Dag 04: Familiedag

Na een heerlijk ontbijt, verzorgd door Leonie, vertrekken we met Robert maar Cockatoo, waar tante Kiki woont, samen met Michael, een broer van Robert. De rit door het Australische landschap is afwisselend. Na een uurtje rijden bereiken we onze bestemming. Daar begroeten we elkaar en laat Michael ons de werkplaats van oom Tom zien, waar hij vele uren heeft doorgebracht. We bekijken de tram verderop in de tuin, ooit een koffietent, nu sterk aan verval onderhevig.

dag-04-foto-14

Daarom drinken we in het dorp koffie, lekker buiten, dat kan goed met een temperatuur van meer dan 25 C. Hierna nemen we afscheid en rijdt Robert ons weer terug. Onderweg halen we Claire op, een dochter van Robert. Thuis aangekomen is Leonie al druk bezig met de BBQ die voor ons georganiseerd wordt.

dag-04-foto-17

Diverse bekenden voor ons druppelen binnen, Daniël met zijn vrouw Vanessa en dochtertje Indiana. Glen en Tracé en later hun a.s. schoonzoon Damien en Tenile, hun dochter. Deze laatste 2 komen in december naar Nederland en wij nodigen hen van harte uit. Robert is druk bezig met het vlees, Leonie met allerlei andere gerechten. We eten binnen, want helaas was de temperatuur, ondanks de zon, in een half uur meer dan 10 graden gedaald buiten. Het was een gezellige middag en avond, heerlijk gegeten en veel gelachen. We nemen weer afscheid van iedereen, een aantal zullen we in de loop van de week nog eens zien.

Om de dag af te sluiten drinken we nog een biertje. Daarna pakken we wat spullen voor de komende dagen, voor onze tour langs de Geest Oceanen Road. Moe van alle mooie ontmoetingen en ervaringen van die dag vallen we in slaap.

Bekijk ook de andere foto’s van vandaag


Dag 03: Aankomst in Australië

De landing op Australische bodem verliep goed. In het vliegtuig hadden we het immigratie-formulier zo goed mogelijk ingevuld, dus op naar de immigration officer. Dat verliep allemaal heel snel en na een gezellig praatje met de douanier, konden we verder, langs de borden waarop stond dat er opnames gemaakt werden voor het programma Border Security. Wij hebben geen camera gezien, dus zal je ons ook niet terug zien in een van de komende aflevering. De koffers kwamen redelijk snel en de laatste hobbel, een volgende en laatste controle, namen we makkelijk en snel.

dag-02-foto-08

We waren nu echt in Australië en toen we de deuren doorkwamen stonden daar Robert en Leonie ons op te wachten. De begroeting was hartverwarmend, en geweldig dat zij ons op dit onchristelijke tijdstip van 3 uur ’s nachts kwamen ophalen. We liepen naar de auto, laadden de bagage in en Robert reed ons naar hun huis. Het was een aardige lange rit, dankzij het nachtelijke tijdstip was er amper iemand op de weg.

Bij hun huis aangekomen vielen we van de ene verbazing in de andere. Het is werkelijk een schitterende huis, met een hele stijlvolle indeling. Eerst werd onze kamer getoond op de eerste verdieping. Daar hebben we ook de beschikking over een schitterende badkamer en een eigen toilet. Beneden leidden Robert en Leonie ons verder rond, door het grote huis, met enorm ruime en mooi ingerichte kamers. Het Europese karakter zie je goed terug in de inrichting, stijlvol en zoals we zeggen in Nederland: gezellig. Om nog even verder te praten drinken we nog een drankje, Leonie, Robert en ik een heerlijk koud biertje en Marit een diet coke. Leonie zei nog dat ze haar dochters wil laten weten dat ze na 4 uur ’s nachts nog aan het bier zat. Moe gaan we daarna allemaal lekker slapen.

