Dag 02: De camper ophalen

Nadat we rond 20:30 gingen slapen (is dus half drie ’s nachts Nederlandse tijd) maken we een aardige nacht, wel een paar keer wakker. Om 5 uur kunnen we niet meer slapen en staan we op, zodat we om 6 uur kunnen aanschuiven bij het ontbijt. Om 7:00 rijden we weg bij ons hotel, op naar de fabriek in Middelbury. Onderweg hebben we nog een mooi zicht op de hoogbouw van Chicago, met de opkomende zon op de achtergrond.

Na ruim 2,5 uur rijden bereiken we Middlebury, dat in een andere tijdzone ligt en waar het een uur later is. Daar moeten we ons melden bij een medewerker van de fabriek die met ons de camper langs loopt op schade. De uitgebreide uitleg van een uur laten we aan ons voorbij gaan. Nadat we alle spullen in de camper hebben gelegd en de navigatie werkend hebben, rijden we om half twaalf weg met onze nieuwe camper richting Walmart. Na een rit van 30 minuten arriveren we bij de Walmart, waar we maar gelijk met 2 boodschappen wagens onze inkopen doen. Dat is altijd een hele klus, gelukkig hebben we een boodschappenlijst, die het iets makkelijker maakt. Na ruim 2 uur shoppen ligt er voor circa $200 dollar aan boodschappen in de 2 karren en na afgerekend te hebben, stopt Marit alles weg in kastjes en koelkast.

Net als de rit naar de Walmart, komen we ook daarna nog meerdere koetsen van de Amish tegen. Marit probeert daar foto’ s van te maken, net als het speciale verkeersbord dat waarschuwt voor koetsen op de weg, alleen vrees ik dat de foto resultaten iets tegen vallen. We vervolgen onze route en na ruim 1,5 uur rijden bereiken we onze camping, die op een andere kampeerder na helemaal leeg is. We vinden ons vooraf gereserveerde plek, waar we de camper achteruit in rijden en de slide out gebruiken, waardoor de keuken beter bereikbaar wordt en het zitgedeelte, de huiskamer, een stuk ruimer wordt. Nadat we alles wen plekje gegeven hebben en de koffers leeg zijn, lopen we een klein stukje van de trail die naast onze plek begint. Helaas wordt het al snel donker, dus keren we terug naar onze camper. Om jullie een indruk te geven van de camper, hierbij enkele foto’s.

Later maken we ons avondeten, met de inmiddels werkende TV op de achtergrond aan. Omdat het al flink afkoelt, doen we de kachel lekker aan. ’s Avonds buigen we ons op de route van morgen, zonder internet een uitdaging.


Dag 01: Vertrek naar de VS

Vandaag is het dan zover, want onze reis naar de VS om daar een nieuwe camper op te halen is begonnen. Nadat we de camper hebben opgehaald hebben we 3 weken om door de VS te reizen en daarna in Las Vegas de camper af te leveren.

Vanmorgen vroeg stond Koen voor de deur om ons naar Schiphol te brengen. Nadat we de bagage met gemak in de auto kwijt konden, reed Koen ons naar Schiphol. Heerlijk om zo weggebracht te worden, dus Koen heel erg bedankt! We waren om 8 uur op Schiphol en het inchecken en de douane ging lekker snel. Daarna nog even tax free shoppen en door naar de koffie. We lopen vervolgens door naar onze gate waar net ons toestel binnen komt, dus voor ons nog even wachten tot we aan boord kunnen.

Met een klein kwartier vertraging vertrekken we richting Chicago. Onderweg is er regelmatig turbulentie en gaat het fasten your seatbelt lampje aan.

