Zonnig – ’s nachts 2 C – overdag 18 C – 33 mijl

Vanmorgen wat later opgestaan. Vannacht was het lekker fris, zo koud dat de kachel in de camper enkele keren aansloeg. Na een stevig ontbijt met gebakken spek en eieren maakten we ons reisvaardig. We hebben nog een nachtje bijgeboekt op deze camping, en maken vandaag een rit door Cades Cove. Eerst rijden we het park in richting Cades Cove. Daar begint een route, de Cades Cove Loop Road van 11 mijl lang, die langs historische huizen, kerken en een graanmolen voert.

In dit gebied hebben, voordat het een nationaal park werd, vele gezinnen gewoond, die hier voornamelijk leefden als boer en vee hadden en gewassen verbouwden. Met de komst van het nationale park rond 1940 moesten zij hun activiteiten staken. Biedt nu wel heel veel mensen de kans om een beeld te krijgen van het leven van weleer. We rijden in file over de Loop Road en we stoppen op diverse plekken om de oude woningen en kerken te bekijken met op de achtergrond de hoge toppen van de Smoky Mountains.

En dat het koud is geweest zien we aan de toppen, die wit zien van de vers gevallen sneeuw van de afgelopen nacht. Komende nacht is het helder en zal het nog kouder worden. Enfin daar hebben we een kachel voor in de camper. Morgen gaan we richting het zuiden, want het einde van de vakantie komt inmiddels in zicht.

Bekijk ook de andere foto’s

7 tot 10 C – Bewolkt en regen – 130 mijl

Vanmorgen verlaten we Harrison Bay State Park om richting Great Smoky Mountains (GSM) te rijden. Onderweg regent het een beetje en hoe dichter we bij de GSM komen, des te natter wordt het. We rijden richting een camping van de National Park Service in het park, en omdat we niet konden reserveren hebben we geen idee hoe druk het zal zijn. Na een mooie smalle weg langs een snel stromend riviertje bereiken we de campground, waar het zeker niet vol is. Zo rustig is het dat we zelf moeten inchecken, het kantoortje is eenvoudig nog niet open.

Omdat het koud en nat is, en het internet op de afgelopen camping niet werkte, besluiten we een stukje terug te rijden en de komende nacht op een KOA camping door te brengen, met stroom en douches en Wifi. Hierdoor kan ik de website ook weer eens goed bijwerken en alle foto’s van de afgelopen dagen online zetten. Buiten is het al flink fris, binnen ook niet wat we gewend zijn in de afgelopen 2 weken, dus het zou zomaar kunnen dat we later de kachel aanzetten. Koen heeft alvast voorzorg maatregelen getroffen en zijn winterjas aangedaan.

We hopen dat het weer morgen opknapt en dat het wat warmer wordt. Door de kou op dit moment is de doorgaande weg door het park richting zuiden gesloten vanwege de sneeuwval. Ook het uitzichtpunt Clingmans Dome is momenteel niet te bereiken vanwege de sneeuw op de weg. We kijken morgen wel hoe de vlag erbij hangt en maken dan mogelijk nieuwe plannen om richting zuiden te rijden.

Bekijk ook de andere foto’s

23 C – matig tot zwaar bewolkt – af en toe regen – 280 mijl

Vanochtend verlaten we onze camping bij Lake Lowndes, een camping die nog net in Mississippi ligt en al snel rijden we Alabama binnen. Vandaag is weer een een echte mijlen vreter dag. Onderweg doen we nog even snel boodschappen en zetten de berichten van de afgelopen 3 dagen online. De foto’s kost meer tijd en als het goed is hebben we vanavond wifi op de overnachtingsplek.

Hierna rijden we door, rijden Georgia binnen en vervolgens Tennessee en passeren we weer de tijdgrens en is het daarmee een uur later. Rond 16:45 uur bereiken we de camping in het Harrison Bay State Park, die we van de week nog gereserveerd hebben. We melden ons aan en kunnen doorrijden naar onze plek, waar onze naam al op een briefje aan het paaltje hangt te wapperen. We parkeren de camper, sluiten de stroom en het water aan en genieten van het uitzicht. We staan namelijk direct aan het water op een enorm ruime plek. Helaas is het weer niet zo mooi, zwaar bewolkt, gelukkig is het wel droog. Buiten is het nog we goed te doen, zo’n graad of 20, binnen in de camper is het 25 C, dus zetten we de boel maar lekker open om even door te tochten.

Morgen gaan we naar de Great Smoky Mountains en hoop ik dat we nog ergens dit verslag kunnen posten en zo ook de foto’s van de afgelopen dagen.

Later in de avond slaat het weer om en trekt een enorm onweerscomplex over, met veel onweer, regen, wind en … ook weer een tornado waarschuwing, ook weer precies in de regio waar wij zitten. Gelukkig trekt het slechte weer snel over en wordt het daarna weer relatief rustig. En dan is het nog lang geen tornado seizoen volgens mij.

