Omdat we vandaag weer veel op het programma hebben staan, zijn we weer vroeg opgestaan en na het ontbijt reden we voor 8:30 uur van onze mooie plek weg, richting Moab. Daar deden we eerst nog even boodschappen, tanken en natuurlijk hout kopen voor het vuur ’s avonds.

Rond 10:30 uur reden we naar de ingang van Arches National Park. Na het tonen van de parkpas kregen we een kaart en krant van het park en daarna stopten we eerst bij het mooie bezoekerscentrum. Daar keken we naar een film over het ontstaan van alle natuurlijke bogen (Arches). Een proces van miljoenen jaren en wat nog steeds doorgaat. Na ook een kopje koffie gedronken te hebben, waren we er helemaal klaar voor. We reden de berg op het park in. Het was bij de ingang ontzettend druk, gelukkig konden we bij iedere stop die we maakten gewoon de camper parkeren.

En de stops loonden zeker de moeite. Het voert te ver om alle stops te noemen, de foto’s spreken voor zich, een paar kan ik niet nalaten te noemen. Een bijzondere stop vormde zoals wij ze noemden de 3 Scheveningse vrouwtjes, heten hier 3 Gossips. Een andere was Balanced Rock, ongelooflijk dat zo’n steenmassa gewoon bovenop blijft liggen.

We reden daarna door naar de ‘Windows Section’. Eerst liepen we, in een zonnetje en een temperatuur van meer dan 35 C naar ‘Double Arch’, zoals de naam het al zegt een dubbele boog van rotsen. Aan de andere kant van het parkeerterrein lagen de North en South Window. Daar liep een trail omheen, die we gelopen hebben om een goed beeld te krijgen van de immense afmetingen. Het mooie is ook, dat je op dat stuk ook veel minder mensen tegenkomt. De meesten kiezen daar niet voor.

Bij de camper teruggekomen drinken we vooral veel, want we zitten gewoon in de woestijn, met hoge temperaturen en veel vochtverlies door het wandelen. Met een vers broodje erbij kunnen we er weer tegen aan. We stappen weer in en rijden door naar de parkeerplaats voor Delicate Arch. Via een pad dat aardig klimt komen we bij een uitzichtpunt, waar we een goed zicht hebben op deze Delicate Arch.

Hierna rijden we door naar onze camping midden in het park. Gelukkig heb ik hier al in Nederland een plek gereserveerd, want de camping is helemaal vol. We hebben een schitterende plek met mooi uitzicht op de rotsen. We parkeren de camper bij onze plek waar onze naam ‘Van’ aan het plaatje hangt en doen eerst snel een klein wasje. Met deze warmte en zon, zal dat wel snel droog zijn. Daarna drinken en lezen we nog wat.

Rond 17 uur, wanneer de temperatuur iets aangenamer is, trekken we voor de laatste keer onze bergschoenen aan en lopen via de camping naar de Devils Garden Trailhead. Daar lopen we nog naar diverse Arches, we zijn er nu toch. Eerst staan de Pine Tree Arch en de Tunnel Arch op het programma. Dat wordt afgesloten met de meest bekende van heel Utah en het Arches National Park: Landscape Arch. Helaas is het licht niet zo mooi, met de wolken voor de zon, indrukwekkend is het zeker om deze boog te zien. Omdat het al donker begint te worden, lopen we terug naar de camper. Na ruim een half uur lopen komen we daar aan. De was is zo goed als droog en onze kelen ook, dus tijd voor een heerlijk koud biertje met een stukje vers brood met brie.

Omdat het zo lekker weer is, besluiten we niet te koken in de camper, maar het vuur alvast aan te steken en worstjes te grillen boven het vuur. Daarna nog een kop koffie bij het vuur en sluiten we deze mooie dag af met een blik op de sterrenhemel.

Kijk ook naar de andere foto’s van deze dag in Arches.