De volgende ochtend na een heerlijke nachtrust komen we beneden en staat er een heerlijk ontbijt voor ons klaar en maakt Robert een heerlijke koffie voor ons. Na het ontbijt gaan we op weg naar het centrum van Melbourne. Onderweg maken we een stop bij het strand en bewonderen de strandhuisjes die daar staan, met op de achtergrond de skyline van Melbourne.

dag-02-foto-03 dag-02-foto-02

We rijden verder en Robert parkeert de auto in het centrum vlak bij zijn kantoor, dat we even later bekijken, 2 verdiepingen in een groot complex.Hierna ontmoeten we Lucy, een dochter van Leonie. Tijdelijk splitsen onze wegen, Robert leidt ons verder rond en Leonie en Lucy gaan winkelen. Robert toont ons allerlei gebouwen van Melbourne, later ook het interieur van een pub. Daar drinken we een Australische pint. Via een cd winkel, waar we moeite doen om een cd voor Koen te kopen, lopen we weer terug en gaan weer samen met Leonie en Lucy verder. Op een terrasje eten we wat calamaris en patat, uiteraard aangevuld met een bier.

dag-02-foto-04 dag-02-foto-07

Op de terugweg naar huis zetten we Lucy af en rijdt Robert langs een aantal restaurants waar Marit en ik vanavond kunnen eten, omdat Robert en Leonie naar een feestje van vrienden van hen gaan. Geeft mij eerst even tijd om dit verslag bij te werken, Marit zit lekker te lezen. Nadat Robert en Leonie zijn vertrokken, sluiten wij het huis af en lopen we naar het Indiase restaurant, een wandeling van ongeveer 10 minuten, omdat het lekker weer is, een graad of 20. We bestellen twee Indiase gerechten en genieten daar van. Daarna lopen we weer terug en doen de rest van de avond rustig aan, morgen weer een dag, waarop we de familie zullen ontmoeten.

Bekijk ook de andere foto’s van vandaag


Dag 01: Vertrek

Vanochtend een beetje uitgeslapen, ondertussen afscheid genomen van Koen en daarna kwam Wouter nog langs. Toen echt alles ingepakt was, kwam mijn moeder langs om ons weg te brengen. Alle bagage paste gewoon in haar auto.

image

We waren snel op Schiphol en namen daar afscheid van mijn moeder. Lekker zo’n rit van huis tot voor de vertrekhal.

Het inchecken ging snel. Helaas geen drank kunnen kopen want de kans is groot dat we de fles in Dubai of Melbourne moeten inleveren. Na een broodje gegeten te hebben op naar de gate. Na de check wachten tot we aan boord mogen. Het vliegtuig is zoals we al vermoeden echt groot.

image

En in zo’n groot vliegtuig kan er ook wat stuk gaan. En dat hadden wij dus. De airco werkte niet vanaf het moment van instappen. Dus moesten we even wachten. Dat werd uiteindelijk 1,5 uur, precies de tijd die we hadden om over te stappen op Dubai. Helaas voor ons, hoewel we er uiteindelijk wel sneller over vlogen, een half uur, was dat te weinig voor onze aansluitende vlucht.

dag-01-foto-01 dag-01-foto-02

Dus werden we over geboekt op een andere vlucht naar Melbourne. Niet direct deze keer, maar via Kuala Lumpur. Daar mochten we weer het vliegtuig uit, voor de 3e keer door de security check. De bergschoenen van Marit zijn steeds een serieuze bedreiging volgens de scanners. Die van mij, ogenschijnlijk hetzelfde laten de alarmbellen niet afgaan.

Dubai – Kuala Lumpur was 6,5 uur vliegen, vanaf daar naar Melbourne nog eens 7,5 uur. Cousin Robert konden we gelukkig via Facebook bereiken. Ondanks het late tijdstip dat we landen, 02:10 uur lokale tijd komt hij ons ophalen. Geweldig. De landing is ingezet, zo op naar Border Security.

