Vanochtend is het opnieuw lekker weer, en dus reden om buiten te ontbijten. Hierna koppelen we alles af en vertrekken we rond 9 uur richting Yellowstone National Park, een rit van ca. 240 mijl. De route is weer verrassend. Gelijk na het stadje Ten Sleep rijden we door een verlaten landschap met hier en daar Ja-knikkers. Wat we verder zien in de verte zijn de wit besneeuwde toppen van de bergen.

We stoppen nog een keer in Cody om boodschappen te doen bij de Walmart. In het park zal het niet echt dicht bezaaid zijn met winkels en liggen de prijzen een factor 2 of meer hoger, zo weten we uit ervaring. We rijden door een mooie canyon en aan het einde van de canyon is een stuwdam gebouwd, de Buffalo Bill Dam. We stoppen daar en lopen naar het bezoekerscentrum, hoewel we ook in een soort golfkarretje kunnen stappen, dat ons voor de ingang van het bezoekerscentrum had kunnen afzetten. We lopen door het  bezoekerscentrum en daarna over de stuwdam. Die is vooral gebouwd om de lager gelegen gebieden te kunnen irrigeren. We lopen weer terug naar de camper, en dat is niet gebruikelijk zo blijkt, want er wordt ons meermaals een lift, weer in het golfkarretje, aangeboden.

Hierna vervolgen we onze weg richting Yellowstone. Bij de parkingang aangekomen laten we onze parkpas zien, die heeft dit jaar al tot heel wat parken toegang gegeven en daardoor kunnen we snel doorrijden. Vanaf de oostelijke ingang is het nog zo’n 2 uur rijden naar onze camping. Onderweg stoppen we meermaals, de ene keer voor de besneeuwde bergen, dan voor een groot nog bevroren meer, dan voor zwavel en stoom uitblazende openingen in de aardkorst.

Op een bepaald moment is er een rijstrook afgezet. Er zit namelijk een hele grote scheur in het asfalt. Het lijkt erop dat deze door de werking van de aarde recent is ontstaan in de weg. Met enig gemanoeuvreer via de andere rijstrook kunnen we onze weg vervolgen. We bereiken de camping rond 16:30 uur. Bij de ingang staat een bord dat de camping helemaal vol is, maar goed dat we hier gereserveerd hebben. We hebben een mooi plekje aan de rand van de camping. We stallen de camper en eten in het zonnetje een ijsje uit onze vriezer. Later eten we buiten, het is namelijk heerlijk weer, zo’n 22 tot 25 C. We maken nog een avondwandeling en zijn weer getroffen door het natuurschoon hier.

Een vuurtje ’s avonds met koffie maakt de dag compleet. Vannacht zal de temperatuur dalen tot rond het vriespunt, dus dat wordt een frisse nacht.

Bekijk ook de andere foto’s in het fotoalbum.

Vanmorgen verlaten we onze camping in Custer State Park en rijden we verder richting het westen, richting Yellowstone. Alleen ligt onze bestemming voor vandaag ongeveer halverwege. Na de bergen van Custer Park rijden we door een leeg en verlaten land in de staat Wyoming.

De grootste activiteit die we zien onderweg wordt gevormd door de vele Ja-knikkers die langs onze route staan. Dus oliewinning op kleine schaal wel, zonnepanelen of windenergie zie je hier totaal niet.

Onderweg doen we boodschappen in Gillette, alleen of dit nu de geboorteplaats is van het scheermesje durven we te betwijfelen, want we zien hiervan helemaal geen sporen terug. We rijden verder en al snel zien we in de verte de bergen met de toppen nog wit van de sneeuw opdoemen. Een indrukwekkend gezicht.

Bij Buffalo verlaten we de interstate en rijden we via een mooie route richting onze camping door de Big Horn Mountains, een fantastisch mooi gebied. Onderweg maken we diverse stops om van het mooie uitzicht te genieten. Dat komt mede door de vele sneeuw die hier nog ligt, ook niet zo vreemd want de pas die we rijden, Powder River Pass, ligt op 9.666 feet ofwel 2.946 meter boven zeeniveau.