Vanochtend vroeg stonden we op. Lekker vroeg zo op vakantie. Na de zonsondergang van gisteren wilden we ook de zonsopkomst zien in Monument Valley. Dus dat betekent vroeg eruit. En omdat we tegen de tijdgrens aanzitten, gaat vandaag sowieso de klok een uur vooruit, want t.o.v. Arizona is het in Utah een uurtje later. Maakt niet uit, het was vroeg. Omdat er op de camping douches waren maakten we daar eerst gebruik van en konden we heerlijk douchen.

Toen we uit de douche kwamen deed de zon al moeite om de boel aan te lichten en dan is het frappant om te zien hoe snel de zon opkomt. En als die dan opkomt levert dat weer een schitterend kleurenspel op de rotsen van Monument Valley. Ook hiervoor geldt, kijk maar weer naar de foto’s, die laten dit het beste beschrijven.

Na het ontbijt bezochten we nog het museum over de Navajo’s. Daar leerden we dat de Navajo’s een grote rol hebben gespeeld tijdens de 2^e Wereldoorlog. Doordat hun taal zo uniek was werden zij ingezet voor het coderen van al het militair radioverkeer. De vijand kon dit echt niet ontcijferen en door aan de ‘zendende’ en ‘ontvangende’ kant Navajo’s in te zetten als codeurs en vertalers daarvan kon alle communicatie veilig plaatsvinden.

Dan is het tijd om verder te reizen en door een afwisselend landschap, met iedere keer weer mooie panorama’s rijden we richting het noorden. Zo’n 30 mijl onder Moab, vinden we een mooie kleine camping, Whistlesand, waar we rond een uur of een aankomen en ons zelf registreren, iets dat we nog kennen van onze reis vorig jaar in Canada. Envelop invullen, geld erin doen en in een afgesloten paal gooien. Later zien we de camp host, een vriendelijke man, met wie ik een praatje maak.

Na de lunch maken we een kleine wandeling over een Nature Trail, vlak achter de camping. In een foldertje worden alle speciale planten en struiken toegelicht die we onderweg tegenkomen. Het is heerlijk rustig en na verloop van tijd hebben we een mooi uitzicht op o.a. de camping en de rotsen die weer mooi gekleurd zijn. Daarna zitten we lekker in het zonnetje te lezen en de route voor de komende dagen te bepalen. Na het avondeten is het weer tijd om fikkie te stoken en bij het vuur drinken we onze koffie, met boven ons een ongelooflijke sterrenhemel. Want het is hier wel aardedonker. Dat was weer een mooie dag.

Bekijk ook de andere foto’s van deze achtste dag !

Vanochtend weer vroeg opgestaan want we willen optimaal kunnen genieten van deze reis. Dus om 7:00 uur ging de wekker en na het ontbijt reden we rond 8:30 uur weg van de mooie camping. Gisteren had ik geïnformeerd of de Lower Antelope Canyon vandaag open was, en kreeg ik een mailtje dat dit helaas niet het geval was, vanwege de hevige neerslag van de afgelopen dagen en het onderlopen van de canyon. Dus hadden we ons daar helaas op ingesteld. Alleen, toen we er langs reden zagen we al wel een lange rij staan bij de Upper Antelope Canyon. Dus sloten we maar aan in de rij. Het was wel duidelijk dat we niet gelijk aan de beurt zouden zijn en dat klopte ook. Nadat we eerst een toegangspas van de Navajo indianen hadden gekocht, parkeerden we de camper en liepen we naar het reisbureau voor de tour. Reisbureau was een groot woord, het was een plastic tafel met daarachter twee plastic stoelen, waarop twee native, indiaanse Amerikanen zaten. We kochten een kaartje voor de tour van 13:00 uur. Omdat het net 9:30 uur was, dronken we in de camper koffie, vermaakten ons een beetje met series kijken op onze telefoons/laptop, lunchten we voor onze tour en stapten we om 13:00 uur in de jeep richting de Canyon.

De tocht met de truck gaat door de rivierbedding die weer genoeg opgedroogd is om er door heen te rijden en na een rit van circa 10 minuten bereiken we de Canyon en stappen we uit. En wat we te zien krijgen in de Canyon is niet te beschrijven zo mooi. We hebben er dankzij onze gids, Cherry, heel veel foto’s gemaakt, ook een paar waar we zelf op staan. De vormen, de kleuren, het licht in de Canyon is zo mooi en geeft een speciaal effect. De foto’s tonen het nog beter dan dat ik het kan beschrijven.