Wordt vervolgd.


Dag 8: ongewilde extra dag

Na een kort nachtje, i.v.m. het regelen van vervangende tickets, sta ik om circa 8:45 uur op. Even douchen en aankleden en naar beneden voor het ontbijt. Daar zitten de meesten al aan tafel, te genieten van een prima verzorgd ontbijt. Hierna is het nog even rusten, de koffer vullen met de presentjes voor thuis en dan naar beneden om uit te checken. We steken de straat over en staan in de vertrekhal. Omdat het te vroeg is om in te checken, drinken we eerst nog even koffie. Dan is het tijd om in te checken. Helaas voor ons staat er een groep van 80 Belgen voor ons, dus duurt het inchecken lang. Uiteindelijk hebben we alle zeven een instapkaart en gaan we op weg naar de gate, inclusief de papieren met verklaringen die we gisteren gekregen hebben. Helaas bereiken we de gate niet, want bij de Russische douane worden we tegengehouden omdat ons visum sinds gisteren is verlopen. Er komt een 1-ster ambtenaar bij, een 2-sterren ambtenaar, we moeten mee naar een hokje, ons paspoort afgeven en wachten op het vervolg. Helaas voor ons zijn de verstrekte papieren onvoldoende en moeten we bij een bank een betaling doen. Via de informatie balie in de vertrekhal komen we erachter waar we moeten zijn. Bij die bank aangekomen worden we door een allerhatelijkste (inderdaad zonder r) Russische super gemotiveerde dame ontvangen met de mededeling dat het voor onze 7 paspoorten ongeveer 1 uur gaat duren, dit terwijl we ongeveer een half uur nog hebben voor ons vliegtuig vertrekt.

Aandringen op een snellere afhandeling is zinloos, het is een combinatie van bureaucratie en pesterijen, om alles zo lang te laten duren. Omdat de paspoorten van mijn moeder en mij boven op de stapel lagen, kunnen wij als eerste richting de gate. Eerst weer langs alle checks en de Douane. Daar mogen we uiteraard niet doorlopen, want we wijken af van de standaard. Er komt nu gelijk een 2-sterren ambtenaar bij en we moeten weer mee naar een hokje, ons paspoort afgeven en wachten op het vervolg. We zitten op hete kolen want onze vertrektijd is aangebroken. We krijgen groen licht en mogen verder. Via de security check, de tax-free winkel gaan we zo snel mogelijk naar de gate, aan het einde van de terminal.

Daar aangekomen is het helemaal leeg. We vrezen het ergste. Het blijkt dat de gate is veranderd en dat we weer helemaal terug moeten naar het begin van de terminal. We lopen zo snel als we kunnen, mijn moeder en ik, en bezweet en hijgend blijken we gelukkig nog op tijd te zijn. We kunnen nog aan boord. Gelukkig zijn de andere 5 personen die met ons mee reizen ook nog op tijd, vooral doordat LOT, de Poolse luchtvaartmaatschappij zo lang op ons gewacht heeft.

dag-08-foto-03 dag-08-foto-02

We vliegen via Warschau, waar we overstappen op het toestel naar Amsterdam. Daar komen we keurig op tijd aan en kunnen we onze koffers van de band pakken. Gelukkig worden we op Schiphol opgehaald door Marit en Koen, want we zijn het zo langzamerhand wel zat. We zijn vooral blij dat we, hoewel met één dag vertraging weer veilig terug zijn in Nederland. De andere groep heeft minder geluk gehad. De visumprocedure duurde voor hen zo lang, dat zij hun vlucht hebben gemist. Daardoor kwamen zij pas op zondagmorgen aan in Amsterdam, hun koffers helaas niet.

dag-08-foto-04 dag-08-foto-05

Afgezien van het gedoe op het vliegveld in St. Petersburg hebben mijn moeder en ik een mooie week gehad in Rusland, vol met culturele hoogtepunten in Moskou en St. Petersburg.

