Vanochtend weer op tijd opgestaan en heerlijk buiten ontbeten om 7:45 uur. Het was opnieuw zeer aangenaam weer, hoewel de vooruitzichten minder zijn. Na alles weer rijklaar gemaakt te hebben, rijden we rond 8:45 uur weg uit Kingman. Op de foto links, staat onze camper rechts op het camper terrein. Vandaag volgen we weer een groot deel van route 66 richting Grand Canyon Village.

Onderweg rijden we opnieuw door grote lege gebieden van Amerika, wat een ruimte is er toch in dit land. Het is een afwisselend landschap. Eerst is het een redelijk droog gebied met af en toe wat begroeiing, later worden het rotsen en rotsen, en op een gegeven moment wordt het steeds groener. Route 66 heeft vooral de naam, het stuk van vandaag is niet echt spannend, zoals gisteren. Ook de dorpjes, als het al het woord dorp waard is, zijn deels vervallen of helemaal gericht op toeristen die op de naam en faam van Route 66 afkomen. Helaas begint het onderweg te regenen, terwijl het al heel flink waaide. Soms voelen we de camper toch wel een beetje gaan door de harde wind. Rond 13 uur rijden we Grand Canyon Village binnen en melden we ons aan voor de vooraf gereserveerde camping. Weer hing er een keurig papiertje met onze naam bij de gereserveerde plek. Het is een mooie plek minden in het bos op Mather Campground. We lunchen snel en gaan dan naar de gratis shuttle bus, de blauwe lijn, die voor de camping stopt ons door de hele Village rijdt. We stappen over op de rode lijn en stappen een aantal keren uit om van het uitzicht op de Grand Canyon te genieten.

Helaas voor ons regent het flink door, desondanks zijn de uitzichten spectaculair en voor ons niet met iets anders te vergelijken. Wat een ruimte en dieptes. De rotsen in de canyon lijken soms wel oude Griekse tempels, ongelooflijk mooi om te zien. Nadat we op een punt klaar zijn, stappen we weer in de bus en laten we ons afzetten bij de volgende stop. Dit herhalen we een aantal keren, waarbij we vele foto’s maken van deze mooie omgeving.

Omdat het inmiddels droog is geworden en zelfs de zon doorbreekt, nemen we niet de bus maar lopen over het voetpad langs de canyon en daarbij genietend van de mooie uitzichten. We komen ook geen mens meer tegen tijdens deze wandeling, wel allerlei dieren zoals roofvogels en herten. Met de zon op de canyon ziet alles er nog spectaculairder uit.

Later nemen we de bus terug naar de Village, kijken even in de souvenir winkel, waar we niks kopen en lopen terug naar de camper. Daar hangen we onze regenjassen te drogen en drinken wat. Terwijl Marit het eten maakt, bekommer ik me om de route voor morgen, de foto’s en het verslag. Omdat we geen mobiel bereik hebben en dus ook geen internetverbinding kan ik dit verslag pas later publiceren, voordeel is dat er dan wel veel te lezen valt in een keer.

Vergeet ook niet te kijken naar alle foto’s van deze dag

Dag 03: Via het Joshua Tree Park en Route 66 naar Kingman

Vanochtend vroeg opgestaan omdat we nog even wilden genieten van de opkomende zon en het mooie licht in het Joshua Tree National Park (NP). En het was een mooie opkomende zon, en tegelijk was de temperatuur buiten al heerlijk. Dus dat werd buiten ontbijten, heerlijk en geeft gelijk een vakantiegevoel. Na het ontbijt alles opgeruimd en ingeruimd en om 8:30 uur reden we weg van de camping.

De eerste stop maakten we bij het Visitors Center van het Joshua Tree NP. Daar werden we verwelkomd door allervriendelijkste park rangers. Nadat we even rondgekeken hadden, stapten we in de camper om het park echt in te gaan. Na de controle van onze park pas mochten we doorrijden door een bijzonder landschap met overal verspreid de al eerder genoemde Joshua Trees. Werkelijk bizar om te zien hoe die kunnen groeien in dit woestijn klimaat. Onze eerste echte stop was bij de parkeerplaats van Hidden Valley. Daar stapten we uit voor een wandeling door deze vallei met schitterende rotsformaties.

