Naar de Koningskloof

dag 5: dinsdag 7 september – half bewolkt – 18 °C – Fjällbacken – 25 km

Vandaag staat een wandeling op het programma, die je gedaan moet hebben in deze regio. Dat is de wandeling die voert door de Kungskliftan ofwel door de Koningskloof. We rijden daarvoor naar Fjällbacken en parkeren daar de auto bij het startpunt van onze wandeling. Daar hebben we gelijk al een mooi uitzicht op zee.

Het eerste stuk van de wandeling is makkelijk en voert ons door het stadje, dat in het hoogseizoen overspoeld wordt met toeristen. Hoe anders is dat nu, waar we alleen inwoners van het stadje tegenkomen, die ons vriendelijk gedag zeggen. Na verloop van tijd verlaten we de doorgaande weg en komen we uit bij het begin van de Koningskloof. Dat begin is mooi gemarkeerd met een heuse boog.

Hier beginnen we aan een forse klim, eerst via diverse trappen, en daarna over rotsblokken, waarbij de kloof al snel zich aanmeld. Ongelooflijk dat dit natuurlijk is ontstaan. Maar dat is nog niet alles, want even verder op liggen er boven op de kloof grote rotsblokken waar we onderdoor moeten lopen. Gelukkig liggen de rotsblokken stevig en durven we het wel aan.

Om de route te vervolgen moesten we een aantal trappen nemen om boven op de rots te komen. Een hele klim, waarbij we blij waren om boven aan te komen. Daar werden we wel beloond op een mooi uitzicht op de baai. Reden om daar zittend van te genieten.

De Zweed die we hier tegen kwamen vertelde ons dat we het zwaarste deel van de wandeling achter ons hadden en dat het hierna alleen nog maar bergaf was, zonder steile stukken. Waarschijnlijk lopen wij een andere route want er komen nog wel wat klimmetjes volgens de kaart. Maar het moet gezegd de komende kilometers zijn relatief makkelijk.

We lopen verder langs boerenweggetjes en door bossen en op een gegeven moment zien we een dier de boom in schieten. Wanneer we goed kijken zien we dat het een eekhoorn is. Even later gaat deze zodanig zitten, dat het lijkt alsof hij poseert voor de foto.

We lopen door en via allerlei bospaden komen na verloop van tijd weer bij de zee uit en dat is voor ons het signaal dat we bijna bij de auto zijn. Na een wandeling van drie uur en 12 kilometer bereiken we voldaan de auto. Dat was weer een mooie wandeling!

Bekijk via deze link alle foto’s in het fotoalbum van deze vakantie


Dagje Petrogliefen

dag 4: maandag 6 september – half bewolkt – 18 °C – 50 km

Vandaag staat in het teken van petrogliefen. Het woord petroglief is afkomstig van het Griekse woord petros “steen” en glyphein “kerven”. En dat gaan we vandaag zeker zien. We rijden, na rustig aangedaan te hebben rond 12 uur richting het museum, wat het centrale hart vormt van het wereld erfgoed over de petrogliefen. Na een half uurtje rijden parkeren we de auto en lopen we naar het museum, waar de toegang ook nog eens gratis is.

In het museum krijgen we een goed beeld van de mensen die hier lang geleden in de bronstijd woonden. Sowieso stond de zee toen minstens 15 meter hoger. Bijzonder omdat ander grote delen van het gebied dan onder water zouden staan. We lopen door het museum naar de achterkant waar we uitkomen op een boerderij uit de bronstijd. Daar zijn een aantal hutten en huizen nagebouwd om een idee te geven van de manier van leven in die tijd.

We lopen verder door het museum park, waar het op enkele bezoekers na, zeer rustig is. Via een mooi pad komen we na een korte wandeling weer uit bij de voorkant van het museum. Vanaf daar lopen we richting de weg die we oversteken, want aan de overkant van de weg zijn vele petrogliefen. De rotsen hier lenen zich er goed.

Het is fascinerend om te zien hoeveel afbeeldingen er bewaard zijn gebleven. We lopen nog een pad omhoog om uit te komen op hert hoogste punt hier in de omgeving en daar is een grafheuvel gemaakt door de makers van de petrogliefen. Hoog op de berg, dicht bij de goden.

Hierna lopen we terug naar de auto, om even verder op deze weer te parkeren. want ook daar zijn weer allerlei bijzondere dingen te zien. We dachten dat in die tijd ook al aandacht was voor Covid, zie de 2e foto hieronder. Nadere bestudering van de uitleg leerde ons dat het de manier was waarop in die tijd de zon werd weergegeven.

