Dag 11 – Zat. 30 mei 2026 – Sevettjärvi > Grense Jacobselv – 135 km – 11 °C – ☁️ ☀️

Vanmorgen, net voordat we vertrekken van onze camperplek bij de lokale bar, ligt het meer er bijna als een spiegel bij. Jammer dat er geen zonnetje is. Maar gelukkig is het droog, nadat het vannacht geregend heeft.

We rijden om 10 uur Finse tijd weg, als we straks de grens met Noorwegen overgaan, winnen we weer een uur tijd. Het landschap in Finland is redelijk saai. Wel natuurlijk overal meren, maar voor de rest weinig anders, afgezien van de bomen.

Na een halfuur rijden passeren we de Fins-Noorse grens, dat zeggen de borden, voor de rest zien we geen grenswachten of iets dergelijks. Kunnen we weer ongestoord doorrijden met ons proviand en bescheiden drankvoorraad.

We tanken in Noorwegen, daar is het, hoewel je het niet zou verwachten goedkoper dan in Finland. Hierna volgen we de borden zoals hieronder op de foto is te zien.

Even later rijden we niet door naar Moermansk, wat ontzettend ver klinkt, maar buigen we toch maar af naar Grense Jacobselv. Wat volgt is een rit van ca. 60 kilometer over een hobbelige weg. Kuilen en gaten ontwijken is troef hier. Onderweg rijden we langs een rivier die de grens vormt tussen Noorwegen en Rusland. Hier stond dus vroeger het IJzeren gordijn, zogenaamd om de Russische bevolking te beschermen tegen al het kwaad uit het westen. Dat het hier serieus er aan toe gaat bewijzen de diverse borden langs de weg. En ook de diverse wachttorens aan Russische en Noorse kant, waar men elkaar in de gaten houdt, denken we.

We rijden langs een mooie kerkje, en zonder problemen bereiken we onze off grid camperplaats. Eentje die we vorig jaar al op het programma hadden staan, maar die door mijn buiteling met het afwasteiltje en de gevolgen daarvan, niet door kon gaan. We hebben een van de weinige plekjes vooraan, omdat er een evenement gepland staat voor later deze middag.

We hebben een fantastisch uitzicht vanuit de camper op de Berentz zee, dus drinken we met de stoelen deze keer niet gedraaid een kop koffie. Ons doel voor deze reis is nu wel behaald. En we voelen ons veilig met het Noorse leger, dat waakt over ons.

Het evenement betreft de viering van 200 jaar officiële grens tussen Noorwegen en Rusland en de onthulling van informatie borden, die de geschiedenis van dit gebied beschrijven. Hiervoor zijn ca. 120 klapstoelen neergezet voor genodigden , die met de bus hier naartoe zijn gebracht. Omdat alles in het Noors is, is het wat lastig te volgen voor ons.

We lopen daarna richting het kerkje. Een wandeling van ca. 2 kilometer. In de verte zien we de Russische kant van de grens. Heel bijzonder.

Bij het kerkje aangekomen, blijkt dat daar het 2e deel van het evenement rond 200 jaar grens Noorwegen-Rusland wordt herdacht. Dus zoeken we een plekje op een van de banken en maken we weer eens een concert mee tijdens onze reis. Doet ons denken aan eerdere reizen in de VS en Zweden, waar we ook bij kerk concerten verzeild raakten. Terwijl Marit en ik, voor het officiële begin nog zitten te praten, worden we op onze schouder getikt door een dame. Blijkt dit een Nederlandse te zijn, die 50 jaar geleden als verpleegkundige in het ziekenhuis in Kirkenes is gaan werken. Het concert met koor en een ‘voorgangster’ die allerlei wetenswaardigheden over 1826, 200 jaar geleden, vertelt, is weer een leuke ervaring.

Na het concert lopen we weer terug naar onze camper, waar we weer genieten van het uitzicht. Hieronder nog een kaartje zodat je kan zien waar we momenteel zijn. De dikke zwarte lijn, is de formele grens, die nu 200 jaar bestaat.

Vanavond hebben we onze koffie buiten gedronken met zicht op de zee en de zon. Uit de wind en in het zonnetje was het gewoon lekker buiten. Even later zagen we op enige afstand van de kust een walvis langs zwemmen, helaas net te ver voor een goede foto. Al met al een mooie afsluiting van een mooie dag.