En omdat we zo mooi op tijd waren, liepen we rond 10 uur door de vallei en werd het al lekker warm. Bij de camper teruggekomen dronken we koffie om daarna onze weg te vervolgen naar Jumbo Rocks. Daar lagen werkelijk ongelooflijke groten stukken rots.We hebben wel gelijk foto’s van de camper gemaakt, want op de camper zat een grote sticker van het Joshua Tree NP. Iedere camper van Cruise America heeft een eigen sticker van een nationaal park in de VS.

Hierna reden we verder door het park om uiteindelijk richting Mojave Desert te rijden. Eerst reden we over kaarsrechte wegen door de zand en steenwoestijn, later kwamen we op de doorgaande snelweg, richting Kingman. Na een aantal kilometers lieten we de snelweg voor wat die was, om richting Route 66 te gaan. Deze route volgden we de rest van de dag tot onze eindbestemming Kingman. Onderweg kwamen we eerst een waarschuwingsbord voor ezels tegen. Toen we door Oatman reden, een klein stadje op Route 66 begrepen we waarom, want overal door de Hoofdstraat liepen ezels. Voor het overige vonden we het maar een grote niet authentieke kermis en geen reden om te stoppen. Een heleboel Amerikanen dachten daar anders over, want het was erg druk in de Hoofd- en enige straat van Oatman.

Hierna werd de route steeds bochtiger en steiler. Na de nodige haarspeldbochten, steile hellingen en mooie uitzichten bereikten we de top en de pas, Sitgreaves Pass, op zo’n 1.100 meter hoog. Hierna moesten we weer net zo veel dalen als we eerder gestegen waren. Gelukkig was het rustig onderweg en zaten wij niet voor de eerste keer in een camper.

Veilig bereikten we uiteindelijk Kingman, waar we een camperplek zochten. We werden weer vriendelijk geholpen door de eigenaar en nadat we ingecheckt waren, gingen we eerst nog even boodschappen doen en tanken, want deze camper rijdt gemiddeld 1 op 5. Terug op de camping nog even snel gewassen, kan maar schoon zijn, en daarna was het tijd voor een heerlijk fris biertje.

Terwijl ik de route voor morgen weer voorbereidde, maakte Marit het avondeten, macaroni klaar. Omdat het nog steeds lekker weer was, aten we buiten. ’s Avonds werkte ik dit verslag weer bij en zette ik alle foto’s op de site. Morgen richting Grand Canyon.

Kijk hier voor alle foto’s van dag 03.

Na een goede nachtrust rond 7:30 u opgestaan en heerlijk een douche genomen. Het was schitterend weer vandaag, en de temperatuur liep al aardig op. Het uitzicht op de door de zon aangestraalde stad was mooi vanuit onze hotelkamer.

Nadat we alles weer ingepakt hadden zijn we eerst gaan ontbijten. Ook dat deden we bij de grote M. We namen daar een deluxe breakfast met medium orange jus en medium coffee. Wat een grote bekers. Een volgende keer gewoon kleine kiezen.

Na het ontbijt checkten we uit bij het hotel en snel daarna was de chauffeur er die ons naar Cruise America reed. We waren daar al rond 10:30 uur en om 11:00 reden we weg. Eerst naar een supermarkt voor de boodschappen. Ik had al ergens gelezen over een grote Wallmart en omdat die op onze route lag, reden we daar vlot naartoe.

Bijna 3 uur later hadden we een grote boodschappenkar helemaal vol. Na afgerekend te hebben, borgen we alle spullen in de camper op.

Daarna vervolgden we onze route. Helaas zat iedere Amerikaan op datzelfde moment ook in een auto en op de zelfde weg als wij en dat merkten we goed. Wat een enorme file hadden we. We hadden flink wat vertraging. Naarmate we het stedelijke gebied verlieten, werd het steeds rustiger.