Na een vlucht van bijna 9 1/2 uur landen we op O’Hare International Airport van Chicago. De formaliteiten bij de douane gaan snel en wanneer we even daarna bij de transportband komen zien we onze koffers al op de band liggen. Deze leggen er snel op een trolley en daarmee rijden we naar buiten naar de pickup plaats van de hotel shuttle bussen. Daar moeten we wel enige tijd op onze bus wachten. Rond 16:30 uur lokale tijd, het is hier 6 uur vroeger, arriveren er bij ons hotel en na in gecheckt te zijn kunnen we naar onze kamer. Daar zoeken we onze papieren bij elkaar voor de check in voor de camper. Dat kan namelijk in ons hotel. Dus met alle papieren gaan we naar de kamer in het hotel waar we de formaliteiten voor de camper regelen, zodat de procedure morgen bij de fabriek zo snel mogelijk verloopt. En omdat we al eerder met een camper hebben gereden in de VS hoeven we morgen niet deel te nemen aan de instructie ronde die ongeveer een uur duurt, en kunnen we na controle op eventuele schade gelijk op pad. Morgen zullen we foto’s maken van ‘onze’ camper, wij zijn ook benieuwd hoe deze eruit ziet.

Omdat we ook wel trek hebben gaan we eten bij Shoeless Joe, een sport en bier bar, waar je ook kan eten. Overal hangen schermen, kleine, normale en grote tot zeer grote schermen waar overal sport op te zien is. Veel basketball, honkbal, ijshockey enzo.

We bestellen ieder een gerecht, Marit taco’s en ik gefrituurde garnalen. Marit met een diet coke en ik met een Belgium Ale, gebrouwen in Chicago. Lekker bier hoor. Na het eten kopen we nog wat water voor morgen en terug op de kamer gaan we op tijd naar bed, want morgen gaat om 6 uur de wekker, want om kwart voor zeven moeten onze koffers de bus in, voor onze reis naar de fabriek, waar we onze camper krijgen overhandigd. Morgen meer.


Dag 03: Via Tiger & Turtle naar Essen

Na het ontbijt rekenen we af in het hotel en rijden we eerst een stuk van de route. We bezoeken een Denkmal, een gedenkteken ter ere van een Duitser die zich verdienstelijk heeft gemaakt.

Vooral het uitzicht op de rivier de Ruhr vonden we mooi, het gedenkteken wat minder.

Hierna rijden we naar Duisburg, waar een heel bijzonder kunstwerk staat, ook weer boven op een puinheuvel: Tiger & Turtle. Het eerste aanzicht zegt al genoeg.

Het is een bijzondere constructie die ook belopen kan worden, behalve natuurlijk de looping. Dus voor René een uitdaging. En vanaf de constructie is het uitzicht nog mooier.

Hierna is het tijd om richting Essen te rijden, waar ons volgend verblijf is. Eerst beklimmen we nog een puinheuvel, die in tegenstelling tot andere heuvels bovenop niet begroeid is.

Dat kale geeft wel een bijzondere sfeer. We genieten nog even van het uitzicht, voordat we weer afdalen richting auto. Daar aangekomen stellen we de navigatie in op Pension am Zollverein, vlak tegenover het UNESCO terrein/museum Zollvereim. We parkeren de auto en worden hartelijk welkom geheten door de eigenaresse. Zij begeleidt ons naar onze kamer, die netjes en schoon is.

Nadat onze spullen op de kamer staan gaan we naar buiten, richting museum Zollverein, dat voor morgen op het programma staat. We kopen alvast kaartjes voor de rondleiding morgen en kijken wat rond. Opvallend zijn de mooi uitgelichte trappen. Oordeel zelf maar.

Morgen meer hiervan. We lopen nog wat rond en willen vanavond als het donker is bekijken hoe het gebied er dan uitziet.


Dag 02: Van scheepslift tot Kissinger Höhe

Deze dag begon met een goed ontbijt in ons hotel. Hierna pakken we onze spullen en stellen we de navigatie in om naar een bekende scheepslift te rijden. Na een rit van ruim een half uur zitten we we weer op de route van de industriekultur en even daarna parkeren we de auto om naar de scheepslift te lopen.

Vandaag is, zo blijkt, de toegang gratis. We zijn verbaasd over het vernuft waarmee men rond de jaren 1890 in staat was zo’n bouwwerk te realiseren.

Het is een enorm indrukwekkend geheel en nauwelijks voor te stellen dat hiermee schepen over een hoogteverschil van 14 meter overgezet konden worden.