De sneeuw is daar nog niet gesmolten omdat het daar nog koud genoeg geweest is de afgelopen periode. Na de pas is het eigenlijk een grote afdaling, via een mooie weg door een soort Canyon.

We eindigen in Ten Sleep, op camping Ten Broek. Een kleine camping waar we vriendelijk  ontvangen worden door iemand met verre voorouders uit Nederland. Op de camping is een grote wasserette, en omdat het heerlijk weer is, zo’n graad of 25 C, doen we een paar wasjes.

We lopen het stadje in, en pakken daar de hoofdstraat. Voor de rest zijn er nog 4 zijstraten en dan heb je het hele stadje gehad. Marit koopt nog een lekker ijsje bij de lokale kruidenier en ik neem bij de camper een koel biertje. We zitten lekker buiten en eten later die avond buiten pizza’s uit onze oven die in de camper zit. Wanneer de zon ondergaat gaan we naar binnen. Morgen weer verder richting Yellowstone. Daar is het de vraag of we een internetverbinding kunnen vinden om het thuisfront te informeren. In het slechtste geval zijn we 5 tot 6 dagen uit de lucht. Een voordeel daarna valt er heel veel te lezen en te bekijken.

Bekijk ook de andere foto’s van deze dag in het fotoalbum

Na het ontbijt rijden we naar Mount Rushmore. Niet via de toeristische route, want die route bevat meerdere tunnels waar we net wel of net niet door kunnen. Op de camping is het nog zwaar bewolkt, zodra we aan de westkant het park verlaten en in het plaatsje Custer even stoppen, breekt zowaar de zon door. In Custer gaan we naar het postkantoor, om postzegels te kopen voor de 5 ansichtkaarten die we willen verzenden. Het is een echt en oud postkantoor, zo heb je die niet meer bij ons. We posten de kaarten en vervolgen onze route richting Mt. Rushmore.

Onderweg komen we eerst langs Crazy Horse, zeg maar de Mt. Rushmore van de Indianen. We zien dit al vanaf de weg en maken daar een foto van.

Door naar Mt. Rushmore via een mooie route. Daar aangekomen kopen we een parkeerkaart en parkeren we de onze camper. We lopen naar het indrukwekkende schouwspel voor ons. Vier koppen van vier presidenten van de VS uitgehakt in de rotsen.

Ook hier valt er geregeld een zonnestraal op de uitgehakte presidenten, wat een extra effect geeft. We lopen de Presidential Trail en krijgen op de diverse plekken een goed beeld van de koppen en de achtergronden van de verschillende presidenten.’s Middags rijden we terug richting onze camping om vanaf daar de Wildlife Loop Road te rijden, die gelukkig geen tunnels heeft. We zien al snel enkele herten langs de weg, en even verder een eerste bizon. Na de volgende bocht staat een weide vol met bizons, volwassen en baby bizons.

Wat een indrukwekkende beesten. Verder op de route komen we nog vele bizons tegen, zelfs een kudde midden op de weg, die weinig aanstalten maakt om opzij te gaan, Voorzichtig rijden we er doorheen, want boos maken wil je deze kudde niet.

Ook zien we nog meerdere prairie dogs, en een soort antilope. Kortom genoeg wild te zien op deze Wildlife Loop Road. Aan het einde van de loop, rijden we weer terug naar onze camping, waar we proberen de camper iets rechter neer te zetten. Alles bij elkaar weer een mooie dag.