Uiteindelijk konden we flink doorrijden en kwamen we steeds dichter bij onze eindbestemming van vandaag, het Joshua Tree National Park. Daar had ik al een plek gereserveerd voor de komende nacht op de Black Rock Camping en na ons aangemeld te hebben, konden we doorrijden naar onze plek nr. 47, waar keurig een briefje met onze naam op het paaltje zat.

Daar parkeerden we de camper, moe en blij dat we er waren. Het is wel een mooie plek, zo tussen de Joshua Trees.

Tijd om de koffers uit te pakken en alles een plekje te geven in de diverse kastjes. Inmiddels werd het al echt donker. Omdat het buiten lekkerder was dan in de camper, aten we buiten. Na het eten ging Marit vroeg naar bed, terwijl ik dit verslag bijwerk en ook zo ga slapen. Morgen gaan we o.a. het park in.

Vanochtend ging om 6:20 uur de wekker. Na even gedouched te hebben, snel een boterham gegeten en de bagage in de auto gelegd. Op naar Wouter, die ons op Schiphol afzet. In Leiden werden we geconfronteerd met een wegafzetting, dus dat werd omrijden. Iets later dan gepland komen we bij Wouter aan en nadat hij was ingestapt, op naar Schiphol. Even na 8 uur arriveren we daar. We kunnen gelijk inchecken en op naar alle controles. Daar wordt mijn tas eruit gehaald ken als routine klus gecontroleerd op explosieven. Uiteraard niets bijzonders. Inmiddels zitten we aan de koffie met een broodje. Zo meteen op weg naar de gate.

Daar is het weer wachten totdat we aan boord mogen. En dat duurt dan altijd lang. Eindelijk is het zover en kunnen we naar onze plaatsen. Wat een genot die extra beenruimte die we bijgeboekt hebben. Heerlijk. Met enige vertraging verlaten we de gate. Op naar de VS.
De vlucht is lang, zo’n 10,5 uur tot Houston. Daar moeten we overstappen voor het laatste stukje van 3,5 uur.

Houston bereiken we zelfs iets eerder dan gepland. Daar moeten we eerst in de rij staan voor de immigratie, dan de rij voor de douane en dan weer de rij voor de security check. Op naar de gate waar we weer even kunnen zitten. Onze connecting flight is iets vetraagd, op de totale reis maakt dat ook niet meer uit.

Na een goede vlucht bereiken we om 19:30 u lokale tijd ofwel 04:30 u Nederlandse tijd Los Angeles. En omdat we om 6:15 u zijn opgestaan maken we de 24 u wel vol voor we de bagage hebben, bij het hotel zijn, en nog wat gegeten hebben. Maar ja, daarvoor zitten we dan ook aan de westkust van de Verenigde Staten.

Na even gewacht te hebben op de shuttle bus werden we keurig naar het hotel gereden. Het inchecken ging snel en we konden door naar onze kamer. Daar de koffers gestald, even opgefrist en daarna kijken of we nog ergens iets te eten konden krijgen.

Naar goed Amerikaanse traditie werd dat Mc. Donalds, die recht voor het hotel zit. Na een hamburgermenu voor mij en een salade voor Marit gingen we terug naar onze hotelkamer om eindelijk te gaan slapen. Morgen de camper ophalen.

Vandaag, woensdag 30 september, alles voor de 2e keer ingepakt, om een beetje af te vallen met onze bagage. We zijn de luxe gewend van 30 tot 32 kg tijdens onze vorige reizen en dan blijft het stoeien met kilo’s nu, slechts 23 kg, en wat je wel en niet meeneemt op reis. Blijft het warm, koelt het af op reis. Maar uiteindelijk zitten de koffer en de tas niet vol en zitten we onder het toegelaten gewicht. Dan nog even stoeien met de handbagage. Maar ook die is ingepakt en daarmee zijn we er helemaal klaar voor. Het huis is gesopt en tussendoor heb ik vandaag Wouter nog even geholpen met het verhuizen van een 2-zits bank.

De spullen staan klaar in de gang, net ook nog even een camping gereserveerd in Zion National Park, wat eerder niet lukte, waarschijnlijk iemand die geannuleerd heeft. Zo meteen op tijd naar bed want morgen wordt het een lange dag en moeten we er toch wel vroeg uit

.