Nadat we alles bewonderd hebben stappen we weer in en vervolgen we onze route. We rijden naar Hamm voor het park daar, waar als kunst een grote olifant aan/in een gebouw is opgenomen. Blijkt dat park een pretpark voor kinderen van 0 tot 10 jaar te zijn. Dus niet voor ons. Dus gaan we verder en stoppen we bij de Kissinger Heights. We hebben de reden van de naam niet kunnen achterhalen. We lopen daar weer deze heuvel op, die ook gemaakt is van puin uit de mijn- en staalbouw. Tenslotte rijden we terug naar Hagen. Dat wad weer een mooie dag.


Dag 01: Van mijnwerkerslamp tot tetraëder

Vandaag de eerste dag van onze vakantie in Duitsland, waar we de Route der Industriekultur (RIK) volgen. Dit is een route door het Ruhrgebied, dat nadat alle zware industrie naar lage lonen landen is verplaatst, nu een hele andere aanblik biedt.

We reden om 9 uur weg in Leiden en ruim 2 uur later zijn we bij de start van de route, die goed bewegwijzerd is. Dus volgen we de bruine borden en maken we onze eerste stop bij Halde Rheinpreußen. Daar parkeren we de auto halverwege de helling (omdat we niet verder mogen rijden) en lopen verder naar boven. De heuvel is ontstaan door de resten van de mijnbouw, die in het landschap een heuvel heeft opgeleverd. Boven op de heuvel staat een kunstwerk, een hele grote mijnwerkerslamp.

We lopen verder tot aan de voet van het kunstwerk. Een gigantische hoeveelheid staal is erin verwerkt.

Doordat we op een heuvel staan is het uitzicht op de omgeving wijds en mooi, ondanks dat we midden in het Ruhrgebied staan.

Na de stevige wandeling berg op, lopen we we weer richting auto. We vervolgen onze route en doen onderweg nog wat boodschappen. We bekijken onderweg nog een ‘Siedlung’, een wijk waar rond de eeuwwisseling de arbeiders werden gehuisvest. Onze volgende stop is een weer een uitzichtpunt, dat omschreven wordt met het mooiste panorama op het industriegebied. Eerst lopen we een stuk langs de Rijn, die ook hier laag staat.

Daarna gaan we weer bergopwaarts en boven aangekomen genieten we van het uitzicht, op de omgeving en een enorme staalfabriek.

Omdat we onze eerste stop mooier vonden krijgt deze heuvel wat ons betreft niet het predikaat ‘mooiste uitzicht’.

Omdat we bergop lopend het al warm hebben gekregen, drinken we bij de auto aangekomen nog wat, voordat we onze route vervolgen. Na wat omleidingen komen we aan bij het Landschaftspark Duisburg. Dit is een voormalige hoogoven met aanverwante gebouwen die is omgebouwd tot een groot museum, waar je alles kan bekijken en beklimmen. Zelf beklim ik de cokes oven tot een hoogte van ca. 75 m. Opnieuw een mooi uitzicht van die grote hoogte, reden voor Marit om het niet zo hoog te zoeken. Op de eerste foto hieronder zie je Marit staan in het midden van de foto.

Het is bijzonder om deze installatie die uit bedrijf is te kunnen bekijken op de diverse niveaus.

Wat kan dit nog overtreffen. We gaan het toch proberen met de Tetraëder en oordeel zelf maar. Ook deze tetraëder ligt boven op een puinberg, dus nadat we de auto geparkeerd hebben is het weer klimmen, en deze berg is zo’n 100 m hoog. Bovenaan gekomen is de aanblik imposant.

Nog imposanter is het beklimmen van het kunstwerk. Via meerdere trappen kan ik tot het bovenste deel komen, met opnieuw een mooi panorama.

Door de vorm van de constructie met stalen binten en staalkabels hoor en voel je de constructie wel kraken en bewegen. Jullie snappen wie beneden is gebleven.

Omdat het bijna 17 uur is, rijden we hierna naar ons hotel in Hagen, een rit van ongeveer een uur over de Autobahn. We checken in bij ons hotel en gaan daarna Hagen in. Op steenworp afstand zijn meerdere restaurants. Vandaag is Indiaas geworden. Moe en voldaan lopen we terug naar ons hotel voor een goede nachtrust. Morgen meer Route der Imdustriekultur.