Na ook dit gebied verkend te hebben, rijden we naar een parkeerplaats zo’n 4 kilometer verder op, waar we de auto parkeren om een rondwandeling van ruim 5 kilometer te maken langs meerdere sites met petrogliefen. Het is eerst een mooi pad, langs een akker en al snel zien we weer nieuwe tekeningen op de rotsen. En om te bewijzen dat we allebei deze reis mee zijn, een selfie van ons.

We lopen verder en opvallend genoeg komen we de hele wandeling geen andere mensen tegen. De route voert langs velden en enkele grote boerderijen.

Het fenijn zit hem in het laatste deel van de wandeling. Want de volgende plek is een uitzichtpunt en dat betekent klimmen. Nu is het prima wandelweer, niet te warm niet te koud, maar is het toch nog even zweten voor ons. Boven aangekomen is het uitzicht weer mooi en de moeite waard.

Daar zien we ook de laatste petrogliefen van vandaag, en deze zijn niet rood ingekleurd, waardoor het goed kijken is wat er is afgebeeld.

We beginnen aan de afdaling naar de auto en bereiken na een wandeling van ruim een uur het parkeerterrein, waar we nog steedse enige auto op de parkeerplaats zijn.

We stappen in de auto en via de ICA supermarkt in Burgersund bereiken we weer onze vakantiewoning.


Wandelen op Kackholmen

dag 3: zondag 5 september – half tot zwaar bewolkt – 18 °C – Slottet <> Rossö – 100 km

Na het ontbijt maken we ons reisvaardig en trekken we de wandelbroek en de wandelschoenen aan. We willen een wandelroute lopen in een deel van het nationaal park Kosterhaved. Via een mooie route over regionale wegen bereiken we de parkeerplaats, die ook het startpunt is van onze wandeling vandaag. We hebben een route gekozen over het schiereiland Kackholmen. Al snel verlaten we de gewone paden en lopen we langs een baai.

Even later lopen we weer door een stuk bos en vindt Marit het tijd geworden dat ik ook een keer op de foto wordt gezet, dus zo gezegd zo gedaan. Is er in ieder geval bewijs dat ik ook mee was deze zomervakantie in Zweden.

Al snel wordt de wandeling een stuk moeilijker en moeten we klauteren over de rotsen en de losliggende keien. Het is lastig om een goed pad te vinden, duidelijk is wel dat we de kustlijn moeten volgen. Er zijn geen zijpaden die iets makkelijker te belopen zijn.

Dus zoeken we voorzichtig hoe we hier het beste kunnen lopen. Als we even later langs de waterlijn op het zand kunnen lopen vinden we dat niet erg. Aan de andere kant het is wel een prachtig gebied met mooie uitzichten op de vele eilanden die hier liggen. Op een bepaald punt zien we dat er een echt gemarkeerde wandeling is, dus volgen we die. En die gaat eerst door het bos, even later staan we weer op de rotsen, met dit verschil dat we nu de routebordjes als oriëntatiepunten hebben.

Dat dit een gewaardeerde plek is, ook voor Zweden, blijkt wel uit een aantal picknick plaatsen waar je zelf een vuurtje kan maken om je vers gebakken vis of geraapte schaaldieren op te eten. En dat wordt nog eens extra benadrukt door de aanwezige hulpmiddelen hiervoor.

We vervolgen onze route en houden na verloop van tijd een stop om wat te drinken en te eten. Ondertussen genieten we van het uitzicht en de bijzondere rotsen om ons heen. Vlakbij waar wij zitten zien we de bergkristal zitten tussen de rotsblokken. Een bijzonder gezicht.

Na 2 uur wandelen eindigen we weer op een strandje bij de parkeerplaats. Daar zetten we een route in Google Maps om weer terug te rijden naar onze vakantiewoning. Via een aantal mooie havenstadjes bereiken we weer ons huis, en daar krijgen we net mee dat onze Max heeft gewonnen en toegezongen wordt door Davina Michelle. Al met al weer een mooie dag met de nodige beweging.


Op naar 1e vakantiewoning

dag 2: zaterdag 4 september – half bewolkt – 20 °C – Göteborg naar Slottet – 150 km

De bootreis is voorspoedig verlopen een goede nachtrust zoeken we onze auto op en rond 9:30 uur rijden we van de boot af. Rustig rijden we richting noorden om na een uurtje een koffiestop te houden. Daarna rijden we naar een geldautomaat om Zweedse kronen te scoren. Wel zo handig om ook contant geld te hebben.

