online kan zetten, zodra we internet hebben. Al met al weer een mooie dag tijdens onze reis door het westen van de VS.

Bekijk ook de andere foto’s van deze dag.

Omdat we vandaag weer veel op het programma hebben staan, zijn we weer vroeg opgestaan en na het ontbijt reden we voor 8:30 uur van onze mooie plek weg, richting Moab. Daar deden we eerst nog even boodschappen, tanken en natuurlijk hout kopen voor het vuur ’s avonds.

Rond 10:30 uur reden we naar de ingang van Arches National Park. Na het tonen van de parkpas kregen we een kaart en krant van het park en daarna stopten we eerst bij het mooie bezoekerscentrum. Daar keken we naar een film over het ontstaan van alle natuurlijke bogen (Arches). Een proces van miljoenen jaren en wat nog steeds doorgaat. Na ook een kopje koffie gedronken te hebben, waren we er helemaal klaar voor. We reden de berg op het park in. Het was bij de ingang ontzettend druk, gelukkig konden we bij iedere stop die we maakten gewoon de camper parkeren.

En de stops loonden zeker de moeite. Het voert te ver om alle stops te noemen, de foto’s spreken voor zich, een paar kan ik niet nalaten te noemen. Een bijzondere stop vormde zoals wij ze noemden de 3 Scheveningse vrouwtjes, heten hier 3 Gossips. Een andere was Balanced Rock, ongelooflijk dat zo’n steenmassa gewoon bovenop blijft liggen.

We reden daarna door naar de ‘Windows Section’. Eerst liepen we, in een zonnetje en een temperatuur van meer dan 35 C naar ‘Double Arch’, zoals de naam het al zegt een dubbele boog van rotsen. Aan de andere kant van het parkeerterrein lagen de North en South Window. Daar liep een trail omheen, die we gelopen hebben om een goed beeld te krijgen van de immense afmetingen. Het mooie is ook, dat je op dat stuk ook veel minder mensen tegenkomt. De meesten kiezen daar niet voor.

Bij de camper teruggekomen drinken we vooral veel, want we zitten gewoon in de woestijn, met hoge temperaturen en veel vochtverlies door het wandelen. Met een vers broodje erbij kunnen we er weer tegen aan. We stappen weer in en rijden door naar de parkeerplaats voor Delicate Arch. Via een pad dat aardig klimt komen we bij een uitzichtpunt, waar we een goed zicht hebben op deze Delicate Arch.

Hierna rijden we door naar onze camping midden in het park. Gelukkig heb ik hier al in Nederland een plek gereserveerd, want de camping is helemaal vol. We hebben een schitterende plek met mooi uitzicht op de rotsen. We parkeren de camper bij onze plek waar onze naam ‘Van’ aan het plaatje hangt en doen eerst snel een klein wasje. Met deze warmte en zon, zal dat wel snel droog zijn. Daarna drinken en lezen we nog wat.

Rond 17 uur, wanneer de temperatuur iets aangenamer is, trekken we voor de laatste keer onze bergschoenen aan en lopen via de camping naar de Devils Garden Trailhead. Daar lopen we nog naar diverse Arches, we zijn er nu toch. Eerst staan de Pine Tree Arch en de Tunnel Arch op het programma. Dat wordt afgesloten met de meest bekende van heel Utah en het Arches National Park: Landscape Arch. Helaas is het licht niet zo mooi, met de wolken voor de zon, indrukwekkend is het zeker om deze boog te zien. Omdat het al donker begint te worden, lopen we terug naar de camper. Na ruim een half uur lopen komen we daar aan. De was is zo goed als droog en onze kelen ook, dus tijd voor een heerlijk koud biertje met een stukje vers brood met brie.

Omdat het zo lekker weer is, besluiten we niet te koken in de camper, maar het vuur alvast aan te steken en worstjes te grillen boven het vuur. Daarna nog een kop koffie bij het vuur en sluiten we deze mooie dag af met een blik op de sterrenhemel.

Kijk ook naar de andere foto’s van deze dag in Arches.