Bekijk ook de andere foto’s van deze dag in het fotoalbum

Deze morgen gaan we verder richting het westen, nadat we gedoucht zijn. We willen dat in de camper doen, alleen was het water niet warm geworden, waar Marit achter kwam, toen ze onder de koude straal stond. Door de storm zijn er ook 2 schroeven losgekomen aan de camper, dus nog een reden om langs een dealer te rijden. We stemmen dit eerst af met de verhuurder. In Rapid City, waar we sowieso langs moeten, zit een dealer. Deze heeft zo hij opmerkt ‘pas over 3 weken tijd’, toch loopt hij met ons mee naar de camper. Uiteindelijk werkt het warme water weer, en de losgekomen schroeven vormen bij rustig weer geen probleem.

Hierna doen we boodschappen in Rapid City en rijden we daarna naar Custer State Park. Daar aangekomen brengen we eerst een bezoek aan het Visitors Center, waar we een mooie film zien over het park, dat vooral bekend is van de duizenden bizons die hier in het wild leven.  We vervolgen onze weg richting onze camping, Blue Bell Campground, midden in het park. Daar hebben we een mooie plek midden in de natuur. We staan wel een beetje scheef, dus dat wordt het kussen aan de andere kant van het bed. Het is helaas niet zo mooi weer, ’s avonds regent het en voor ons comfort doen we toch de kachel aan.

Omdat we vandaag nog een dag in de Badlands blijven, was het idee om een beetje uit te slapen. Alleen van slapen is al niet zo veel terecht gekomen, laat staan uitslapen. Het is bekend dat het in de Badlands altijd waait, alleen vannacht was het meer een storm. Zo erg, dat we om 2 uur de slide-out hebben ingeschoven. Later die nacht heb ik het luik waar het stroomsnoer uitkomt nog vastgemaakt met duck tape, omdat het lag te klapperen.

Na het ontbijt gaan we op stap, voor de Badlands Loop, een rit met de camper die door de Badlands voert. We stoppen op meerdere plekken voor een kleine of een langere wandeling. De eerste stop zetten we de camper langs de weg en lopen we richting de rotsen.

Een bijzonder gezicht en vooral heel rustig. Bij de 2^e stop is het idee om een deel van een trail te lopen. Al snel gaat het steil omhoog. Marit stopt eerder en ik loop door naar boven. Onderweg zie ik op de rotsen aan de overzijde een bighoorn lopen, en deze stopt, zo lijkt het wel voor mij, om te poseren.

Boven aangekomen heb ik een mooi wijds uitzicht. Hierna daal ik weer en kom ik halverwege Marit tegen en gaan we samen naar beneden, naar de camper.

Verderop is een soort fossil trail, een pad waar resten van fossielen zijn gevonden. Wij zien er geen, hoe goed we ook kijken. We steken de weg over en starten daar op een trail die door een groot deel van het gebied gaat. We schrijven netjes onze naam en tijd op in het back country boek dat daar ligt, voor het geval er iets mocht gebeuren en we wandelen een stuk.

Helaas hebben we de rugzak met water, reepjes en kleding niet mee, dus lopen we ruim een half uur, waarna we omkeren en weer richting camper lopen. Onderweg zijn we welgeteld 6 personen tegengekomen. Na ruim een uur wandelen en lekker bijgekleurd door de zon, stappen we weer in de camper. We stoppen meerdere keren onderweg bij allerlei uitzichtpunten, voor de mooie uitzichten en een keer om te lunchen.

Bij een van de laatste stops zien we allemaal prairie dogs, kleine beestjes, die zeker als ze rechtop staan/zitten er aandoenlijk uitzien. Als je de foto ziet snap je het wel.

Als laatste staat nog een bezoek aan lanceerlocatie 9, van de Minuteman raket, op het programma. We komen daar om 15:15 uur aan en laat nou om 15 uur het hek op slot gaan. Gelukkig kunnen we wel door het hek heen nog een beeld krijgen van deze bijzondere plek. Zoals ik al eerder zei, is het niet nodig geweest deze wapens af te vuren.

Hierna rijden we via de snelweg terug naar de park ingang. We rijden weer een stukje door het nationale park Badlands om bij onze camping terug te keren. Daar installeren we ons weer, na een mooie dag, morgen verder.