Na de wandeltocht door Canyon, lopen we door diezelfde Canyon weer terug naar onze truck. Van de andere kant zien we weer andere mooie vormen en kleuren. Onze gids brengt ons weer terug naar de camper, waar we snel instappen, want we hebben nog een eind te rijden naar Monument Valley. De rit gaat door een afwisselend landschap met onderweg hele mooie vergezichten. Hoe dichter we bij Monument Valley komen, hoe donkerder het wordt. De reden dat we naar Monument Valley gaan, is de mooie zonsondergang op de rotsen daar. En met al die wolken en zelfs onweer op afstand hebben we daar een hard hoofd in.

We rijden nu Navajo gebied in en moeten ook toegang betalen voor het park dat we ingaan. In dat park ligt onze camperplek en hebben we een mooi uitzicht, tenminste als het weer meewerkt. En alsof het erom gedaan is, circa 30 minuten voor de zon ondergaat, komt deze achter de wolken tevoorschijn om de rotsen aan te lichten. Hele groepen op fototour staan al met statieven en objectieven klaar. Wij hebben slechts een compact camera en onze telefoons en maken daarmee de nodige foto’s van de schitterend aangelichte rotsen. Ook hiervoor laat ik de foto’s de rest vertellen, want dat is ook nu niet goed te beschrijven.

Al met al was het weer een bijzondere dag waarin we weer vele mooie ervaringen hebben opgedaan. Om het een beetje mee te beleven:
Kijk naar alle andere foto’s van dag 07.

Vanochtend voor het eerst gedoucht in de camper en dat ging prima. De boiler is net als alles hier groot en leverde genoeg warm water voor ons tweeën. Na het ontbijt koppelen we alles los, helaas wel in de stromende regen, want vandaag start de dag niet met zon. We rijden eerst dan de Glen Canyon Dam en energie centrale en kijken binnen naar een film over de aanleg van de dam. Gisteren viel ons al op dat het stadje Page pas sinds 1957 bestaat, en dat komt doordat in die tijd is begonnen met de aanleg van de brug en stuwdam. Voor die tijd was hier helemaal niets. Het is altijd indrukwekkend om over zo’n mooie brug over een kloof te lopen en dan te bedenken dat dit in vroeger tijden is aangelegd met de middelen van die tijd.

Na de dam rijden we naar Horseshoe Band. Dit is een bocht in de Colorado rivier, waar je een complet overzicht hebt op de rivier, die hier door de canyon stroomt en het lijkt alsof die rivier min of meer om een hoefijzer van rotsen stroomt. Het is een enorm mooi uitzicht van boven af, niet te vergelijken met iets anders. We blijven enige tijd genieten van het uitzicht en lopen daarna weer terug naar de camper.

Dat is dan wel een flinke klim door het zand, dat door de regen gelukkig nu wat makkelijker loopt. In de camper lunchen we. Daarna rijden we naar Antelope Point, een mooie route naar de andere kant van het meer, waar zomers boten te water worden gelaten. We parkeren daar de camper en lopen een stukje boven langs het meer. Opvallend is dan dat we daar weer alleen lopen en niemand tegen komen. Wel konijnen en een klein formaat eekhoorns. Deze dieren zijn niet veel bezoekers gewend en zetten het op een lopen, zodra ze ons zien aankomen. We lopen daarna terug langs de rand van het meer en genieten van het uitzicht op het water en de rotsen op de achtergrond.

Dan is het tijd geworden om boodschappen te doen en te tanken. Maar niet voordat we nog een zijweg nemen naar een mooi uitzichtpunt. Vanaf dat punt hebben we goed zicht op de stuwdam en de Colorado rivier. Weer een geweldig uitzicht.