Bekijk hier de overige foto’s van dag 8.


Dag 7: laatste (?) dag St. Petersburg

Vandaag alweer de laatste dag. Nadat we ontbeten hebben en de koffers zijn ingepakt, verlaten we het hotel. We rijden eerst naar de kade waar de pantserkruiser Aurora ligt, die we gisteren vanaf het water hebben bekeken. Daar hebben we een kort fotomoment. Hierna rijden we door naar de de Petrus en Paulus vesting. Daar stappen we uit en bezoeken we eerst de kerk waar alle Tsaren begraven liggen. Een ongelooflijk rijk versierde kerk, met heel veel goud dat er blinkt. Omdat het bijna twaalf uur is, lopen we naar de plek waar dagelijks om precies 12 uur het kanon wordt afgevuurd.

dag-07-foto-01 dag-07-foto-07

Omdat het vandaag de dag van de eenheid van het noordelijke leger is, zijn er veel militairen op de been en worden we getracteerd op een mini taptoe, met mooie muziek en exercerende soldaten en een enorm harde knal van het kanon dat afgeschoten wordt. Het is een bijzondere show die voor ons opgevoerd wordt.

dag-07-foto-15 dag-07-foto-23

Hierna verlaten we het complex en rijden we met de bus naar het centrum van St. Petersburg. Daar krijgen we enige tijd en eten we met de hele groep in het voormalige Singer pand, een mooi Jugendstill pand, waarin nu een grote boekwinkel en lunchroom is gevestigd. Hierna keren we teug naar de bus, om richting vliegveld te gaan. We stoppen nog bij een groot monument ter na gedachtenis aan de gevallenen van de strijd van 900 dagen van de  inwoners van St. Petersburg tegen de Duitsers. Van de 3 miljoen inwoners destijds lieten 1 miljoen mensen het leven.

dag-07-foto-34

We rijden naar het vliegveld voor onze terugvlucht. Na alle stempels en controles koop ik nog wat presentje voor het thuisfront en lopen we naar onze gate. We kiezen een paar gemakkelijke stoelen en wachten op ons vliegtuig. Dat komt op een gegeven moment aan de gate en al snel zien we dat bij ons toestel de kleppen bij de motor openstaan.. Geen goed voorteken. Onze vertrektijd loopt op. Een kwartier vertraging, half uur, 1 uur, 2 uur en tenslotte staat er bij onze vlucht: Cancelled.

dag-07-foto-39 dag-07-foto-41

Tja, daar staan we dan met nog ruim 200 passagiers, gestrand in Rusland. We verlaten maar de vertrekhal, en terwijl onze reisleider op zoek gaat naar een locatie waar we de nacht kunnen doorbrengen, proberen wij onze koffers terug te krijgen. En met de Russische bureaucratie is dat een uitdaging. Enkele ambtenaren later, kunnen we onze koffers van de transportband halen. Inmiddels zijn er tegenover de ingang van de vertrekhal voldoende kamers voor ons allemaal gevonden. We checken daar in, hebben allemaal een mooie kamer en eten beneden wat, iedereen had wel trek om 22:30 uur. Hierna gaat bijna iedereen naar bed.

Samen met de reisleider ga ik terug naar het vliegveld, op jacht naar vervangende tickets. Dat blijkt een echt drama te zijn. Het overboeken ging vreselijk traag. Na vier uur ‘s nachts in de rij gestaan te hebben, hebben we voor iedereen uit onze groep een vervangend ticket. Helaas reizen we niet samen morgen, een deel heeft een tussenstop in Warschau, waaronder mijn moeder en ik, het andere deel van de groep heeft een tussenlanding in Tallinn. Vreselijk moe en diep teleurgesteld in de KLM keren we terug naar het hotel en om 4:00 uur lig ik in bed. Kijken wat morgen ons brengt.

Bekijk ook de andere foto’s van deze dag.