Gouden trail

Dag 10 – Vr. 29 mei 2026 – Sodankylä > Sevettjärvi – 310 km –  👟 7 km – 17°C – ☀️ 🌧️ ☀️

Vanmorgen verlaten we rond half tien de camping in Sodankylä. De eerste stop is al na 500 m, bij de oude houten kerk. In tegenstelling tot wat de website vermeldt, is de kerk nog steeds gesloten. Dus daarom nog twee foto’s van de buitenkant.

We stappen weer in de camper en vervolgen onze weg om eerst nog AdBlue te kopen. Met zo’n moderne camper moet je dat in een aparte tank doen, voor een schonere motor (zeggen ze). AdBlue tanken lukt niet, ik heb de App niet, dus koop ik maar een jerrycan met 10 liter. Kunnen we voorlopig vooruit.

Onze volgende stop is Tankavaara. Daar is naast een museum over goudzoeken ook een nationaal park, het Urho Kekkonen National Park, met een geologische  trail van 7 kilometer door de Finse natuur. Dus doen we de wandelschoenen aan en gaan we van start. Het eerste stuk gaat over een goed begaanbaar gravel pad. Al snel houdt de gravel op en moeten we heel veel boomwortels ontwijken en klauteren over de losliggende keien. Het bordje over het goud museum negeren we, want dat is gesloten. Anders hadden we onze reis kunnen terugverdienen, want je kan ook zelf naar goud zoeken daar en met een goudpan aan de slag gaan. Helaas, gesloten, seizoen begint op 1 juni.

We volgen de trail verder en sommige stukken zijn flink zompig. We moeten oppassen dat het water niet onze schoenen inloopt. Sommige passages zijn te groot om te nemen en dan zoeken we een omweg, om toch een riviertje te passeren.

Na ruim 7 kilometer bereiken we weer onze camper, waar we eerst de schoenen laten drogen, want die zijn flink nat geworden. Hieronder de route van de trail.

Hierna kijken we waar we de komende nacht willen staan. De plek is al meerdere keren veranderd door ons en we komen uit op een plaatsje in Finland langs de doorgaande weg naar Kirkenes (Noorwegen). We rijden door een afwisselend landschap en is zelf een punt waar we bijna boven de boomgrens rijden, al ligt die grens in Finland beduidend lager dan in bijvoorbeeld de Alpen.

De locale camping is nog gesloten, bij een bar is een terrein waar we met de camper kunnen staan, met zicht op een meer. Dus weer een mooie plek. Later zal ik nog wat foto’s met avondlicht toevoegen. We zitten inmiddels zo noordelijk dat de zon niet meer ondergaat. Dat is wel vreemd  ’s avonds als je naar bed gaat en verwacht dat het dan donker moet zijn, maar absoluut niet is.

Hieronder de zonsopgang en zonsondergang in Leiden (bovenste plaatje) en die van de plek waar we nu zitten in Noord Finland (onderste plaatje).


Koud genoeg voor de Kerstman

Dag 09 – Do. 28 mei 2026 – Tervola > Sodankylä – 210 km – 5 tot 10 °C – ☁️ ☀️

Vanmorgen verlaten we rond 9:30 uur de camperplaats bij de kerk in Tervola. We rijden eerst een stuk binnendoor, langs de rivier om na een uur weer op de E67 uit te komen.

Onze eerste stop is in Rovanimie, bij het zogenaamde Kerstman dorp, dat ligt ter hoogte van de poolcirkel. Nu zijn we hier al eens eerder geweest, toen met Wouter en Koen, en op doorreis naar de Noordkaap. Maar nu is het enorm groot gemaakt, met allerlei Kerstman souvenier winkels, Kerstman restaurants, Kerstman supermarkt, Kerstman hotels en Kerstman accomodaties. Eerst kijken we even in de Kerstman souvenier winkel. Omdat er een harde noordenwind staat, directe kou vanaf de noordpool, trekken we onze winterjas aan en gaan we op Kerstman verkenning.

Zoals op de laatste foto af te lezen valt, is het vandaag niet erg warm, eigenlijk koud genoeg voor de Kerstman. Maar wil je die zien of bij hem op schoot zitten, dan moet je daar flink voor lappen. Wij hebben onze beurt voorbij laten gaan. We lopen door naar de markering van de poolcirkel. Dit is het enige wat niet veranderd is, na al die jaren. Alles eromheen wel.