Hierna doen we bij de Wallmart weer onze boodschappen en rijden daarna terug naar de camping. Daar genieten we buiten van het weer, dat in de loop van de middag flink is opgeknapt. De zonsondergang is daardoor weer mooi en levert bijzondere plaatjes op. Als voorbereiding op vanavond hak ik met het bijltje dat ik heb meegenomen uit Nederland en vorig jaar van Koen voor mijn verjaardag heb gekregen, de grote stukken hout in kleinere stukken.

Na het avondeten is het eindelijk tijd om vuur te maken in de vuurring bij onze plek. Het hout is lekker droog en de klein gehakte stukken fikken goed. Bij het vuur drinken we onze koffie en genieten na van weer een mooie dag.

Kijk ook naar de andere foto’s van deze zesde dag.

Vanochtend zijn we weer vroeg opgestaan om verder te kunnen genieten van de Grand Canyon, voordat we weer verder reizen. Dus om 7 uur ging de wekker en na ons gewassen te hebben reden we gelijk naar de parkeerplaats bij het Visitors Center, waar we de camper parkeerden en even snel hebben ontbeten. Daar zagen we een volledige dubbele regenboog. Op zich mooi om te zien maar wel voorbode voor slechter weer. Gelukkig voor ons scheen de zon nog tussen de wolken door. Na het ontbijt gingen we snel naar de shuttlebus, deze keer degene die de andere kant op ging. Dus rond 8 uur zaten we in de bus op weg naar het eerste uitzichtpunt. En gelukkig deed de zon moeite om door de wolken heen te prikken en de Canyon aan te lichten. Het waren weer spectaculaire uitzichten met zoals we gister al zagen, allerlei vormen in de rotsen die op tempels leken.

We stapten daarna weer diverse keren op de bus, om bij de volgende stop weer uit te stappen. Echt goed te doen voor iedereen en iedere keer weer een verrassing wat je te zien krijgt. Aan het einde van de busrit reden we weer mee terug en stapten op een gegeven punt uit om voor de laatste keer langs de Canyon te lopen. Aan het einde bereikten we het Geologisch museum, dat naast een schitterend panorama op de Grand Canyon, ook allerlei achtergrond informatie over het ontstaan ervan gaf. We reden terug naar het Visitors Center met de bus, terug naar de camper. We stapten in en reden naar het oosten en maakten onderweg nog een aantal stops langs de Canyon. Helaas was het wel gaan regenen, maar met de regenjas aan gingen we er toch uit om nogmaals te genieten van het indrukwekkende schouwspel van licht in de Canyon.

Nadat we weer ingestapt waren, reden we het natuurpark uit om door een bosachtig gebied te rijden. Waren we langs de Grand Canyon op circa 2.500 meter hoogte, tijdens onze rit daalden we steeds verder tot circa 1.500 meter hoogte. Onderweg zagen we nog steeds allerlei Canyons en bij een Indianen reservaat maakten we een stop voor een blik op de Little Colorado River en bijbehorende Canyon. Na het betalen van een vrijwillige bijdrage konden we daar kijken. De bedoeling was ook dat we mooie Indiaanse souvenirs kochten, alleen konden we de verleiding weerstaan om iets te kopen. Dat lag wel aan het aanbod, wat ons minder aansprak.

We vervolgden onze route om uiteindelijk in Page, bij Lake Powell uit te komen. Daar ligt een groot stuwmeer in een wederom adembenemende omgeving. De camperplek had ik al van te voren gereserveerd en na ons aangemeld te hebben bij de receptie konden we naar onze plek F17. Een werkelijk super vlakke plek, met volledige hook-up, dus we hebben een water- en stroomaansluiting en een afvoer voor vuil water. Omdat het nog lekker weer is drinken we buiten wat. Ik zorg met mijn mini router ervoor dat we internet hebben op al onze apparaten, zodat we weer even alles kunnen bijwerken.

Helaas begint het steeds meer te betrekken en al snel horen we het in de verte donderen. Later trekt het onweer grotendeels langs ons heen, al is het wel een mooi gezicht al die bliksemschichten te zien op afstand. Na het avondeten werk ik weer alles bij, nadat we gisteren geen internet hadden. Morgen gaan we de omgeving nader verkennen, want we staan op deze plek 2 nachten.

En zoals iedere dag: hier alle overige foto’s van deze dag