Na het ontbijt verlaten we rond 9:30 uur onze camping in Nashville en nemen we de snelweg naar Memphis, op zoek naar Graceland, de plek waar Elvis Presley woonde.

Het is een flink eind rijden over snelwegen van wisselende asfalt kwaliteit. Het ene moment hoor je alles trillen in de camper, daarna is het weer glad asfalt. Omstreeks 15 uur bereiken we Elvis Presley Boulevard, die voor een groot deel bestaat uit een aaneenschakeling van benzine stations, Taco Bells, Mc. Donalds e.d. Niet echt een glamour uitstraling die je zou verwachten.

Op een gegeven moment zien we een vliegtuig langs de weg staan en borden wijzend naar Graceland. Daar achter grote parkeerterreinen en enorme hallen met waarschijnlijk bijzonderheden van Elvis.

Gelet op de gekte en onze niet al te grote binding met The King stoppen we niet voor een bezoek aan Graceland, en laten we het bij een drive-by.

We keren de camper en rijden langzaam langs Graceland, waar Marit een paar foto’s van maakt. Gelet op de drommen mensen hebben we geen spijt van onze keuze. Wel leuk om gezien te hebben.

Hierna voeren we de coördinaten van onze overnachtingsplek in, nl. Will Bixey State Park, een uurtje rijden vanuit Memphis. We hebben daarvoor eerder een plek gereserveerd en aangekomen op onze plek hangt daar keurig een gereserveerd kaartje aan de paal. We schuiven ons deel weer uit, sluiten de stroom aan en lopen daarna over de camping, die grotendeels leeg is. Helaas druppelt het af en toe, waardoor we niet een rondje langs het meer kunnen lopen. Benieuwd wat voor weer het morgen wordt.

Vandaag een dag zonder rijden. Nadat we opgestaan zijn douchen we voor het eerst in de camper. Gelukkig werkt de warmwatervoorziening nu wel, en is het heerlijk douchen. Na het ontbijt lopen we naar het bezoekers centrum. Helaas zijn er geen annuleringen, dus kopen we kaartjes voor de zogenaamde ‘self guided tour’, ofwel je mag op eigen gelegenheid zonder gids een klein deel van de grot in.

Eenmaal in de grot aangekomen zijn we onder de indruk van de enorme afmetingen van de grot. En te bedenken dat deze grotten ontstaan zijn door erosie van de zachtere lagen door het stromende water van ondergrondse rivieren. Sinds de eerste ontdekkingen rond 1800 zijn er in de loop der tijd steeds meer gangen ontdekt. In 2017 stond de teller op 663 kilometer ondergrondse grotgangen, daarmee de langste grot ter wereld.

Indrukwekkend is de zogenaamde rotonde, zichtbaar in het ‘plafond’ van een zaal in de grot.

We lopen verder door de grot en zien allerlei overblijfselen van de oorspronkelijke bewoners van dit land, en uit de tijd van de kolonisatie van de VS door de Europeanen.

Na ons bezoek aan de grot volgen we een aantal trails die hier uitgezet zijn. Zo lopen we langs de Green River, die flinkt stroomt en vanwege zijn kleur snappen we nu ook zijn naam.

Even verderop zien we in een zijarm van de rivier, aan een boom bevestigd, een peilschaal. Gelet op de hoogte kan het peil van de Green River flink stijgen. Gelukkig is dat nu niet het geval anders was het hier slecht lopen.

Na ongeveer 2 uur gelopen te hebben komen we weer uit op de camping, wel flink bezweet, want het is opnieuw heerlijk weer, zo mooi dat we gewoon in ons t-shirt kunnen lopen. We lunchen en daarna gaan we nog terug naar het bezoekerscentrum, om te kijken of er een film is over het ontstaan/de geschiedenis van de grot. We bekijken de film en de uitgebreide uitleg om daarna weer terug te gaan naar onze camper. Daar aangekomen genieten er in onze kampeerstoelen van het heerlijke weer. Later die middag maken we een planning voor de komende dagen en reserveren we meerdere campings, omdat de ervaring leert dat het in het weekend druk is met Amerikanen die er ook op uit trekken. Morgen breken we weer op, dus morgen meer hierover.