Bekijk ook de andere foto’s

Zonnig - 28 C - 250 mijl

Nadat we vanochtend op tijd zijn opgestaan, verlaten we rond 9 uur de camping voor een rit richting het noord oosten, naar Columbus, net voor de staatsgrens tussen Mississippi en Alabama. Alleen moeten we eerst 250 mijl afleggen.

We beginnen de rit op de Natchez Trace Parkway, een mooie speciale route van National Park Service, die door onbewoond gebied voert en de route is die in de jaren 1800 – 1860 gebruikt werd als route van en naar Natchez en New Orleans en aan de andere kant Nashville. De route is totaal 400 mijl lang en wij volgen de Trace gedurende ca 135 mijl. Een mooie route, met vele bijzondere historische plekken langs de route.

Zo stoppen we bij een van de weinig overgebleven herbergen, Mount Locust. Daar kunnen we een indruk krijgen over hoe zo’n herberg er in die tijd uitgezien moet hebben. Daarbij was het ook gelijk een plantage, een kerkhof waar de slaven zijn begraven maakt dat duidelijk. Een volgende stop is de Sunkel Trace, een origineel stukje van de route van weleer, die door het vele gebruik is uitgesleten en daardoor verdiept ligt.

In Jackson doen we boodschappen en even verder op de trail, na een mooi uitzichtpunt, stoppen we bij River Bend om te lunchen. We zoeken een bankje in de schaduw, leggen ons tafelkleed neer en genieten van het uitzicht op de snel stromende rivier. Omdat er hele eilanden met groen langs komen heeft Koen al snel een associatie gemaakt met het varend corso van de Lier, alleen hier alles wat langs stroomt niet nog een keer terug.

We verlaten hierna de Natchez Trace Parkway en rijden weer over de Interstate verder. Dat gaat wel sneller, maar is lang zo leuk en afwisselend niet. Rond 16:45 bereiken we onze camping net onder Columbus, in het Lake Lowndes State Park. Het is een leuke plek, aan een meer, met full hookup, dus stroom, water en afvoer en niet te vergeten een picknick tafel met BBQ. En die BBQ gebruiken we vanavond, want het is heerlijk weer om buiten te eten. Er gaat lekker veel vlees op de grill, nadat Koen er een mooi vuurtje van gemaakt heeft. Tegen dat het donker wordt, zo rond 19:30 uur, gaan we naar binnen.

Bekijk ook de andere foto’s

’s nachts zware neerslag, onweer en veel wind. Overdag zonnig 28-32 C

Vannacht werden we opgeschikt door een cell bericht op onze telefoons met een verontrustende uitgesproken melding: Tornado warning !

Dan schrik je toch wel even, zeker na ons bezoek aan het museum gisteren, dus keken we op internet voor meer informatie en daar werden we niet vrolijker van.

Laten wij nu net rechts van het rode deel zitten. Buiten was het inmiddels noodweer. Zeer zware regen hoorden we op de camper vallen, continue bliksem, en veel wind. We zochten op wat we moesten doen, en dat was een stenen gebouw opzoeken en daar op de begane grond schuilen, en vooral niet in een camper blijven. De receptie van de camping is zo’n stenen gebouw en kwam dus hiervoor in aanmerking.

Gelukkig werd de Tornado waarschuwing kort daarop ingetrokken, over was het slechte weer uiteraard nog niet. We probeerden nog wat slaap te vatten, maar dat lukte slecht en pas rond 8 uur werd het droog. Buitengekomen zagen we wel wat plassen op de camping, voor de rest gelukkig geen zichtbare schade.

Na het ontbijt rijden we via de Walmart naar een plantage, Laura Plantation. We boeken daar een rondleiding en krijgen veel te horen over het leven van de plantage eigenaren en de slaven. Laura Plantation was een suikerriet plantage, waar het werk erg zwaar was zo wordt ons verteld. De plantage is vernoemd naar Laura, de laatste eigenaresse, die tevens de geschiedenis van 4 generaties op deze plantage aan het papier heeft toevertrouwd. Zij stierf op een leeftijd van 102 jaar in de jaren 60 van de vorige eeeuw.

Van de oorspronkelijke gebouwen zijn er nog slechts een paar bewaard gebleven, het huis van de eigenaren en enkele slavenwoningen. Een vreemde wereld moet dat geweest zijn en dan te bedenken dat de slavernij rond 1864 pas werd afgeschaft.

Hierna rijden we een stukje langs de Mississippi rivier, en zien nog meerdere andere mooie plantages, die we echter niet bezoeken, we hebben nog een stukje rijden voor de boeg.

We gaan met een hele hoge brug erover heen (er varen in ieder geval tot deze plek zeeschepen) en vervolgen onze weg daarna richting Natchez. Omdat het al richting 17 uur gaat rijden we eerst naar onze gereserveerde camping in het Natchez State Park. Daar vinden we onze plek en hebben we geen zin meer om terug te rijden naar Natchez om daar de bijzondere huizen te bekijken. We gaan lekker buiten zitten aan de picknick tafel en drinken een lekker koel biertje.

Bekijk ook de andere foto’s