Vanmorgen na het ontbijt kwamen we tot de conclusie dat het echt te warm was om nog een top te beklimmen, dus werd het plan B, de toeristische route Aurlandsfjellet. Hiervoor moesten we eerst naar Laerdal rijden, een mooi en oud stadje met vele historische houten huizen.

Onderweg zien we meerdere watervallen die over honderden meters naar beneden storten.

Im Laerdal zitten we op zee niveau en kijken we zo de fjord in, met links en rechts enorme massieve bergen.

Vanaf dit punt begint de toeristische route en de weg is in het begin breed genoeg voor 1 auto, dus bij iedere tegenligger is het zoeken naar een uitwijk mogelijkheid. Er rijden ook enkele campers, die ons gelukkig laten passeren. De weg slingert gestaag omhoog en bij een parkeerplaats heb ook ik even tijd om rustig van het uitzicht te genieten.

Hier is ook in een soort grot een kunstwerk gemaakt van een beer, die alle troep heeft verzameld die alle voorbijgangers hebben achtergelaten in de bergen.

We rijden weer verder en we zien steeds meer resten van de afgelopen winter, en dat terwijl er nu in Noorwegen tropische temperaturen heersen.

We maken een kleine wandeling naar een waterval. Het valt op dat 500 m van de parkeerplaats geen enkele andere toerist zich hier laat zien

Even verder zien we zelfs dat er nog ijs op het meer ligt, met een mooie blauwe kleur.

We raken niet uitgekeken onderweg en stoppen meermaals. Wanneer we weer moeten afdalen, wordt de weg weer flink smaller. Halverwege de afdaling is er een bijzonder uitzichtpunt, waar we genieten van de vergezichten.

Beneden aangekomen rijden we nog even door naar Flåm, een plaatsje waar we al enkele keren geweest zijn. Het valt op dat het nog meer toeristisch is geworden. We nemen uiteraard niet de trein, dat hebben we al enkele keren gedaan. Dit is het keerpunt van onze trip en we rijden op ons gemak terug naar Hemsedal. Eerst moeten we door een ruim 24 kilometer lange tunnel. Ongelooflijk wat een lengte. Daarna nemen de deels de oude route i.p.v. enkele tunnels, om zo uit te komen bij de Stavkirkje van Borgund (uit ca. 1150), in de volksmond ook wel Strafkerk. Koen noemde dit vroeger een strafkerk, omdat hij dan weer uit de auto moest om een kerk te bekijken.

Hierna rijden we op ons gemak terug naar Hemsedal, waar we omstreeks half acht arriveren. Morgen vertrekken we naar ons vierde huis.

Vanmorgen toen we op stonden was het alweer goed warm in ons appartement. Dus doen we rustig aan en na het ontbijt en de koffie gaan we op stap. Eerst met de auto naar de waterval waar we gisteren naar toe gelopen zijn, om die nu van de andere kant te kunnen bekijken. En het moet gezegd, vanaf deze kant ziet de waterval er ook mooi uit.

Er is bij de waterval ook een gammele hangbrug. Altijd spannend om op te gaan, al hoewel er hier en daar wat planken versleten/rot zijn. Foto’s maken op zo’n wiebelende brug is wel een uitdaging.

Na de waterval rijden we een klein stukje naar het beginpunt van onze wandeling van vandaag, een van de top20 bergen hier rond Hemsedal, de Karisetberget.

Het is een redelijk korte wandeling, enig dingetje is dat het alleen maar bergop is, en dat bij 25C en meer, een uitdaging. Het eerste stuk is makkelijk, al snel moeten we over allerlei boomwortels, later worden het rotsen en steeds steiler.

Hierboven zien jullie in het midden van de foto een deel van het pad dat we omhoog gelopen zijn, al zwetend. Maar daarna bereiken we dan toch echt de top en leggen we dat heuglijke feit natuurlijk vast voor iedereen.

We drinken een halve liter water ieder en nadat we een beetje bijgekomen zijn beginnen we aan de afdaling, niet voordat we natuurlijk van het uitzicht genoten hebben.

We zien zowaar weer de waterval die we al eerder hebben aanschouwd. De afdaling gaat een stuk makkelijker, al is het soms wel steil en goed uitkijken waar je stapt. Moe en voldaan bereiken we weer de auto. Een 2e top zit er echt niet in vandaag, dus rijden we nog wat richting de Panoramaweg, om daarna terug te keren naar ons appartement. Daar kunnen we lekker in de schaduw op ons terras bijkomen van al dat wandelgedoe.

Vanmorgen rustig aangedaan, en genietend van het mooie weer en het adembenemende uitzicht aan de koffie op ons terras.

Aan het begin van de middag gaan we eerst naar de lokale VVV, voor informatie over wandelingen en de omgeving. Daarna doen we boodschappen en terug in ons appartement eten we buiten op ons terras het vers gekochte brood met daarop garnalensalade.

Aan het einde van de middag, in de hoop dat het wat minder warm is, maken we een wandeling naar de Rjukandefossen, een waterval ruim 4 km stroomopwaarts.

Het pad is eerst een gravelweg, verderop wordt het pad steeds smaller. En lopen we deels door bossen, deels over open gebieden. Van verre horen we de waterval al. Een bordje laat weten dat we onze bestemming hebben bereikt.

Daarna kost het nog enig klauterwerk voordat ik een goede plek vind om foto’s te maken van de waterval. En dat maakt de wandeling meer dan goed.

Hierna lopen we weer terug, deze keer nemen we een smal bospad, dat nagenoeg pal langs de rivier loopt. Gedurende de hele wandeling van 2 uur komen we niemand tegen. Dat zal over enkele weken, als het zomerseizoen los barst, wel anders zijn. Voldaan bereiken we weer ons appartement, waar zalm op het menu staat. Morgen maar eens kijken of we 1 van de 20 toppen kunnen beklimmen, als het niet al te heet is.