Hierna vervolgen we onze route en maken we een stop in Uddevella. Daar bezoeken we IKEA. Opvallend is dat niemand hier in Zweden een mondkapje draagt. Afstand houden en handen wassen geldt wel, maar voor de rest merken we er weinig van.

Het moet gezegd het assortiment in de IKEA in Zweden is echt anders, uitgebreider. In het restaurant, wat gewoon open is, lunchen we met brood met garnalen. Daarna doen we boodschappen zodat we de komende dagen te drinken en te eten hebben. Dan wordt het tijd om naar onze vakantiewoning te rijden, waar we om 15 uur aankomen.

De deur staat al open en de eigenaar, die ernaast woont, heet ons welkom. Het is een leuk vakantiehuisje, kijk zelf maar op de foto’s. Op de begane grond is de slaapkamer en de badkamer. Op de 1e verdieping de keuken met het woongedeelte. Hier kunnen we de komende 5 dagen goed vertoeven.

Nadat de auto leeggehaald is, en alles een plekje heeft gekregen, drinken we buiten in de tuin fauteuils een biertje. En wat zeker gedeeld moet worden met jullie is het uitzicht wat we hebben vanaf ons terras, met zicht op de zee/fjord.

Even later besluiten we een wandeling te maken om zo de omgeving te verkennen. Met de zon op de rotsen en het water ziet het er mooi uit.

We lopen nog wat verder en iedere keer ziet het er weer anders uit. Omdat we morgen langer willen wandelen, lopen we weer terug naar onze vakantiewoning. Tijdens het koffiedrinken zien we een mooie zonsondergang die zeker vastgelegd moet worden. Morgen meer belevenissen.


Op naar Kiel

dag 1: vrijdag 3 september – zonnig – 20 °C – Leiden naar Kiel – 650 km

Vanmorgen om 6 uur ging de wekker, want vandaag vertrekken we voor onze zomervakantie naar Zweden. Om 7 uur sluiten we de voordeur achterons en rijden we weg richting Kiel, een rit van bijna 650 km.

Het is rustig onderweg dus schieten we lekker op. Na 2 uur zijn we bij Hengelo waar we een koffiestop maken bij de big M. Na de koffie rijden we weer verder en zijn al snel in Duitsland. Ook daar is het relatief rustig op de weg, dus gaat de reis voorspoedig. Om niet te vroeg in Kiel aan te komen maken we enkele stops en daarna rijden we rustig door. Omstreeks 15 uur zijn we in Kiel, waar we eerst tanken, dat scheelt zo 30 cent per liter vergeleken met Nederland. Daarna doen we nog wat inkopen bij een bekende Duitse supermarkt en omstreeks 16 uur sluiten we aan in de wachtrij bij de veerboot. Wij dachten dat we vroeg waren, er waren al heel veel mensen nog vroeger dan wij. Dus wachten tot we aan boord mogen

Na verloop van tijd komt er beweging in het schip en varen we weg uit de haven van KielEn dat mogen we al snel, ma ruim een uur komt onze rij in beweging en kunnen we na een paspoort en Covid check het schip oprijden. We parkeren de auto, halen de hoognodige spullen eruit en gaan op zoek naar onze hut. Omdat het rustig is, kunnen we met de lift van dek 4, waar de auto staat, naar dek 9 waar onze hut is. De hut hebben we snel gevonden en daar laten we onze spullen achter om buiten te genieten. We gaan naar dek 12, waar we aan een tafel gaan zitten en wat drinken. Ondertussen genieten we van het lekkere weer en uitzicht. Na verloop van tijd komt er beweging in het schip en varen we weg uit de haven van Kiel.

Nadat we Kiel achter ons gelaten hebben en het buiten fris begint te worden, gaan we naar binnen, naar onze hut. Want we hebben de 2e zit bij het buffet.

Om 20:30 is het zo ver dat wij aan tafel mogen. En in tegenstelling tot de eerder verstrekte informatie is het buffet weer zo dat je zelf mag opscheppen. Dus starten we met zalm, garnalen en ingemaakte haring. Daarna warme gerechten en tenslotte kaas. En na een kop koffie en 1,5 uur later keren we terug naar onze hut, om lekker te gaan slapen.