Na al het moois stappen we weer in en rijden we weer verder naar het noorden. Onderweg zien we dat de weg bijna 3 tot 4 keer zo breed wordt en dat wel zo’n 2 km lang. Wij vermoeden dat dit een soort reserve landingsbaan is, voor als de Oosterbuur agressief tegen de Finnen wordt. Hiernaast heeft dit stuk weg nog een functie, namelijk een passage voor rendieren. Want we zien hier na enkele eerdere exemplaren een aantal rendieren langs de weg lopen en nu is Marit op tijd om ze op de foto te zetten.

In Sodankylä aangekomen doen we nog een paar boodschappen bij de in Finland meest noordelijk gelegen Lidl. Oorspronkelijk zouden we vandaag nog verder rijden, om off grid te gaan staan. Maar omdat het toch wel fris is, kiezen we ervoor om op de camping in dit stadje te gaan staan. Daar aangekomen blijkt dat de camping nog in de winterstand is. De faciliteiten zijn beperkt open en er geldt nog het laag tarief.

We kiezen een plekje, parkeren de camper en trekken daarna onze bergschoenen aan om een wandeling te maken langs de rivieren die hier stromen. De route voert ons langs een van de oudste overgebleven houten kerk in Finland. Helaas is de kerk al gesloten, kijken of we morgenochtend binnen kunnen kijken. De nieuwe kerk staat in de steigers, dus daar geen foto’s van.

Ik schreef al dat het koud was, dat beeld wordt versterkt door de hopen sneeuw die we nog zien liggen. We lopen verder over een mooi pad langs de rivier. We komen bij een picknick hut, waar we binnen nog het vuur zien branden. Waarschijnlijk heeft iemand eerder zijn lunch hier bereid.

Wanneer we teruglopen richting de camper komen we nog een standbeeld tegen, het rendier standbeeld. Dit beeld eert het zware werk dat de Sámi (oorspronkelijke bewoners) hebben verricht in de ruige natuur van Lapland. Daar kunnen we ons van alles bij voorstellen, zeker als we lezen dat het hier in de winter wel kan afkoelen tot -50°C.

Gelukkig is het dan nu niet zo koud, maar wel fris genoeg om ’s avonds de kachel in de camper aan te zetten.


En dan zijn we in Finland

Dag 08 – Wo. 27 mei 2026 – Rosvik > Tervola – 210 km – 15°C – ☁️ ☁️

Vanmorgen verlaten we de camperplek bij het Dorpshuis in Rosvik om weer via de E4 verder naar het noorden te rijden. Eerst doen we nog wat laatste boodschappen in Lulea, en daarna rijden we door naar Haparanda, om daar de tank nog even vol te gooien, voor we Finland ingaan. We maken ook nog een lunch stop en besluiten nu we toch geparkeerd staan om toch nog even de Ikea in te gaan. Zijn we in Zweden in ieder geval daar ook geweest. Hierna rijden we richting de grens, die we gepasseerd zijn voor we het door hebben.

In Finland rijden we zowaar een stuk over een echte snelweg. Na zo’n 15 km verlaten we de snelweg en rijden we richting Rovanimie. Zo’n 75 km voor deze stad hebben we een off-grid camperplek uitgezocht, op een parkeerterrein bij een kerk. Daar parkeren we de camper en staan we tot nu toe als enige. Enkele uren na ons komt er nog een Spaanse camper naast ons staan. Dachten wij dat we al ver gereden hadden vanuit Nederland.

We lopen naar de grote kerk van Tervola, waar de deur van open staat. Dus lopen we naar binnen om de kerk van binnen te bekijken. Wat ons opvalt zijn de enorme kachels om de kerkgangers warm te houden. Hieronder wat foto’s van de buiten- en binnenkant van de kerk.

Omdat het buiten flink waait, voelt het fris aan en lopen we terug naar onze camper. Het is hier in Finland al een uur later dan in West Europa, dus zoeken we via internet een plekje waar we morgen kunnen staan met de camper, en werk ik het verslag bij.

Bij onze avondwandeling zien we nog de overblijfselen van de De ‘Winteroorlog’ van 1939-1940, ook wel bekend als de Russisch-Finse oorlog. Ook toen al agressie vanuit Rusland. De Finnen hielden de Russen 3 maanden tegen, mede door gebruik te maken de door hen geïmproviseerde brand granaat, de Molotov-cocktail, die de Finnen noemden naar de Russische minister van Buitenlandse Zaken. Na 3 maanden sloegen de Russen hard terug en uiteindelijk moesten de Finnen ruim 10 procent van Finland afgestaan aan Rusland.


