Vrijdag 29 september – regen – 18-22 °C

Vanmorgen na het ontbijt pakken we alle spullen in, zetten we de fietsen achterop de auto en rijden we rond 10 uur weg uit Bourbourg, op naar huis. We vertrekken met regen en tot ver in Nederland blijft het regenen

Voor Antwerpen komen we in de file terecht en die houdt ons aardig op. Net voor de grens tanken we nog even in België, en daarna beginnen we aan de laatste etappe. Leiden in hebben we ook nog last van drukte en rond 14:30 uur parkeren we de auto voor de deur. We laden alles uit, zetten de fietsen weer in de schuur en ruimen alle spullen op.

Hiermee komt er een eind aan onze twee weken in het buitenland en aan dit reisverslag. Gelukkig hebben we nog een weekje vrij, die we deels zullen vullen met klussen, en als het weer mee werkt nog met fietsen en/of wandelen, maar dan in Nederland.

Tot een volgende reis!

Donderdag 28 september – zwaar bewolkt – 18 °C

Vanochtend hebben we licht ontbeten om tussen de middag uit eten te gaan. Voor Fransen is de periode tussen 12 en 14 uur het moment waarop zij uit eten gaan. Zo is ook het restaurant in ons stadje alle dagen open van 12 tot 14 uur en alleen op vrijdag en zaterdag ook van 19 tot 22 uur. Omdat het restaurant Au Clocher op loopafstand van ons vakantiehuis is en goede recensies kent gaan we daar eten. Onze maaltijd is deze keer gesponsord: “Bedankt Ma hiervoor!” Hieronder enkele foto’s van het voorgerecht, hoofdgerecht en dessert.

Na dit heerlijke menu wil Marit nog de kathedraal van Bourbourg bezoeken. En daarbij hebben we geluk want de deur staat open, dus kunnen we naar binnen. Daar worden we verwelkomd door een Fransman, die ons een Nederlandse uitleg geeft van wat er te zien valt in deze kerk.

Die heeft te leiden gehad tijdens de 2e Wereldoorlog en is daarna gerestaureerd en opnieuw vormgegeven door een kunstenaar Anthony Caro. Wij vonden het beiden dat hij dit erg mooi gedaan heeft.

Hierna lopen we terug naar ons vakantiehuis, om daarna nog wat laatste boodschappen te doen. Vervolgens pakken we onze spullen in, omdat we morgen weer terug naar Nederland gaan na eerst een week Ardennen en daarna een week noord Frankrijk. In Nederland hebben we dan nog een weekje vrij.

Woensdag 27 september – licht bewolkt – 24 °C

In de loop van de ochtend rijden we naar Calais, waar we de auto net buiten het centrum parkeren. Daarna lopen we eerst naar het stadhuis met zijn karakteristieke toren.

Voor het stadhuis staat een beeldengroep gemaakt door Rodin. Omdat dit een plek is, waar groepen gelost worden, die ook allemaal bij de beelden willen poseren, moeten we even wachten tot die zich weer verplaatsen. Dan kunnen we zelf een foto maken van de beelden.

Hierna lopen we door richting de haven. Onderweg passeren we nog een park met daarin beelden van Churchill en de Gaulle.

Later zien we nog een oude toren, die al in de Middeleeuwen onderdeel vormde van de bescherming van Calais tegen o.a. de Engelsen. De haven zelf is niet mooi of fotowaardig, dus lopen we via een kathedraal, die helaas niet bezocht kan worden, weer terug naar onze auto.

Bij de auto aangekomen stellen we de navigatie in op de krijtrotsen ten westen van Calais. De weg langs de kust is erg mooi en bij een uitzichtpunt parkeren we de auto en lopen we het laatste stuk naar een gedenknaald. Dit blijkt ook de plek te zijn waar je goed de kust van Dover, aan de overkant van het Kanaal, kan zien. Dat vonden de Duitsers ook tijdens de 2e Wereldoorlog. Om die reden plaatsten zij hier destijds een groot radarstation.

Hierna rijden we nog een stukje verder en via haarspeldbochten bereiken we de parkeerplaats bij Cap Blanc-Nez. Daar doen we onze wandelschoenen aan en lopen we naar de kust. Het laatste stuk gaat steil naar beneden.

Beneden aangekomen hebben we een mooi zicht over zee en op de krijtrotsen die hier steil omhoog gaan. We lopen wat over het grind en genieten van het uitzicht.

Hierna verlaten we het strand en boven aan het steile pad, genieten we nog even van het weidse uitzicht. Daar worden we door 3 Franse meisjes benaderd voor een interview. Dit verloopt enigszins hilarisch omdat de vragen in het Frans zijn, best wel technische vragen, dus ons Frans schiet tekort, en de meisjes spreken amper Engels tot onze verbazing. Gelukkig helpt Google Translate en kunnen we alle vragen over ons bezoek beantwoorden. Hierna lopen we terug naar de auto en rijden we terug naar ons vakantiehuis. Morgen alweer de laatste echte vakantiedag in Bourbourg.