Vanmorgen werden we wakker na een koude nacht. Om die reden hadden we nog geen water ingenomen gisteren om de kans op bevroren leidingen voor te zijn. Nadat er ontbeten hebben maken we ons reis vaardig en rond 9:30 uur verlaten we de vrijwel lege camping, waar we een mooi plekje hadden.Vandaag willen we richting Memphis rijden, om te stoppen in Mammoth Cave National Park, een rit van ruim 300 mijl, ofwel 500 km, even van Leiden naar Parijs zeg maar. De reis verloopt voorspoedig, het is lekker weer en het eerste stuk gaat over regionale wegen, dwars door het agrarisch hart van de VS met om de zoveel kilometer een dorpje.Vanaf Indianapolis rijden we verder over snelwegen. Rond 16 uur bereiken we het Mammoth Cave National Park. Gelukkig is er nog een plekje vrij, en wel een met water en stroom aansluiting. We zetten snel de camper neer en lopen naar het Visitors centrum, om te kijken of er nog een tour geboekt kan worden. Helaas is alles al volgeboekt voor morgen. Dus morgen maar checken of er nog annuleringen zijn.We lopen terug in het zonnetje naar de camper, die we goed en met behulp van oprijblokken zo recht mogelijk zetten. Daarna schuiven we onze huiskamer weer uit, vullen we de water tank en sluiten we de stroom aan.En daarna is het tijd voor een drankje zittend in onze stoelen buiten in het lente zonnetje. Morgen staan we hier ook nog, nu maar hopen dat de zon blijft schijnen. Dat lezen jullie morgen.

Nadat we rond 20:30 gingen slapen (is dus half drie ’s nachts Nederlandse tijd) maken we een aardige nacht, wel een paar keer wakker. Om 5 uur kunnen we niet meer slapen en staan we op, zodat we om 6 uur kunnen aanschuiven bij het ontbijt. Om 7:00 rijden we weg bij ons hotel, op naar de fabriek in Middelbury. Onderweg hebben we nog een mooi zicht op de hoogbouw van Chicago, met de opkomende zon op de achtergrond.

Na ruim 2,5 uur rijden bereiken we Middlebury, dat in een andere tijdzone ligt en waar het een uur later is. Daar moeten we ons melden bij een medewerker van de fabriek die met ons de camper langs loopt op schade. De uitgebreide uitleg van een uur laten we aan ons voorbij gaan. Nadat we alle spullen in de camper hebben gelegd en de navigatie werkend hebben, rijden we om half twaalf weg met onze nieuwe camper richting Walmart. Na een rit van 30 minuten arriveren we bij de Walmart, waar we maar gelijk met 2 boodschappen wagens onze inkopen doen. Dat is altijd een hele klus, gelukkig hebben we een boodschappenlijst, die het iets makkelijker maakt. Na ruim 2 uur shoppen ligt er voor circa $200 dollar aan boodschappen in de 2 karren en na afgerekend te hebben, stopt Marit alles weg in kastjes en koelkast.

Net als de rit naar de Walmart, komen we ook daarna nog meerdere koetsen van de Amish tegen. Marit probeert daar foto’ s van te maken, net als het speciale verkeersbord dat waarschuwt voor koetsen op de weg, alleen vrees ik dat de foto resultaten iets tegen vallen. We vervolgen onze route en na ruim 1,5 uur rijden bereiken we onze camping, die op een andere kampeerder na helemaal leeg is. We vinden ons vooraf gereserveerde plek, waar we de camper achteruit in rijden en de slide out gebruiken, waardoor de keuken beter bereikbaar wordt en het zitgedeelte, de huiskamer, een stuk ruimer wordt. Nadat we alles wen plekje gegeven hebben en de koffers leeg zijn, lopen we een klein stukje van de trail die naast onze plek begint. Helaas wordt het al snel donker, dus keren we terug naar onze camper. Om jullie een indruk te geven van de camper, hierbij enkele foto’s.

Later maken we ons avondeten, met de inmiddels werkende TV op de achtergrond aan. Omdat het al flink afkoelt, doen we de kachel lekker aan. ’s Avonds buigen we ons op de route van morgen, zonder internet een uitdaging.