Plekje bij het Dorpshuis

Dag 07 – Di. 26 mei 2026 – Skeppmalen > Rosvik – 350 km – 16°C – ☁️ 🌧️ ☀️

Vanmorgen verlaten we rond 9:30 uur onze camperplek om eerst een stukje binnendoor te rijden en vervolgens verder over de E4 naar het noorden. Het weer is wat minder, met vooral veel dreigende luchten en af en toe een buitje. Zolang we in de camper zitten geen probleem. Onderweg wel de nodige wegwerkzaamheden, waar we gelukkig weinig tot geen last van hebben. Hier in het noorden van Zweden merk je al goed dat het een stuk minder bevolkt is, en daarmee ook rustiger op de weg.

Rond 15 uur bereiken we onze camperplek in het dorpje Rosvik. Gisteravond hebben we al online deze plek gereserveerd, en nu kunnen we zo de camper neerzetten en de stroom aansluiten. Het is plek bij het Dorpshuis. Voor gebruik van het sanitair hebben we een code gekregen. Dus gaan we dat verkennen en zo staan we ineens in de feestzaal van het Dorpshuis. Het sanitair kan zo 2x gebruikt worden, voor feesten/uitvoeringen en voor camperaars.

Hierna lopen we richting het haventje van Rosvik. We lopen door het groene stadje met alleen maar vrijstaande woningen. Wat een ruimte hier. Bij het haventje aangekomen is wel duidelijk dat het seizoen nog niet is begonnen. Alles is verlaten en veel boten liggen nog op de wal.

We lopen weer terug richting onze camper om nog boodschappen te doen bij de lokale COOP supermarkt. Omdat er geen buien in aantocht zijn, kan ik buiten koken, dat scheelt weer etenslucht in de camper.

’s Avonds kijken we via wifi naar de Nederlandse televisie, schrijf ik dit verslag en zoeken we uit waar we morgen naar toe gaan.


Mini Nationaal Park

Dag 06 – Ma. 25 mei 2026 – Söderhamn > Skeppsmalen – 325 km – 17°C – ☁️ ☀️

Vanmorgen rond 9 uur verlaten we onze mooie camperplek om eerst boodschappen te doen in Söderhamn. Daarna duiken we weer de E4 op richting het noorden om over een paar dagen in Haparanda, de grens tussen Zweden en Finland te passeren. Bij onze eerste koffiestop kunnen we gelijk lozen, iets wat goed geregeld is in Zweden. We rijden verder over de semi snelweg met diverse bruggen en komen langs plekken waar we in 2022 geweest zijn toen we in Zweden diverse woningen gehuurd hadden via Airbnb, en vorig jaar toen we ook 4 weken met de camper op stap waren in Zweden.

Even voorbij Örnsköldsvik verlaten we de snelweg om over kleinere wegen naar onze camperplek voor komende nacht te rijden. Het is een mooie en vooral rustige route en in 20 minuten bereiken we onze camperplek. Echt vol is het niet, er staat nog 1 andere camper. We bellen naar het aangegeven telefoonnummer en binnen enkele minuten komt een aardige man ons helpen met inchecken. De camperplek zelf is niet echt de mooiste die we ooit gehad hebben, we staan op grind, dat is wel fijn. En het sanitairgebouw ziet er prima uit met zelfs een keuken waar we kunnen koken en eten.

Zodra alles weer aangesloten is, trekken we onze bergschoenen aan voor een wandeling die start vanaf de camperplek. De eerste 100 meters gaan over een halfverharde weg. Maar dan voert de route ons ineens door een schitterend mooi gebied. Het lijkt wel een mini Nationaal Park, met een route die goed gemarkeerd is. Kilometers maken we niet maar de route is wel inspannend en mooi tegelijk. Hieronder een foto impressie van onze wandeling.

Na al dat klauteren over rotsen en wortels ontwijkend bereiken we het kleine vissersdorpje Skeppmalen met haven. Er is nu weinig bedrijvigheid te zien.

We lopen verder en zien een oud houten kerkje staan. Daar vlakbij staat ook nog een huisje. Het grappige is dat er naast de deur een sleutel hangt zodat je in het huisje kan kijken om een beeld te krijgen hoe men vroeger hier woonde.

Na het huisje willen we natuurlijk ook het kerkje bekijken. Ook hier weer een sleutel, dus die maar gebruikt.

Hierna lopen we terug naar de camper om in het zonnetje even wat te drinken. Later koken we in de keuken en eten daar op wat we gemaakt hebben. Al met al weer een hele mooie dag.