Na de flinke wandeling van gisteren doen we het vandaag wat rustiger aan. We rijden naar de Nipfjället, waar we de auto parkeren en een korte wandeling maken. Wat een uitzichten hier.

Deze keer gaan we niet naar de top maar lopen we onderlangs. Ook mooi en met deze hoge temperaturen beter te doen. In de verte zien we de skihellingen waar we vorige winters oom geskied hebben.

Na een korte wandeling keren we weer terug bij de auto en rijden we door het Zweedse landschap om later in Idre boodschappen te doen, voordat we morgen naar Noorwegen gaan.

Benieuwd wat Noorwegen ons gaat brengen.

Na het ontbijt rijden we met de auto naar natuurpark Fulufjället. Om daar te komen nemen we de binnendoor route, over gravel wegen. 35 km binnendoor en niemand tegenkomen. Het laatste stukje naar het park gaat berg op, over asfalt. We parkeren de auto en gaan lopen. Het begint rustig, deels over planken en verder goed begaanbare paden. Omdat we hier al gewandeld hebben, tijdens eerdere vakanties, willen we vandaag de waterval van bovenaf gaan bekijken. Dat hebben we geweten. Bij een splitsing moeten wij links en gelijk gaat het bergop, en dat bij 25+ graden Celsius.

Reden om af en toe even te stoppen en achterom te kijken. Wat we ook zeker doen, om even bij te komen. De route wordt steeds lastiger en het landschap steeds ruiger.

We lopen gestaag door richting 2 meren, volgens de kaart. Het is heel lastig lopen over de losse stenen. Bij een mooi uitzicht op de meren drinken we wat en vervolgen we onze route. Alleen komen we een hindernis tegen op ons pad, een grote hoeveelheid nog niet gesmolten sneeuw. Eerst proberen we eromheen te lopen, maar dat is onbegonnen werk, dus dan maar er over heen. We zakken regelmatig ver weg in de sneeuw, maar bereiken toch de andere kant.

Enkele kilometers verder horen we de waterval wel, vanwege de steile afgrond zien we deze nog niet. We moeten ons geduld nog even op de proef stellen. En dan is er een brug waar vanaf ik een foto maak van het begin van de waterval.

Hierna klimmen we eerst nog wat om daarna af te dalen over een lastige route met vele rotsen. Pas na enkele kilometers wordt het pad beter begaanbaar en bij een picknick tafel drinken we wat en genieten we van het uitzicht op de waterval.

Hierna lopen we over betere paden terug naar de auto. Alles bij elkaar hebben we 3 uur gelopen over deze route bovenlangs. Een bijzondere ervaring.

Vanavond hoeven we niet te koken want Peter en Sylvia hebben gevraagd of we mee eten. En omdat dit altijd gezellig is, doen we dat graag. Met nog 3 anderen, genieten we van de bami met babi pangang, die Sylvia op speciaal verzoek met rendierenvlees heeft gemaakt. We hebben lekker gegeten, buiten in de zwoele Zweedse avond. Aansluitend nog met z’n allen koffie gedronken en een kampvuurtje gemaakt in een hut bij de rivier. Kortom een mooie afsluiting van de dag.

Na het ontbijt en de koffie vertrekken we richting Idre Fjäll, voor een wandeling daar rond het ski gebied, dat we goed kennen van eerdere winters. Het is een mooie wandeling, langs en over de ons bekende pistes.

Die zien er nu wel heel anders uit, en met die warmte een bijzondere ervaring. Her en der liggen nog wat verdwaalde sneeuw resten.

Tijdens de wandeling hebben we ook mooi uitzicht op de Stadjan, de hoogste berg hier in de omgeving. Misschien dat we daar ook nog een keer naar toe lopen, als het niet te warm is.

We lopen onze route verder en kruisen de grote piste. Daar wordt alles in gereedheid gebracht voor de zomer, voor mountain bikers, wandelaars etc. We zijn duidelijk te vroeg.

Na ruim een uur lopen en 7 km verder bereiken we weer de auto. In Idre doen we nog even snel boodschappen bij de ICA en rijden terug naar de camping. Daar aangekomen zoek ik Peter op, om hem te helpen een nieuw bord op te hangen bij de ingang van de camping, langs de weg. Een leuk klusje om te doen en na afloop zijn we beiden trots op het resultaat.

Lwt wel het is een bord van ca. 2,5 x 1 m groot met een supergrote ovale sticker die Peter en Sylvia in Thailand hebben laten maken. Terug op de camping proosten we op ons succes en kletsen we heel wat af. Later eten Marit en ik rond 20 uur lekker buiten in het avond zonnetje. Morgen kijken of de waterval al sneeuwvrij/bereikbaar is.

Vannacht werd het amper donker, desondanks hebben we goed geslapen. In de hut was en bleef het goed koel, ondanks dat ’s morgens de zon alweer stond te branden. Dus in de schaduw van een paar bomen weer buiten genoten van het ontbijt. Daarna kregen we bij Peter en Sylvia een kop koffie aangeboden, waarna we op ons gemak naar het dorp zijn gelopen om vers stokbrood te halen. Omdat we geen verdere plannen hebben en lekker rustig aan doen, lezen we vooral ve. Even later eten we op ons terras het stokbrood met garnalen salade.

De rest van de middag lezen we, buiten zittend in de schaduw bij onze hut, en later bij de rivier, ons boek uit. Aan het einde van de middag kletsen we met Peter en Sylvia, onder het genot van een koud biertje (René) en wijntje (Marit). Later wanneer ik eten maak ik de keuken op de camping lopen er zo drie rendieren voorbij, een bijzonder gezicht. Even later lopen deze rendieren rond onze hut door het struikgewas.

Al met al was het een mooie dag om te onthaasten.

Van morgenvroeg ging de wekker om 6:30 uur, want het is een reisdag. Na het ontbijt en nadat de laatste spullen ingepakt zijn, rijden we om 7:45 uur weg bij ons vakantiehuis, op naar Idre in midden Zweden, tegen de Noorse grens aan. Het is een rit van 800 km, met maximaal 150 km snelweg, de rest provinciale weg, goed voor minimaal 10 uur rijden. Het is aanvankelijk nog koel, een graad of 20 onderweg en om af en toe de benen te strekken maken we iedere 2 uur een stop, voor koffie, lunch of wat te drinken.

Zelfs als we stoppen bij een parkeerplaats ziet het er super Zweeds uit, met uitzicht op een meer.

Het wordt onderweg steeds warmer, tot 26 graden, wat is een airco in de auto dan heerlijk. Na een lange dag autorijden komen we omstreeks 18:30 uur aan in Idre, terug op de ons bekende camping van meerdere zomer- en wintervakanties.

We worden hartelijk welkom geheten door Sylvia, die ons gelijk koffie aanbiedt. Even later komt Peter erbij. We laden de pakken wijn uit die voor hen hebben meegenomen en de dect telefoonset, met 3 toestellen, die in Zweden niet te koop schijnt te zijn. Daarna kletsen we ruim 2 uur bij, lekker buiten zittend. Rond 21 uur gaan we naar onze hut en als een soort welkom lopen er drie rendieren bij onze hut, als een soort van ‘welkom terug’.

Het voelt zo vertrouwd en welkom hier, terwijl de laatste keer in Idre al weer 2 jaar geleden was. Morgen meer uit Idre.